لثه ناسالم موجب تشدید بیماری مزمن ریوی می شود

تحقیقات جدید روی موش ها به یک ارتباط شگفت انگیز اشاره می کند: بیماری لثه می تواند بیماری مزمن انسدادی ریه را تشدید کند.

کد خبر: ۷۵۹۶۷۰

تاریخ: ۰۴ بهمن ۱۴۰۲ - ۱۲:۱۴

مهر:تحقیقات جدید روی موش ها به یک ارتباط شگفت انگیز اشاره می کند: بیماری لثه می تواند بیماری مزمن انسدادی ریه را تشدید کند.
به نقل از هلث دی نیوز، از آنجایی که بیماری لثه (پریودنتیت) یک عفونت مزمن و التهابی است، مدت‌هاست که با خطرات بالاتر بیماری قلبی مرتبط شناخته شده است. اکنون، محققان چینی پی بردند که این بیماری می‌تواند با بیماری مزمن انسدادی ریه هم ارتباط داشته باشد.

«یان لی»، سرپرست تیم تحقیق از بیمارستان دندان‌شناسی غرب چین در دانشگاه سیچوان، گفت: «ما مطالعات بیشتری را بر روی افراد انسانی برای تأیید مکانیسم انجام خواهیم داد».

لی در ادامه افزود: «یافته‌های ما می‌تواند منجر به یک استراتژی جدید بالقوه برای درمان بیماری مزمن انسدادی ریه شود.»

بیماری مزمن انسدادی ریه یک بیماری پیشرونده و التهابی ریه است که اغلب (اما نه همیشه) با سیگار کشیدن مرتبط است. هیچ درمانی برای این بیماری وجود ندارد و به مرور زمان تنفس را دشوارتر می‌کند.

در تحقیقات قبلی، لی و همکارانش متوجه شدند باکتری‌ای که اغلب در دهان یافت می‌شود موسوم به Porphyromonas gingivalis، عامل اصلی بیماری لثه است.

از آنجایی که بیماری لثه و بیماری مزمن انسدادی ریه هر دو شرایط التهابی هستند، محققان چینی ارتباط‌های احتمالی را با استفاده از مدل موش بررسی کردند.

در یک مجموعه از آزمایش‌ها، آنها دریافتند که موش‌های که همزمان مبتلا به بیماری لثه و بیماری مزمن انسدادی ریه بودند نسبت به زمانی که فقط بیماری مزمن انسدادی ریه داشتند، روند پیشرفت بیماری شأن سریع‌تر بود.

در آزمایش دیگری، این تیم گسترش P. gingivalis را در سراسر بدن موش‌ها ردیابی کردند. آنها دریافتند که این باکتری از دهان به بافت ریه مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه منتقل می‌شود.

همچنین به نظر می‌رسد که بیماری لثه باعث افزایش تکثیر سلول‌های خاص سیستم ایمنی در بافت ریه در موش می‌شود و به نظر می‌رسد که این روند، سلول‌های ایمنی را فعال می‌کند و فرآیندهای مرتبط با بیماری مزمن انسدادی ریه را تشدید می‌کند.

لی معتقد است که با درمان بیماری لثه و در نتیجه کاهش اثر آن بر سلول‌های ایمنی در ریه‌ها، پزشکان ممکن است بتوانند به کنترل پیشرفت بیماری مزمن انسدادی ریه کمک کنند.

البته، یافته‌های حاصل از مطالعات حیوانی اغلب در انسان‌ها آشکار نمی‌شود، بنابراین محققان برای کمک به تأیید این نتایج، مطالعاتی را روی افراد برنامه‌ریزی می‌کنند.