تصمیم گیری درباره مسائل مذهبی و دینی افراد در قانون کشورها

کد خبر: ۷۹۶۸۸

تاریخ: ۲۱ مهر ۱۳۹۱ - ۱۷:۰۵

شفقنا نوشت:

یک حقوقدان با بیان اینکه تصمیم گیری در خصوص مسائل مذهبی و دینی افراد، در قانون تمام کشورهای دنیا از جمله کشورهای اروپایی و آمریکا با محدودیت های خاصی روبه رو است گفت: متاسفانه قانون گذاران ما در خصوص حقوق مذهبی افراد در سنین بلوغ یا 15 ساله سکوت اختیار کرده اند اما با توجه به اینکه در ایران حقوق مذهبی افراد در زمره حقوق مدنی آنها قرار دارد، احتمال می رود قانون گذاران ما نیز انتخاب مذهب توسط این کودکان را مستلزم داشتن گواهی رشد بدانند.

حسن افشار وکیل پایه یک دادگستری به سن قانونی تصمیم گیری های کودکان در ایران اشاره کرد و افزود: دختر و پسر زیر 18 سال، تحت تکفل پدر و مادر خود هستند و نمی توانند در زیر سن 18 سال در خصوص حقوق مادی، غیر مادی و حقوق معنوی از جمله ازدواج و عقاید مذهبی خود تصمیم گیری کنند.

وی در ادامه تصریح کرد: بر اساس قانون مدنی کشور ما دختران تا سن 9 سالگی و پسران تا سن 15 سالگی کودک محسوب می شوند و آنها در پایین تر از سنین تکلیف و یا حتی در سنین تکلیف نیز تنها با داشتن گواهی رشد می توانند در مورد مسائل مادی، مذهبی و معنوی خود تصمیم گیری کنند به طوری که رشد کودک برای دادگاه احراز شده باشد.

این وکیل پایه یک دادگستری همچنین با بیان اینکه مسائل مذهبی در کشور ما جزو حقوق غیر مادی افراد محسوب می شود اظهار کرد: اگر چه قوانین موجود در کشور در خصوص سنین تصمیم گیری کودکان در مورد مسائل معنوی و دینی سکوت کرده است اما چون حقوق دینی افراد جزو حقوق مدنی آنها محسوب می شود می توان مدعی شد دختر و پسر 15 و 9 ساله و حتی زیر این سنین نیز نمی توانند بدون گواهی رشد امری را اختیار کنند.

او با بیان اینکه محدودیت های تصمیم گیری در خصوص مسائل مذهبی در کشورهای اروپایی و آمریکا نیز وجود دارد خاطر نشان کرد: حتی کشور آمریکا که مسائل مذهبی به پررنگی کشور های اسلامی نیست هم، افراد نمی توانند زیر سن 21 سال در مورد مسائل مذهبی خود تصمیم گیری کنند.

افشار در پایان با اشاره به اینکه بسیاری از کشورهای اروپایی در تلاش اند با تبلیغ دین مسیحیت بسیاری از نوجوانان و جوانان را به این سمت سوق دهند گفت: به اعتقاد بسیاری از کارشناسان، دختران و پسران تا سن 18 سال صلاحیت و توانایی لازم جهت اظهارنظر یا شناخت کارشناسانه بین ادیان را ندارند و نمی توانند بر پایه عقلانیت بین ادیان تفکیک قائل شوند.