علائم هشداردهنده ابتلا به بیماری کرون

بسیاری از افراد گرفتگی معده همراه با اسهال یا یبوست دارند که بسیار ناراحت کننده است، اما معمولاً وقتی که برطرف می شود آن را فراموش می کنند؛ اما زمانی که فرد اغلب این علائم را دارد و شدید هستند، احتمال ابتلا او به بیماری کرون وجود دارد

کد خبر: ۷۷۱۰۴۴

تاریخ: ۲۷ اسفند ۱۴۰۲ - ۱۲:۲۹

به نقل از وب ام دی، بسیاری از افراد گرفتگی معده همراه با اسهال یا یبوست دارند که بسیار ناراحت کننده است، اما معمولاً وقتی که برطرف می شود آن را فراموش می کنند؛ اما زمانی که فرد اغلب این علائم را دارد و شدید هستند، احتمال ابتلا او به بیماری کرون وجود دارد. برای اینکه مطمئن شوید این بیماری را دارید باید به پزشک مراجعه کنید.

اگرچه هیچ درمان قطعی برای این بیماری وجود ندارد، اما درمان ها می توانند آن را مدیریت و علائم را کنترل کنند.

علائم هشداردهنده ابتلا به بیماری کرون
علائم کرون بسته به فرد و در قسمتی از دستگاه گوارش که این بیماری به آن حمله می کند، بسیار متفاوت است.

در دستگاه گوارش تحتانی یا کولون، علائم رایج عبارتند از:

شکم درد و گرفتگی
مشاهده خون در مدفوع
اسهال
تخلیه از یک زخم دردناک در نزدیکی مقعد
اجابت مزاج فوری
فرد احساس می کند که روده های خود را کاملاً خالی نکرده است
از دست دادن اشتها و کاهش وزن (در این مورد با پزشک خود صحبت کنید.)
یبوست که ممکن است منجر به انسداد روده شود
اگر کرون شما در قسمت فوقانی دستگاه گوارش یا روده کوچک باشد، ممکن است برخی از این علائم را داشته باشید، اگرچه ممکن است کمتر و خفیف‌تر باشند.

اما زمانی که بیماری روده کوچک را تحت تاثیر قرار می دهد، بدون علامت میماند (کرون خاموش) که رایج است. اگر علائم اولیه شما خاموش است، علائم رایج بعدی کرون می تواند شامل عوارض جدی تری باشند مانند:

انسداد روده
عفونت یا آبسه
درد یا تب که از بین نمی رود
فیستول
این بیماری همچنین می تواند علائمی داشته باشد که بر سلامت کلی شما تأثیر می گذارد، از جمله:

خستگی
تب (در کرون کمتر شایع است، بنابراین با پزشک خود تماس بگیرید)
زخم های دهان
عرق شبانه
سیکل قاعدگی غیرمعمول
شما ممکن است همه این موارد را نداشته باشید. این بیماری به طرق مختلف افراد را تحت تاثیر قرار می دهد. علائم می توانند خفیف باشند یا می توانند شما را بسیار ضعیف کنند. در بدترین حالت، کرون می تواند عوارض شدیدی ایجاد کند.

عوارض بیماری کرون
عوارض کرون کمتر از علائم اولیه است:

عوارض موضعی که مجرای روده شما را درگیر می کند
عوارض سیستمیک، بر کل بدن شما تأثیر می گذارد. ممکن است آنها را به نام عوارض خارج روده ای بشنوید.

عوارض موضعی کرون
آبسه: که ناشی از عفونت باکتریایی است. می تواند روی دیواره روده شما شکل بگیرد. یا ممکن است یکی در نزدیکی مقعد خود داشته باشید که شبیه یک جوش است. شما متوجه تورم، حساسیت، درد و تب خواهید شد. علائم پس از تخلیه زخم از بین می روند. آنتی بیوتیک ها می توانند عفونت را از بین ببرند.
شقاق: پارگی های دردناک در پوشش مقعد. آنها می توانند باعث خونریزی در حین حرکات روده شوند. =
فیستول: زخم ها می توانند به منفذهایی تبدیل شوند که دو قسمت روده شما را به هم متصل می کنند. آنها همچنین می توانند به بافت های مجاور مانند مثانه، واژن و پوست متصل شوند. آنتی بیوتیک ها می توانند فیستول های کوچک را درمان کنند. اگر فیستول بزرگ باشد یا تعداد زیادی از آنها وجود داشته باشد، ممکن است نیاز به جراحی داشته باشید.
سوء جذب و سوء تغذیه: این بیماری بر روده کوچک شما تأثیر می گذارد، بخشی از بدن شما که مواد مغذی را از غذا جذب می کند. پس از مدت طولانی مصرف آن، ممکن است بدن شما دیگر نتواند از آنچه می خورید بهترین استفاده را ببرد. درمان بر جایگزینی مواد مغذی از دست رفته متمرکز است.
رشد بیش از حد باکتری های روده کوچک (SIBO): روده شما مملو از باکتری است که به تجزیه غذا کمک می کند. هنگامی که این اتفاق در دستگاه گوارش شما بالاتر از حد معمول می افتد، می تواند باعث تولید گاز معده، نفخ، درد شکم و اسهال بشود. آنتی بیوتیک ها می توانند علائم را کنترل کنند.
شایع ترین عوارض سیستمیک کرون
التهاب مفاصل

