قسمت هجده؛

خاطرات بولتون: من به خوبی می‌دانستم که ترامپ آبه را به سمتی هل می‌دهد که انتهایش چیزی جز شکست نیست/ ترامپ به من نگفته بود، اما از آبه خواسته بود بین ایران و آمریکا میانجیگری کند

وقتی شخصاً با آبه دیدار کردم درست چند روز قبل از آمدن ترامپ برای دیدار با امپراتور، آبه تأکید کرد که فقط به این دلیل که ترامپ از او خواسته می‌خواهد به ایران سفر کند و احساس می‌کرد این سفر می‌تواند تا حدودی هم مفید باشد. معلوم بود که نمی‌توانستم به آبه بگویم که از نظر من کل این طرح و ماجرا یک ایده افتضاح است

کد خبر: ۷۷۲۸۰۴

تاریخ: ۰۹ فروردين ۱۴۰۳ - ۱۸:۰۰

سرویس تاریخ «انتخاب»: کتاب «اتاقی که در آن اتفاق افتاد»، خاطرات کاخ سفید از زبان جان بولتون، مشاور امنیت ملی آمریکا در دوران ترامپ است. او سابقه معاون وزارت خارجه و نمایندگی آمریکا در سازمان ملل را در دوران جورج بوش پسر نیز در سابقه دارد. بولتون که با رویکردهای ستیزه جویانه در حوزه سیاست خارجی شناخته می‌شود، 372 بار در کتاب خود به ایران اشاره کرده است. این کتاب توسط انتشارات های امیرکبیر و مهراندیش با ترجمه های مختلفی به چاپ رسیده است. «انتخاب» روزانه بخش هایی از این کتاب را منتشر خواهد کرد.

در حالی که به ژاپن سفر می‌کردم تا به فرایند آماده‌سازی سفر رسمی ترامپ و دیدار او با امپراتور کمک کنم، شاناهان و دانفورد به دیدن او رفتند تا در باره افزایش آمادگی‌های دفاعی نیرو‌هایمان در خلیج فارس صحبت کنند. در آن جلسه پومپئو و کوپرمن هم حضور داشتند، با این حال قبل از این که بحث خیلی طولانی شود ترامپ پرسید: کی قراره از اون افغانستان لعنتی بیایم بیرون؟ نمی‌تونید از چند تا از اونا این جا استفاده کنید.

منظورش خاورمیانه بود؛ دانفورد توضیح داد که نیرو‌ها در افغانستان مهارت‌های متفاوتی دارند ترامپ گفت «لعنت به اون متیس. » و بعد شروع کرده بود به سخنرانی در باره این که به متیس توضیح داده بوده که چه نوع حضوری را در افغانستان می‌خواهد و ما هنوز به آن نرسیده بودیم ترامپ گفت: «کی قراره از سوریه خارج بشیم؟ تنها کاری که کردیم، دفاع از اسد بود. » دانفورد سعی کرد توضیح بدهد که ما در سوریه همان کاری را می‌کردیم که ترامپ چند ماه قبل قبول کرده بود، که این باعث شده بود ترامپ بپرسد کدام یک از دو دوست عرب ما سربازان بهتری تربیت می‌کند؟

دانفورد که از شنیدن این سؤال کمی جا خورده بود تا آمد خودش را جمع وجور کند و نظرش را بگوید، ترامپ گفته بود: مگه همه شون یه اندازه نیستن؟ دانفورد که دوباره آرامشش را پیدا کرده بود گفت آن‌ها اختلاف فرهنگی دارند. بعد دوباره بحث به موضوع جلسه برگشت و ترامپ با پیشنهاد‌های پنتاگون برای استقرار نیرو موافقت کرد و گفت این‌ها باید علنی اعلام شوند؛ اگرچه ترامپ آن زمان به من نگفته بود، اما از آبه خواسته بود بین ایران و آمریکا میانجیگری کند و آبه آن درخواست را جدی گرفته بود با توجه به افزایش تهدید‌ها علیه منافع آمریکا و متحدانش در خلیج فارس، اصلاً زمان مناسبی برای این آخرین اشتباه مدیریتی، نبود به خصوص چون من به خوبی می‌دانستم که ترامپ آبه را به سمتی هل می‌دهد که انتهایش چیزی جز شکست نیست که آخر هم همین طور شد. آبه قصد داشت در اواسط ژوئن به ایران سفر کند، یعنی قبل از نشست گروه بیست که این باعث می‌شد این سفر مهم‌تر هم جلوه کند.

وقتی شخصاً با آبه دیدار کردم درست چند روز قبل از آمدن ترامپ برای دیدار با امپراتور، آبه تأکید کرد که فقط به این دلیل که ترامپ از او خواسته می‌خواهد به ایران سفر کند و احساس می‌کرد این سفر می‌تواند تا حدودی هم مفید باشد. معلوم بود که نمی‌توانستم به آبه بگویم که از نظر من کل این طرح و ماجرا یک ایده افتضاح است، اما به آبه پیشنهاد کردم که با ترامپ درباره آن در خلوت صحبت کند و بعد خودش درباره این که چطور این طرح را اجرا کند، تصمیم بگیرد.