در واکنش به توهین به مقدسات

ای کاش... / ابوالفضل فاتح

* ابوالفضل فاتح

کد خبر: ۷۶۶۹۶

تاریخ: ۲۶ شهريور ۱۳۹۱ - ۱۶:۴۷

اهانت مجدد به ساحت مقدس حضرت خاتم النبیین (ص) که رسالت، تعالیم و وجود مبارکش اتمام مکارم اخلاق است،نشان دهنده ی اوج مظلومیت پیامبری است که هرگز به درستی شناخته نشد. پیامبری که چه در میان مخالفان و چه پیروانش همچنان مظلوم است.

غرب که خود را جلودار تمدن بشر معاصر می داند با باز گذاشتن باب های اهانت به مقدسات الهی و معنوی، مفهوم بلند آزادی را تنزل داده و حقوق معنوی بشر را با آزادی متعدیان بهحریم مقدسات بیش از یک میلیارد انسان به چالش کشیده است.

یازده سپتامبر هر چه باشد با کشتار و غارت مسلمانان و قرآن سوزی و اهانت مکرر به چهره های درخشان خلقت به ویژه پیامبر خدا، حضرت محمد مصطفی (ص) و کاشتن تخم نفرتجبران نمی شود.

ای کاش که روشنفکران موحد و انسان دوست غرب برای این ضایعه که نه تنها حیثیت اخلاقی فرهنگی غرب که فرهیختگی بشر امروز را با پرسش جدی مواجه کرده است، چاره ای بیاندیشند و نگذارند که بیش از این چهره ی شعارهای انسانی غرب معاصر مشوه و ملوث گردد و اجازه ندهند که عده ای خدانشناس و دیو سیرت به پشتوانه ی قدرت های ضد دین، با خلق این سیاه چاله های تمدن سوز، انحراف، افراطی گری و خشونت و بی اخلاقی و عداوت را بر جهان و انسان حاکم سازند و باب های جهنم را گشوده دارند.

ای کاش مجامع جهانی که برای برپایی صلح و زندگی مسالمت آمیز انسانها در کنار یکدیگر برپا شده اند، بر رسالت خود در این گونه امور نیز وقوف یافته و با گذراندن قوانین روشن . لازم الاجرای بین المللی از تعدی متجاوران به حریم معنوی انسانها ممانعت به عمل آورند. توهین و تحریف به هر کیش و مرام محکوم است، اما چگونه است که سخن گفتن درباره ی تاریخ یهود معاصر در تو در توی هزار خط قرمز گرفتار است و کسی را یارای نزدیک شدن به آن نیست و یا تخریب نادرست مجسمه ی بودا فریاد تمام مجامع بین المللی را بر می آورد اما هتک حرمتمقدس ترین مقدسات مسلمانان، کسی را در اندیشه فرو نمی برد؟

ای کاش رسانه های عالم ، معرفت را بنیاد آگاهی و آزادی قرار دهند و پمپاژ تباهی را با توسعه ی آزادی یکی ندانند و حتی اگر تا این اندازه نیز به حقیقت اعتقاد ندارند حد اقل برای پیشگیری از ترویج کینه و عداوت از انتشار و باز تولید اهانت به معنویت خودداری کنند و مسوولانه از ابتدا با بلوکه کردن تولیدات موهن، سازمان ها و مراکز تولید اهانت را در نطفه محصورسازند.

ای کاش علمای اسلام و روشنفکران مسلمان در کنار صدور اطلاعیه و همراهی با خیزش به حق مسلمانان، در اندیشه ی یافتن راه حلی اصولی و حساب شده برای پیشگیری و مواجهه با جریان مکرر و مداوم توهین به مقدسات که عامدانه و با پیش بینی از واکنش مسلمانان صورت می پذیرد باشند. اگر توهین کنندگان ناچیز خود ندانند، اما دست های حامی آنان پیش بینی روشنی از واکنش مسلمانان دارند و چه بسا بر همین اساس بازی زشت خود را سامان داده اند. اگر مسلمانان واکنشی نداشته باشند، آنان به مقصود خود که لوث کردن مقدسات الهی و ترویج انحراف است، رسیده اند و اگر واکنش ها از مرز ها ی معقول و مشروع عبور کند ، باز آنان به مقصود خود که معرفی چهر ه ای خشن و غیر اخلاقی از قاطبه ی مسلمانان و توجیه خشونت ها ی قبلی و احتمالا بعدی غرب علیه مسلمانان و کشورهای اسلامی است نائل آمده اند. باید مراکز اصلی اسلام از ایران و عراق و عربستان و ترکیه و مصر برای به کار گیری اهرم های لازم که حامیان این جریانات منحرف را وادار به عقب نشینی کند، چاره کنند و از سوی دیگر واکنش های حساب شده را راهنمای عمل مسلمانان گردانند تا خدایی نکرده خشم و اندوه مسلمانان از مسیر درست خارج نشود. کم عملی مراکز اصلی اسلام در این گونه موارد و سکوت نا مفهوم مراکز بزرگ اسلامی در غرب به طور طبیعی واگذاری مسوولیت به مسلمانان دورتر در افغانستان و پاکستان و سودان و یمن و لیبی را به دنبال دارد که ممکن است نتیجه ای جامع و مانع بدنبال نداشته باشد.