کرون باعث التهاب مفاصل در یک چهارم افراد مبتلا به این بیماری می شود. التهاب مفاصل باعث درد، تورم و سفتی می شود. کرون می تواند به سه نوع اصلی التهاب مفصل منجر شود:

پیرامونی: این وضعیت نوع مفاصل بزرگ در بازوها و پاهای شما مانند آرنج، زانو، مچ دست و مچ پا را تحت تاثیر قرار می دهد. بیماری ممکن است از یک مفصل شروع شود و سپس به مفصل دیگر منتقل شود. در صورتی که مبتلا به بیماری کرون روده بزرگ باشید، این گزینه در شما شایع‌تر است. علائم التهاب همراه با کرون شما می آید و از بین می رود، اما معمولاً باعث آسیب پایدار نمی شود.
محوری: این نوع التهاب ستون فقرات یا کمر شما را تحت تاثیر قرار می دهد (پزشک آن را مفصل ساکروایلیاک شما می نامد). همچنین به عنوان اسپوندیلیت یا اسپوندیلوآرتروپاتی نیز شناخته می شود. حتی ممکن است قبل از تشخیص کرون به آن مبتلا شوید. اگر مانع از انبساط دنده های شما شود، می توانید متوجه مشکل تنفسی شوید. اگر استخوان های ستون فقرات شما به هم جوش بخورند، می تواند آسیب دائمی ایجاد کند.
اسپوندیلیت آنکیلوزان: این نوع جدی‌تر آرتریت ستون فقرات در میان افراد مبتلا به کرون نادر است، اما با این حال ممکن است رخ دهد. علاوه بر ایجاد آرتروز در کمر، می تواند منجر به التهاب در چشم ها، ریه ها و دریچه های قلب شود. برخی افراد قبل از تشخیص کرون به آن مبتلا می شوند. پزشکان دقیقاً نمی‌دانند چه چیزی باعث آن می‌شود، اما نشانگرهای ژنتیکی مشترکی را در میان افرادی که به آن مبتلا هستند، تشخیص داده شده است.

درمان آرتریت با کرون شامل موارد زیر است:

کاهش علائم آرتریت مانند درد، تورم و التهاب با: داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند آسپرین و ایبوپروفن. اما افراد مبتلا به کرون همیشه نمی توانند آن ها را مصرف کنند زیرا پوشش داخلی روده شما را تحریک می کنند.
استروئیدها
استراحت، گرما و تمرینات دامنه حرکتی
سولفاسالازین
داروهای سیستم ایمنی مانند متوترکسات و داروهای بیولوژیک
مشکلات پوستی

مشکلات پوستی مرتبط با کرون کمتر از التهاب مفاصل است. هنگامی که رخ دهند، اغلب شامل موارد زیر می شوند:

