رابطه جنسی در مبتلایان به اختلال دوقطبی

اختلال دوقطبی باعث می‌شود که فرد تغییرات خلقی شدیدی را تجربه کند، این تغییرات می تواند با تغییر در میل جنسی، اعتماد به نفس یا عملکرد جنسی رخ دهد.

کد خبر: ۷۸۹۱۳۰

تاریخ: ۱۵ خرداد ۱۴۰۳ - ۱۴:۵۷

به نقل از مدیکال نیوز تودی،‌ اگرچه علائم از فردی به فرد دیگر متفاوت است، اختلال دوقطبی می‌تواند چندین جنبه از زندگی فرد، از جمله تمایلات جنسی را مختل کند.

در این مقاله به بررسی علائم جنسی اختلال دوقطبی و راه های مدیریت آن می پردازیم.

ارتباط بین اختلال دوقطبی و رابطه جنسی
دو حالت متمایز می تواند اختلال دوقطبی را مشخص کند: شیدایی و افسردگی. اپیزودهای هر کدام می تواند تغییرات قابل توجهی در شخصیت افراد ایجاد کند و همچنین ممکن است بر روی جنسیت آنها تأثیر بگذارد.

تحقیقات زیادی در مورد ارتباط بین اختلال دوقطبی و رابطه جنسی انجام نشده است.

با این حال، نویسندگان یک مطالعه کوچک در مجله بین المللی اختلالات دوقطبی، شیوع بالایی از ناراحتی و نارضایتی جنسی را در میان شرکت کنندگان زن از این بیماری گزارش کرده اند.

نتایج یک مطالعه در سال 2018 در مجله پزشکی جنسی نشان می دهد که مردان مبتلا به اختلال دوقطبی ممکن است نسبت به افراد بدون این اختلال علائم اختلال نعوظ را تجربه کنند.

این بدان معنا نیست که همه مبتلایان به اختلال دوقطبی علائم جنسی را تجربه می کنند، فقط شیوع بالاتری در بین این گروه وجود دارد.

علائم جنسی معمولاً بسته به علائم دیگر اختلال تغییر می کند.

در طول دوره های افسردگی
این اپیزودها به طور کلی باعث می شود که فرد احساس ناراحتی، اضطراب یا ناامیدی کند. در یک فرد مبتلا به اختلال دوقطبی، ممکن است به میل جنسی پایین نیز منجر شود که میل جنسی کم یا تقریباً وجود ندارد.

فرد مبتلا به تمایلات جنسی پایین ممکن است علائمی مانند:

عدم علاقه کامل به رابطه جنسی
احساس عدم جذابیت فیزیکی یا نامطلوب بودن
بی علاقگی به نظافت شخصی یا نظافت کلی
احساس آسیب پذیری یا بی ارزشی جنسی، که ممکن است آنها را از تعامل باز دارد
خستگی جسمانی که رابطه جنسی را دشوار می کند
همچنین ممکن است فرد نسبت به کمبود میل جنسی خود احساس گناه کند که می تواند چرخه شک و تردید به خود و احساس نامطلوب بودن را تشدید کند.

برخی از عوارض جانبی داروها ممکن است به این مشکل کمک کنند. برای مثال، مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs)، ممکن است باعث کاهش میل جنسی شوند. این عوارض جانبی همچنین می‌تواند منجر به تغییرات فیزیکی مانند مشکل در برانگیختگی شود.

توضیح دادن این تغییرات برای شریک جنسی یا همسر ممکن است چالش برانگیز باشد. همچنین، شریک زندگی فرد ممکن است احساس طرد شدن یا ناامیدی کند.

در طول دوره های شیدایی
یک دوره شیدایی می تواند باعث شود که یک فرد مبتلا به اختلال دوقطبی، بیش از حد میل جنسی را تجربه کند. آنها ممکن است احساس کنند که میل جنسی آنها همیشه بسیار بالا است که می تواند مشکلاتی را ایجاد کند.

افرادی که بیش از حد میل جنسی بالا را تجربه می کنند ممکن است هرگز از رابطه جنسی احساس رضایت نکنند. آنها ممکن است بخواهند ساعت ها به رابطه جنسی یا خودارضایی ادامه دهند بدون اینکه واقعاً احساس کنند که این عمل را انجام داده اند. این می تواند برای فرد و هر شریک استرس زا باشد.

در طول دوره های شیدایی، برخی افراد درگیر اعمال جنسی پرخطر می شوند یا در کنترل میل های جنسی مشکل دارند.

به عنوان مثال، نویسندگان مطالعه‌ای در Psychiatry Journal Trusted Source گزارش می‌دهند که شرکت‌کنندگان مرد مبتلا به اختلال دوقطبی تمایل بیشتری به داشتن شرکای جنسی دارند و بیشتر از افراد بدون این اختلال تمایل به داشتن رابطه جنسی بدون محافظت داشتند.

هنگامی که یک فرد مبتلا به اختلال دوقطبی بیش از حد جنسی را تجربه می کند، ممکن است خودارضایی کند یا با شرکای جنسی جدید به گونه ای درگیر شود که شغل یا روابط موجود او را در معرض خطر قرار دهد.

