یادداشت‌های علم، شنبه ۸ آذر ۱۳۴۸: ویلای سنت موریتز شاه باعث بلا شده

یادداشت‌های اسدالله علم: با آن که شاهنشاه برحسب تمایل شهبانو حمله به بهبهانیان را شروع فرموده بودند، ولی من حس کردم که از دفاع قوی و جدی من خیلی خرسند شدند. زیرا ویلای سنت موریتز بلا شده است، ولی چون اراده شهبانو بود کسی حرفی نمیزند حتی خود شاهنشاه هم اعتراضی نمی فرمایند.

کد خبر: ۷۹۱۷۲۷

تاریخ: ۲۴ خرداد ۱۴۰۳ - ۰۰:۰۰

سرویس تاریخ «انتخاب»: اسدالله علم (۱ مرداد ۱۲۹۸ بیرجند – ۲۵ فروردین ۱۳۵۷ نیویورک)، یکی از مهم‌ترین چهره‌های سیاسی دوران محمدرضا شاه، وزیر دربار از ۱۳۴۵ تا ۱۳۵۶ و نخست‌وزیر ایران از سال ۱۳۴۱ تا ۱۳۴۲ بود.

«انتخاب» هر شب یادداشت‌های روزنوشت علم را منتشر می‌کند.

شنبه ۸ آذر ۱۳۴۸: صبح مهمان ما رفت. در فرودگاه بدرقه رسمی شد. مهمترین نتیجه مسافرت او به ایران این بود که ظرف ده سال تقریبا بیست ملیون تن نفت از ما خواهند خرید به صورت معامله تهاتری بعد از رفتن مهمان شاهنشاه باز هم تصمیم اتخاذ فرمودند با جت استار جدید پرواز بفرمایند، بنابراین دیگر صبح شرفیابی حاصل نشد.

در شاهدشت حضور علیا حضرت ملکه پهلوی رفتم. سر شام به معاون مالی من [محمد جعفر] بهبهانیان حمله زیاد شد که دیر پول می دهد و کارها را عقب می اندازد. من شدیدا از او دفاع کردم. عرض کردم: بیچاره از هیچ قراردادی خبر ندارد، اضافه بر بنیه مالی او هم به او تحمیل می فرمایید، پول هم نمی دهید بعد هم می فرمایید چشمت کور باید پولش را بدهی از کجا بدهد؟ حتی قراردادهای ده برابر قیمتهای معمولی بدون اطلاع او بسته می شود - منظورم قرارداد تعمیرات [ویلای] سنت موریتز بود که حسب الامر شهبانو بسته شده. بعد هم می فرمایید پولش را بده. با آن که شاهنشاه برحسب تمایل شهبانو حمله به بهبهانیان را شروع فرموده بودند، ولی من حس کردم که از دفاع قوی و جدی من خیلی خرسند شدند. زیرا ویلای سنت موریتز بلا شده است، ولی چون اراده شهبانو بود کسی حرفی نمیزند حتی خود شاهنشاه هم اعتراضی نمی فرمایند.

از اخبار مهم نطق یحیی خان است که وعده داد در سال آینده مسیحی انتخابات را در پاکستان عملی کند و وعده کرد که انتخابات مستقیم خواهد بود. تا حالا انتخابات در پاکستان دو درجه انجام می شد و اسم آن را ایوب خان دموکراسی ارشادی ‏Guided‏ ‏Democracy گذاشته بود [تا] به هر نحو شده خودش و اعوان و انصارش انتخاب شوند. همان اشتباهی که اغلب زمامداران مشرق وقتی به قدرت می رسند می کنند خیال می کنند تا دنیا دنیاست باید چشم مردم کور، آنها را تحمل کنند! ای کاش باز خیال می کردند که مردم آنها را باید تحمل کنند. نه خیال می کنند تاج سر مردم هستند و باید مردم به وجود آنها افتخار کنند. حوصله مردم هم حدی دارد چنان که ایوب خان را دیگر بیش از این نتوانستند تحمل کنند.