اریتم گرهی: این ندول های کوچک، حساس و قرمز معمولاً روی ساق پا، مچ پا و گاهی اوقات بازوهای شما ظاهر می شوند. آنها با کنترل التهاب کرون بهتر می شوند و در این وضعیت استروئیدها می توانند به کنترل علائم کمک کنند.
پیودرما گانگرنوزوم: این زخم های پر از چرک اغلب به دنبال آسیب یا آسیب های پوستی دیگر ایجاد می شوند. آنها معمولا روی پاهای شما ظاهر می شوند اما می توانند در هر جای دیگری از بدن هم مشاهده شوند. ممکن است آنها را روی شکم خود در کنار زخم های استوما یا جراحی ناشی از کولکتومی مشاهده کنید. با گذشت زمان، زخم ها به هم می پیوندند و زخم های عمیق و طولانی مدت ایجاد می کنند. استروئیدها، داروهای بیولوژیک خاص و داروهایی که روی پوست خود می گذارید می توانند به کنترل وضعیت کمک کنند.
برچسب های پوستی: این فلپ های کوچک پوست در افراد مبتلا به کرون، به ویژه در اطراف مقعد یا بواسیر، رایج است. مدفوع می تواند به آنها بچسبد و پوست شما را تحریک کند و رعایت بهداشت می تواند به مدیریت آنها کمک کند. جراحی ایده خوبی نیست زیرا می تواند به اسفنکتر یا کانال مقعد شما آسیب برساند.
زخمهای دهان: آنها بین لثه و لب پایین یا در امتداد طرفین و پایین زبان شما رخ می دهند. هنگامی که بیماری شعله ور می شود، بدتر می شوند و زمانی که التهاب تحت کنترل باشد، کاهش می یابند. دهانشویه ها و رژیم غذایی متعادل می تواند کمک کننده باشد.
از دست دادن استخوان

از دست دادن استخوان یکی از عوارض شایع کرون است. در برخی موارد، ممکن است به دلیل خود بیماری باشد، اما داروهای قوی کورتیکواستروئیدی که پزشکان برای درمان این بیماری استفاده می کنند نیز تأثیر دارند. این موارد می توانند:

بدنتان را از جذب کلسیم که برای ساختن استخوان به آن نیاز دارد، بازدارند.
کاری کند که هنگام ادرار کردن از شر کلسیم خلاص شوید.
افزایش تولید سلول هایی که استخوان را تجزیه می کنند.
تعداد سلول هایی که به تشکیل استخوان کمک می کنند کاهش پیدا کند.
خروجی استروژن بدن خود را کاهش دهد و استروژن همچنین به ساخت استخوان کمک می کند.
پروتئین هایی که باعث التهاب می شوند، سرعت برداشتن استخوان قدیمی و تشکیل استخوان جدید را تغییر می دهند.
کمبود ویتامین D

کمبود ویتامین دی یک بخش رایج از مشکل از دست دادن استخوان است. اگر بدن شما نتواند ویتامین D را به دلیل آسیب کرون به روده کوچک یا برداشتن روده کوچک جذب کند، احتمال کمتری وجود دارد که بتوانید کلسیم را جذب کرده و استخوان بسازید.

برای جلوگیری از مشکلات یا جلوگیری از بدتر شدن آنها، می توانید موارد زیر را به خاطر بسپارید:

مصرف استروئیدها را کاهش دهید یا با پزشک خود در مورد امتحان یکی با عوارض جانبی کمتر صحبت کنید.
از داروهایی به نام بیس فسفونات ها استفاده کنید تا استخوان های شما را تقویت کنند، مانند:آلندرونات (فوسامکس)، ریزدرونات (اکتونل)

مشکلات چشمی

اگرچه این خیلی شایع نیست، اما التهاب کرون یا عوارض ناشی از آن می‌تواند بر چشم‌های شما تأثیر بگذارد. این شرایط عبارتند از:

اپی اسکلریت: التهاب ناحیه درست زیر ملتحمه (بافت شفافی که داخل پلک ها و سفیدی چشم شما را می پوشاند) شایع ترین عارضه کرون است. می تواند یک چشم یا هر دو را تحت تاثیر قرار دهد. شما متوجه درد، خارش، سوزش و قرمزی شدید خواهید شد، اما به بینایی شما آسیبی نمی رساند. درمان های موضعی می توانند علائم را کاهش دهند اما فراموش نکنید که با کاهش التهاب بیماری شما بهتر می شود.
اسکلریت: این وضعیت باعث ایجاد درد دائمی می شود که با حرکت دادن چشم ها بدتر می شود. می تواند شما را بیدار نگه دارد. همچنین ممکن است سردرد داشته باشید. چشم های آبکی و قرمز و حساسیت به نور ممکن است قبل از تشخیص کرون خود را نشان دهد، اما همراه با بیماری بهتر یا بدتر نمی شود.
یووئیت: این وضعیت یک التهاب دردناک Uvea، لایه میانی چشم شما است. می تواند باعث تاری دید، حساسیت به نور و قرمزی شود. پزشک ممکن است قطره های چشمی همراه با استروئیدها را برای کاهش التهاب تجویز کند. این می تواند قبل از کرون یا ناشی از آرتریت باشد که اغلب ناشی از کرون طولانی مدت است. اگر آن را درمان نکنید، می تواند منجر به گلوکوم و کوری شود.
مشکلات کلیوی