نمونه هایی از رفتارهای بیش از حد جنسی عبارتند از:

افزایش اعتماد به نفس جنسی
تمایل بیشتر برای آزمایش جنسی
رابطه جنسی با چندین شریک
رابطه جنسی پراکنده با غریبه ها
مدام به رابطه جنسی فکر می کند
خودارضایی بسیار مکرر، به حدی که ممکن است فعالیت های روزانه را مختل کند
افزایش تمایل برای مشاهده پورنوگرافی
رابطه جنسی اجباری با کارگران جنسی
بازدید مکرر از مؤسسات دارای گرایش جنسی
اعمال جنسی پرخطر، مانند رابطه جنسی محافظت نشده با چندین شریک نیمه ناشناس
نوجوانان جوان یا کودکان متمایل به رابطه جنسی بیش از حد ممکن است رفتارهای جنسی مانند معاشقه، لمس نامناسب بزرگسالان و استفاده بیش از حد از زبان جنسی از خود نشان دهند.

داروها و تمایلات جنسی
ممکن است بین داروهای یک فرد و تمایلات جنسی او ارتباط وجود داشته باشد.

به عنوان مثال، پزشکان معمولاً داروهای SSRI را برای درمان اختلالات خلقی مانند افسردگی تجویز می کنند. این داروها می توانند به برخی از افراد مبتلا به اختلال دوقطبی کمک کنند، اما بسیاری از این داروها باعث کاهش میل جنسی نیز می شوند.

این عارضه جانبی می‌تواند چالش‌های خاصی را برای فردی که در طول یک دوره افسردگی دچار کم‌جنس‌گرایی می‌شود، ایجاد کند.

هر کسی که معتقد است دارو ممکن است بر میل جنسی آنها تأثیر بگذارد، ممکن است در مورد گزینه های دیگر با پزشک صحبت کند. قبل از صحبت با پزشک، مصرف داروها را قطع نکنید. انجام این کار ممکن است خطر شروع یک دوره شیدایی یا افسردگی را افزایش دهد.

نکات سلامت جنسی برای اختلال دوقطبی
حتی با درمان مؤثر پزشکی، افراد مبتلا به اختلال دوقطبی ممکن است همچنان در طول دوره‌های افسردگی و شیدایی، تمایلات پایین جنسی و تمایلات بالای جنسی را تجربه کنند.

استراتژی های زیر می تواند به فرد در مدیریت این علائم کمک کند:

درک خطرات جنسی
رابطه جنسی محافظت نشده می تواند فرد و شریک زندگی خود را در معرض خطر عفونت ها یا بیماری های مقاربتی قرار دهد. گاهی اوقات احتمال بارداری نیز افزایش می یابد.

برای فردی که در یک رابطه متعهدانه است، رابطه جنسی اجباری می تواند منجر به خیانت شود که می تواند رابطه را به خطر بیندازد.

پیگیری عوارض جانبی
افرادی که به طور منظم علائم جنسی اختلال دوقطبی را تجربه می کنند ممکن است بخواهند از داروهایی که این علائم را شدیدتر می کنند اجتناب کنند.

هر کسی که در مورد عوارض جانبی جنسی نگرانی دارد، باید با پزشک در مورد تغییر داروی دیگر صحبت کند.

درک و حذف محرک ها
شناخت علائم اولیه تغییر خلق و خو می تواند به افراد کمک کند تا بدانند چه زمانی باید برای کمک به آنها مراجعه کنند.

به عنوان مثال، زمانی که سطوح بالای استرس به دوره های افسردگی کمک می کند، ممکن است فرد از تمرین تکنیک های طراحی شده برای مدیریت یا حذف استرس و تماس با پزشک خود بهره مند شود.

درمان
در حالی که ممکن است روان درمانی در حال حاضر جزء برنامه درمانی فرد باشد، رابطه جنسی می تواند برای فردی که علائم جنسی چالش برانگیز را تجربه می کند، کلیدی باشد.

یک درمانگر رفتاری یا جنسی ممکن است بتواند به مدیریت علائم جنسی کمک کند و زوج درمانی ممکن است به حل مشکلات در روابط کمک کند.

گروه درمانی نیز ممکن است مفید باشد. مروری در مجله اعتیاد رفتاری نشان می‌دهد که جو گروه شرکت‌کنندگان را تشویق می‌کند کمتر احساس شرم و انزوا کنند. نویسندگان همچنین گزارش می دهند که گروه درمانی ممکن است به خوبی با درمان فردی و زوج درمانی همراه باشد.

گروه های حمایتی برای افراد مبتلا به اختلالات جنسی نیز می توانند کمک کنند.

اختلال دوقطبی بر خلق و خوی تأثیر می گذارد و ممکن است به طور قابل توجهی تمایلات جنسی فرد را تغییر دهد. یک فرد ممکن است در طول یک فاز شیدایی شدیداً تمایلات جنسی داشته باشد، سپس در مرحله افسردگی میل جنسی کم یا اصلاً نداشته باشد.

هر موضوعی می تواند چالش های متفاوتی ایجاد کند. یک برنامه درمانی باید شامل راه هایی برای مدیریت این علائم جنسی بدون در معرض خطر قرار دادن فرد یا شریک جنسی او باشد.

برای افرادی که در روابط هستند، مهم است که شرکای خود را در این فرآیند بگنجانند و خطوط ارتباطی را باز نگه دارند. این می تواند به آنها کمک کند تا درک بهتری از علائمی که فرد با آن مواجه است به دست آورند.

کار با یک پزشک و یک متخصص سلامت روان می تواند به ایجاد ترکیبی از دارو و درمانی که علائم را مدیریت می کند کمک کند. گروه های پشتیبانی نیز می توانند کمک کنند

سلامت نیوز