نیویورک تایمز:

درس‌هایی که بایدن برای پیروزی در انتخابات باید از کشور‌های دیگر بگیرد

در زمینه سیاست‌های مهاجرتی و اقتصادی بایدن این شانس را دارد که با پوپولیست و مردمدار نشان دادن خود یک پوپولیست دیگر را از میدان بدر کند. حتی در دورانی که سیاستمداران پوپولیست در نقاط مختلف جهان در حال موج سواری بر روی مطالبات مردمی هستند، توخالی بودن مواضع حزب مقابل می‌تواند برای بایدن راه گشا باشد.

کد خبر: ۷۷۱۷۲۴

تاریخ: ۰۲ فروردين ۱۴۰۳ - ۱۳:۱۹

نیکولاس کریستوف  در نیویورک تایمز نوشت: در حالی که دموکرات ها از اینکه چطور رئیس جمهور بایدن می تواند اینچنین نامحبوب باشد دچار آشفتگی شده اند، شایسته است نگاهی به سایر کشورهای جهان بیاندازیم زیرا به نظر می رسد که وی در مقایسه با همتایانش در اکثر کشورهای غربی وضعیت بهتری دارد.

به گزارش سرویس بین الملل «انتخاب»، در ادامه این مطلب آمده است: در شاخص محبوبیت مورنینگ کانسالت رهبران جهان، وضعیت بایدن در نظرسنجی ها بهتر از رهبران کشورهای کانادا، بریتانیا، آلمان، اسپانیا، بلژیک، ایرلند، سوئد، اتریش، هلند، نروژ، فرانسه و ژاپن است.

اینجا در امریکا، ما اغلب نامحبوب بودن بایدن را به پای سن و سال او می نویسیم و قطعا بخشی از ماجرا نیز به همین عامل مربوط می شود. اما رهبران جوان کشورهای دیگر حتی از او هم محبوبیت کمتری دارند. در بریتانیا، مردم ریشی سوناک، نخست وزیر 43 ساله این کشور را بابت "بیش از حد بی تجربه بودن در این دوره دشوار" مقصر قلمداد می کنند.

از نظر اقتصادی ایالات متحده عملکرد بهتری نسبت به سایر کشورها داشته، اما چالش اصلی بایدن همچنان این است که وی نماینده نظام مستقر در دورانی قلمداد می شود که تردید و بدگمانی عمیقی در سراسر جهان نسبت به نخبگان سیاسی و جهانی شدن وجود دارد. با این حال هنوز هم می توان از کشورهای دیگر درس هایی آموخت که بتواند به بایدن در شکست دادن ترامپ کمک کند. بنابراین در حالی که ممکن است موج راست افراطی آمریکا را در نوردد، هنوز نباید به طور کامل از انتخاب مجدد بایدن ناامید شد.

فرید زکریا در کتاب جدید خود "عصر انقلاب ها" خاطر نشان می کند که انتقادات به جهانی شدن پس از بحران مالی سال های 09-2008 موجب خیزش هایی سیاسی در بسیاری از کشورهای غربی شد و این خیزش ها در آمریکا با اوج گیری تی پارتی و تسلط قوم گرایان بر حزب جمهوری خواه مصادف بود.

زکریا می نویسد: «این احزاب ضد جهانی شدن با موفقیت از اضطراب اجتماعی و اقتصادی میلیون ها شهروند بهره برداری کردند.» روایت این احزاب ممکن است غیرواقعی یا ساده انگارانه به نظر برسد، اما در حال شکل دهی مجدد به غرب است

هر کسی که نمی تواند پیروزی مجدد ترامپ را تصور کند، باید آنچه در کشورهایی که ما فکر می کنیم از نظر اجتماعی لیبرال هستند را در نظر بگیرد. دموکرات های سوئد، که حزبی با ریشه های نئونازی هستند، توانسته اند به بزرگترین حزب این کشور تبدیل شوند.

در آلمان، حزب ملی گرای افراطی آلترناتیو برای آلمان در بخش های شرقی این کشور پیشتاز است. ایتالیا تحت اداره جورجیا ملونی، نخست وزیری از یک حزب راست افراطی است که دارای ارتباطاتی با نئوفاشیست هاست.