ممکن اما غیرمعمول است که کرون شروع به تأثیرگذاری بر کلیه‌های شما کند. اما می تواند به شکل زیر کلیه های شما را تحت تاثیر قرار دهد:

سنگ کلیه: دو نوع سنگ کلیه وجود دارد: سنگ اگزالات کلسیم و سنگ اسید اوریک. سنگ های اگزالات یکی از مشکلات رایج کرون هستند زیرا بدن شما به سختی چربی را جذب می کند. در عوض، چربی به کلسیم می‌پیوندد و نمکی به نام اگزالات باقی می‌گذارد که جذب کلیه‌ها می‌شود و می‌تواند به سنگ تبدیل شود. در صورت انجام رزکسیون روده کوچک که احتمال کم آبی بدن شما را افزایش می دهد، خطر نیز افزایش می یابد. درمان شامل نوشیدن آب بیشتر و پیروی از یک رژیم غذایی با مقدار زیادی آب میوه و سبزیجات است. سنگ های اسید اوریک هم به این دلیل تشکیل می شوند که اسهال ادرار شما را اسیدی تر می کند. اگر نتوانید از آنها عبور کنید، ممکن است پزشک مجبور شود آنها را با جراحی بردارد.
هیدرونفروز: زمانی اتفاق می افتد که ایلئوم (جایی که روده کوچک شما با روده بزرگ برخورد می کند) از کرون متورم می شود و بر حالب شما فشار می آورد. وقتی ادرار نمی تواند آنطور که باید تخلیه شود، کلیه شما متورم می شود و بافت اسکار ایجاد می شود. ممکن است متوجه درد مبهم در نزدیکی کلیه و خون در ادرار خود شوید. جراحی برای برداشتن بافت ملتهب و بخشی از روده که باعث ایجاد مشکل شده است می تواند آن را برطرف کند.
فیستول: فیستول علاوه بر تشکیل در روده ها، می تواند بین روده و سایر اندام ها مانند مثانه یا حالب ایجاد شود. بیشتر مردان را تحت تأثیر قرار می دهد و می تواند منجر به عفونت دستگاه ادراری شود. داروها می توانند به کنترل وضعیت کمک کنند، اما ممکن است نیاز به جراحی داشته باشید.

مشکلات کبدی

این وضعیت غیر معمول است، اما در برخی از افراد مبتلا به کرون اتفاق می افتد. کبد شما هر چیزی را که می خورید و می نوشید پردازش می کند در نتیج ممکن است در نتیجه درمان کرون یا خود بیماری ملتهب شود. فقط به احتمال زیاد متوجه انرژی کم و خستگی می شوید مگر اینکه مشکل جدی تری ایجاد کند. از جمله رایج ترین مسائل زیر:

بیماری کبد چرب: هنگامی که بدن شما چربی ها را به خوبی پردازش نمی کند، آنها می توانند در کبد انباشته شوند. کاهش وزن و ورزش معمولا اولین گزینه های درمانی هستند.
سنگ کیسه صفرا: آنها زمانی تشکیل می شوند که تکه های کوچک کلسترول یا بیلی روبین (که به تجزیه پروتئین ها در خون شما کمک می کند) به سنگ در داخل کیسه صفرا تبدیل شوند. دارو و جراحی گزینه های درمانی این وضعیت هستند.
هپاتیت: که التهاب طولانی مدت کبد است می تواند ناشی از خود بیماری کرون باشد. همان دارویی که برای کرون خود مصرف می کنید می تواند آن را درمان کند.
پانکراتیت: التهاب لوزالمعده می تواند هم در اثر سنگ کیسه صفرا و هم از داروها ایجاد شود. این وضعیت می تواند باعث درد، حالت تهوع، استفراغ و تب شود. قطع دارو یا برداشتن سنگ کیسه صفرا می تواند مشکل را برطرف کند.
کلانژیت اسکلروزان اولیه: این وضعیت یک بیماری مجاری صفراوی است که در اصل لوله هایی هستند که صفرا را از کبد به روده کوچک منتقل می کنند. این بیماری باعث ایجاد زخم در مجاری می شود که آنها را باریک می کند و می تواند منجر به آسیب و نارسایی کبد شود. اتساع و استنت می تواند به باز کردن مجاری مسدود شده کمک کند. پزشک شما ممکن است آنتی بیوتیک یا داروهای دیگری به نام تسکین دهنده اسیدهای صفراوی را تجویز کند. آنتی هیستامین ها نیز می توانند به رفع خارش کمک کنند.
مشکلات رشد فیزیکی
مشکلات مربوط به رشد فیزیکی یک مشکل نسبتاً رایج در کرون است، به ویژه در کودکان. این بیماری می تواند در هر سنی شروع شود. هنگامی که کودکان به کرون مبتلا می شوند، والدین احتمالا متوجه موارد زیر می شوند:

