پیروزی تاریخی حزب کارگر در انتخابات بریتانیا؛ بزرگترین شکست محافظه‌کاران در قرن بیستم

ریشی سوناک، نخست‌وزیر بریتانیا پذیرفت که حزب کارگر به رهبری سر کی‌یر استارمر در انتخابات زودرس پارلمانی پیروز شده است.  استارمر که در چند ساعت آینده رسماً پست نخست‌وزیری را تحویل می‌گیرد، در جمع هوادارانش گفت «تغییر از حالا آغاز می‌شود.» هفت ساعت پس از پایان رأی‌گیری، حزب کارگر به حد نصاب ۳۲۶ کرسی لازم برای کسب اکثریت در مجلس رسید و انتظار می‌رود در پایان شمارش آرا، بیش از ۴۰۰ کرسی از ۶۵۰ کرسی را زا آن خود کند و پس از ۱۴ سال به قدرت بازگرددد.

کد خبر: ۷۹۷۸۸۶

تاریخ: ۱۵ تير ۱۴۰۳ - ۰۸:۳۱

بی بی سی: ریشی سوناک، نخست‌وزیر بریتانیا پذیرفت که حزب کارگر به رهبری سر کی‌یر استارمر در انتخابات زودرس پارلمانی پیروز شده است.

استارمر که در چند ساعت آینده رسماً پست نخست‌وزیری را تحویل می‌گیرد، در جمع هوادارانش گفت «تغییر از حالا آغاز می‌شود.»

هفت ساعت پس از پایان رأی‌گیری، حزب کارگر به حد نصاب ۳۲۶ کرسی لازم برای کسب اکثریت در مجلس رسید و انتظار می‌رود در پایان شمارش آرا، بیش از ۴۰۰ کرسی از ۶۵۰ کرسی را زا آن خود کند و پس از ۱۴ سال به قدرت بازگرددد.

نظرسنجی گسترده در روز رأی‌گیری از افرادی که در انتخابات شرکت کردند، نشان می‌دهد که حزب محافظه‌کار احتمالاً دو سوم ۳۶۵ کرسی را که در دور قبلی انتخابات در سال ۲۰۱۹ کسب کرده بود، از دست خواهد داد. این به معنای بزرگ‌ترین شکست این حزب از زمان تأسیسش در قرن نوزدهم میلادی خواهد بود.

چند نفر از اعضای کابینه از جمله گرانت شپس وزیر دفاع، الکس چاک وزیر دادگستری و پنی موردانت معاون پارلمانی دولت، کرسی‌هایشان را در مجلس از دست دادند.

جرج گالووی، سیاستمدار جنجالی و مجری پیشین شبکه تلویزیونی پرس‌ تی‌وی ایران هم، تنها پنج ماه بعد از پیروزی در انتخابات میان‌دوره‌ای در حوزه روچدیل در شمال انگلستان، این بار شکست خورد و کرسی‌اش را به حزب کارگر واگذار کرد.

پیش‌بینی شده حزب لیبرال‌دمکرات نیز با کسب حدود ۶۰ کرسی، سومین حزب بزرگ مجلس جدید بریتانیا باشد.

نایجل فراژ رهبر حزب راستگرای «اصلاح بریتانیا» که قبلاً هفت بار در راهیابی به مجلس بریتانیا ناکام مانده بود، این بار توانست کرسی کلکتون را از محافظه‌کاران بگیرد.

این حزب که قبلاً «حزب برگزیت» نام داشت، خواهان به صفر رساندن میزان خالص مهاجرت به بریتانیاست.

حزب اس‌ان‌پی که خواهان استقلال اسکاتلند از بریتانیاست و در دوره قبل ۴۸ کرسی را به دست آورده بود، انتظار می‌رود این بار کمتر از ۱۰ نماینده در مجلس داشته باشد.

رای‌گیری امروز - جمعه ۴ ژوئیه - از ساعت ۷ صبح به وقت محلی (۶ گرینویچ) در سراسر بریتانیا آغاز شده بود.

حدود ۴۰ هزار شعبه اخذ رای در ۶۵۰ حوزه انتخابیه در سراسر انگلستان، ولز، اسکاتلند و ایرلند شمالی باز شد و رای‌گیری را آغاز کردند.

شعب اخذ رای تا ساعت ۱۰ شب باز بود تا میلیون‌ها بریتانیایی نمایندگان پارلمان آینده این کشور را انتخاب کنند.

انتخابات سراسری قبلی بریتانیا در دسامبر ۲۰۱۹ برگزار شده بود.

حزبی که اکثریت را در مجلس عوام بریتانیا به دست بیاورد، دولت بعدی این کشور را تشکیل خواهد داد.

اعضای کابینه و معاونان آن‌ها عموماً از بین نمایندگان حزب حاکم در مجلس عوام انتخاب می‌شوند. هر چند که نخست‌وزیر می‌تواند بعضی از پست‌ها را به اعضای مجلس اعیان بسپارد.

برای مثال ریشی سوناک پاییز پارسال دیوید کامرون را عضو مجلس اعیان کرد و مقام وزیر خارجه را به او سپرد.

ریشی سوناک تصمیم گرفت این انتخابات زودرس را حدود شش ماه قبل از موعد قانونی آن برگزار کند. یک دوره سیاسی در بریتانیا پنج سال طول می‌کشد و از آن‌جا که حزب محافظه‌کار در دسامبر سال ۲۰۱۹ این انتخابات را برده بود، انتخابات سراسری بعدی باید طبق قانون تا ژانویه ۲۰۲۵ انجام می‌شد.

بریتانیا ۶۵۰ منطقه یا حوزه انتخابیه دارد.

رأی‌دهندگان هر یک از این حوزه‌ها یک نماینده را برای عضویت در مجلس عوام و نمایندگی ساکنان محلی انتخاب می‌کنند.

بیشتر نامزدها نماینده یک حزب سیاسی‌اند ولی بعضی به طور مستقل شرکت کردند.

پس از اعلام نتایج انتخابات چه اتفاقی می‌افتد؟

پس ازشمارش آراء، اگر حزب حاکم اکثریتش را در مجلس از دست داده باشد، نخست‌وزیر به دیدار پادشاه می‌رود و از مقامش استعفا می‌دهد.

پس از آن، شاه چارلز سوم از رهبر حزبی که اکثریت پارلمان رابه دست آورده، درخواست می‌کند که نخست‌وزیر شود و دولت را تشکیل بدهد.

پس از آن، نخست‌وزیر جدید معمولاً از کاخ باکینگهام راهی دفترش در داونینگ‌استریت لندن می‌شود تا اولین سخنرانی‌اش را در مقام رئیس دولت انجام دهد.

رهبر حزبی که دومین تعداد نمایندگان پارلمان را داشته باشد رهبر حزب مخالف می‌شود.

اگر هیچ حزبی نتواند اکثریت نمایندگان پارلمان را به دست بیاورد و به این معنی که نتواند فقط با اتکا به نمایندگان خودش، قانونی را تصویب کند، درنتیجه با پارلمانی معلق روبه‌رو خواهیم بود.

در این وضعیت، بزرگ‌ترین حزب باید تصمیم به تشکیل دولت ائتلافی با حزبی دیگر بگیرد یا به شکل دولت اقلیت فعالیت کند و متکی به آراء احزاب دیگر برای تصویب قوانین باشد.