در هلند، گیرت ویلدرز، که زمانی به دنبال ممنوع کردن قرآن بود و مهاجران مراکشی را "تفاله" خطاب می کرد، در انتخابات سراسری نوامبر گذشته به پیروزی رسید.

اما بایدن چه درس هایی می تواند از این روند جهانی بگیرد؟

اولا،  احزاب راست افراطی آنگونه که سیلوی کافمن در لوموند نوشت: «همگی از احساسات ضد مهاجرت تغذیه می کنند.» یک استراتژی مهم برای خنثی کردن این احزاب که توسط نخست وزیر لیبرال دانمارک نیز پیگیری شده و جواب داده است، ارسال این سیگنال است که چپ ها نیز می توانند مهاجرت را مهار کنند.

بایدن مواضع سختگیرانه ای در زمینه مهاجرت اتخاذ کرده و از نظر سیاسی نیز یک مزیت دارد زیرا او در حال پیشنهاد سیاست هایی برای سرکوب مهاجرت است، در حالی که جمهوری خواهان جلوی این سیاست ها را گرفته اند. بایدن از این مزیت بهره نبرده، اما صحنه بین المللی نشان می دهد که اگر این کار را انجام دهد، از نظر سیاسی به نفع او تمام خواهد شد. بایدن می تواند فریاد بزند که این او بوده و نه ترامپ که موضعی سختگیرانه در قبال موضوع مهاجرت اتخاذ کرده است.

درس دیگری که از کشورهای صنعتی جهان می توان گرفت، اهمیت لیبرال های تحصیل کرده است که حساسیت بیشتری نسبت به طبقه کارگر که در کشورهای مختلف به سمت جناح راست متمایل شده اند دارند. در بریتانیا، حزب کارگر تلاش می کند با اتخاذ سیاست ها و لحن معتدل تر مجددا آرای طبقه کارگر را به دست بیاورد و این استراتژی ممکن است جواب بدهد. حزب کارگر در نظرسنجی ها پیشتاز است.

در ایالات متحده بایدن در جایگاه بهتری نسبت به برخی دیگر از دموکرات ها برای بازیابی آرای طبقه کارگر قرار دارد. این طبقه به وی در پیروزی در انتخابات مقدماتی و نهایی سال 2020 کمک شایانی کردند. بایدن را می توان مذهبی ترین رئیس جمهور چند دهه اخیر آمریکا و فردی به شدت حامی تشکل های صنفی دانست. وی از اعماق وجود خود درباره شکنندگی طبقه متوسط صحبت می کند.  وی یک بار داستان تکان دهنده ای تعریف کرد که امیدوارم بیشتر آن را نقل کند:

پدر بایدن در حالی که در یک نمایندگی فروش خودرو کار می کرد، در جشن کریسمس دفتر کارش حضور یافت، اما پس از آنکه مالک نمایندگی دلارها را روی زمین پرت کرد تا کارکنان آنها را از کف دفتر جمع کنند منزجر شد. بایدن پدر از دفتر و کلا از آن شغل برون آمد و اطمینان پیدا کرد که پسرش متوجه این مسئله باشد که در انتخاب شغل علاوه بر میزان دستمزد، حفظ کرامت انسانی نیز اهمیت دارد.

بایدن با داستان هایی نظیر این می تواند برای به دست آوردن آرای طبقه کارگر رقابت کند. این روایت به پررنگ کردن این نکته کمک می کند که رقیب وی میلیاردری است که تعداد بالای اتهامات او هرگونه تلاش برای جا زدنش به عنوان یک پوپولیست ضد فساد را با دشواری مواجه می نماید. سیاست های بایدن نیز از درخواست برای مالیات بیشتر برای ثروتمندان گرفته تا سابقه او در ایجاد محدودیت قیمت برای انسولین که یک داروی حیاتی برای 8 میلیون شهروند آمریکایی است، می تواند به شکل دهی یک چهره مردمدار مشروع از وی کمک نماید.

کوتاه سخن اینکه در زمینه سیاست های مهاجرتی و اقتصادی بایدن این شانس را دارد که با پوپولیست و مردمدار نشان دادن خود یک پوپولیست دیگر را از میدان بدر کند. حتی در دورانی که سیاستمداران پوپولیست در نقاط مختلف جهان در حال موج سواری بر روی مطالبات مردمی هستند، توخالی بودن مواضع حزب مقابل می تواند برای بایدن راه گشا باشد.