توقف رشد: بچه‌های مبتلا به کرون احتمالاً کوتاه‌تر و وزن کمتری نسبت به بچه‌های بدون کرون دارند. ممکن است قبل از شروع علائم دیگر نیز قدشان متوقف شود.
بلوغ تاخیری: کودکان مبتلا به کرون به احتمال زیاد دیرتر از دوستان خود به بلوغ می رسند.
چه چیزی باعث اسهال در بیماری کرون می شود؟
عوامل زیادی می توانند باعث اسهال کرون شوند و بسیاری از آنها با هم مرتبط هستند. یک مشکل منجر به بروز مشکل دیگر می شود. محرک اصلی آن نیز التهاب است. در اینجا نحوه آسیب به روده شما توضیح داده شده است:

عدم تعادل مایعات و الکترولیت ها: روزانه 42 فنجان مایعات وارد روده شما می شود. به طور معمول، مایعات همراه با مواد مغذی و الکترولیت ها آزادانه از دیواره روده به جلو و عقب جریان پیدا می کنند. الکترولیت ها به حرکت مایع در داخل و خارج سلول های شما کمک می کنند. هنگامی که التهاب بر عملکرد آنها تأثیر می گذارد، آب بیش از حد در روده شما باقی می ماند و نتیجه آن اسهال می شود.
آسیب به دیواره روده: التهاب می تواند به سلول های اپیتلیال در پوشش روده آسیب برساند. این لایه نازک از سلول های محکم بسته شده به عنوان یک مانع برای جلوگیری از سموم و میکروب ها عمل می کند و در عین حال مایعات و الکترولیت ها را به داخل وارد می کند. هنگامی که آسیب می بیند، پروتئین هایی که سلول ها را به هم می چسبانند ممکن است کارآمد عمل نکنند. این وضعیت به پروتئین ها و باکتری ها اجازه می دهد تا به بدن شما حمله کنند و در آنجا باعث التهاب بیشتر و اسهال بدتر می شوند.
میکروبیوم تغییر یافته ( dysbiosis ): میکروبیوم نام رایج تریلیون‌ها باکتری، ویروس و قارچ است که عمدتاً در بدن شما زندگی می‌کنند. اگرچه آنها در هر گوشه و کناری هستند(از جمله بین انگشتان پا) بیشتر آنها در روده شما هستند. این میکروب ها وظایفی را انجام می دهند که برای زندگی و سلامتی ضروری است. آنها به هضم غذا، ساختن ویتامین ها و تقویت سیستم ایمنی کمک می کنند. هنگامی که آنتی بیوتیک ها، رژیم غذایی نامناسب، سیگار کشیدن یا استرس تعادل ظریف میکروبیوم را بر هم می زند، بسیاری از موارد ممکن است دچار مشکل شوند. باکتری های مضر می توانند بر باکتری های مفید غلبه کنند. همچنین ممکن است تنوع باکتری کمتری داشته باشید. این تنوع باکتری بسیار مهم است زیرا تنوع کمتر با اسهال مرتبط می شود که پس از بهبود روده شما از بین نمی رود. همچنین، از آنجایی که میکروبیوم نمی تواند سیستم ایمنی شما را به طور معمول کنترل کند، ممکن است التهاب بسیار بیشتر و اسهال بیشتری داشته باشید.
اسیدهای صفراوی: صفرا ماده ای است که در کبد شما ساخته می شود و به هضم چربی ها کمک می کند. بدن شما معمولا مقدار مناسب صفرا را بر اساس غذایی که می خورید آزاد می کند. اگر بدن شما بیش از حد صفرا تولید کند یا نتواند به درستی از آن استفاده کند، ممکن است به اسهال اسید صفراوی (BAD) مبتلا شوید. این وضعیت می تواند نیاز فوری به مدفوع را ایجاد کند. ممکن است در کنترل ادرار نیز مشکل داشته باشید.