ناصر ایمانی، فعال سیاسی اصولگرا، در گفت‌وگو با «انتخاب»:

در طرفداران جلیلی عده‌ای وجود دارند که حرف‌ها تند می‌زنند و بابت این افراد تذکر هم به ایشان داده شده / سرنوشت جریان‌های تندرو در کشور، همواره خروج از حاکمیت است

ناصر ایمانی، فعال سیاسی اصولگرا درباره تندروی پیرامون جلیلی بیان کرد: یک قشری از کسانیکه به جلیلی را دادند تندرو هستند و باید با آن‌ها برخورد کرد و تردیدی در آن نیست. در مقابل شما وقتی می‌توانید موفق شوید که با تندرو‌های طرف مقابل هم برخورد شود. چرا عده‌ای علیه ظریف شعار دادند؟ آقای ظریف دو روز قبل مطلبی را گفته بود که مقداری تحریک‌کننده بود. منظور آقای ظریف ممکن است خوب بوده باشد، اما وقتی ایشان درباره امتیاز صحبت می‌کند، عده‌ای تصور می‌کنند اتفاقاتی در حال وقوع است و تحریک می‌شوند. ما آرامش و وفاق می‌خواهیم تا دولت موفق شود.

کد خبر: ۸۰۳۱۷۰

تاریخ: ۰۲ مرداد ۱۴۰۳ - ۱۹:۲۰

تندروی جناح راست آن ها را در مقابل دولت قرار داده است. دولتی که مقام معظم رهبری نیز به موفقیت آن تاکید داشته و خط مشی مشخصی در مورد آن وجود دارد. برخی کارشناسان سیاسی مدعی اند که تداوم افراطی گری بخشی از طرفداران جلیلی، آن ها را به تقابل با قدرت حاکم و خروج از سیاست ورزی رسمی هدایت می کند.

ناصر ایمانی، فعال سیاسی اصولگرا، درباره رفتارهای افراطی بخشی از جناح اصولگرا به «انتخاب» گفت: رادیکالیسم زمان‌هایی رشد می‌کند که مقابل آن یک رادیکالیسم دیگر وجود داشته باشد وگرنه خفه می‌شود. ما در دو طیف سیاسی چهره‌های رادیکال داریم که همدیگر را تشدید می‌کنند. شما یک نماز جمعه را به درستی می‌بینید و بخش اندکی در نماز جمعه شعار‌های غیرقابل قبول دادند. شما عوامل تحریک‌کننده این افراد را هم باید ببینید؛ دو قطب رادیکالیسم همدیگر را تشدید می‌کنند. ما تا وقتی که مانند شما بخواهیم رادیکالیسم را در یک گروه و یک فکر تعریف کنیم، در مبارزه با رادیکالیسم موفق نخواهیم شد. ما وقتی موفق می‌شویم که از تمام رادیکال‌ها انتقاد کنیم. من رادیکال‌ها را طرفدار جلیلی و پزشکیان نمی‌دانیم. بنابراین باید ما هر دو طرف را همسان بررسی کنیم. مثلاً تیتری مثل گورباچف ایران را کم نداریم. بسیاری از توییت‌ها را ببینید که چگونه در حال تحقیر طرف مقابل هستند.

او افزود: در مسأله رادیکالیسم جناح راست، باید منطقی نگاه شود. انتخابات که برگزار شد، 53 درصد آقای پزشکیان رأی آورد، 47 درصد رقیب ایشان رأی آورد. اختلافشان کمتر از 7 درصد است. شما نمی‌توانید این علم را بلند کنید که این 47 درصد یک اقلیت تندرو بی منطق و ضد منافع ملی هستند. باید نگاه‌های حذفی را کنار گذاشت؛ بالاخره این طیف هم رای‌هایی آورده است. من هم به جلیلی رأی ندادم اما یک اقلیت نزدیک به 50 درصد است و شوخی نیست. با این نگاه دولت هم موفق به انجام وظیفه نمی‌شود. همه‌ی ما خواهان موفق شدن دولت هستیم.

وی درباره تندروی پیرامون جلیلی بیان کرد: یک قشری از کسانیکه به جلیلی را دادند تندرو هستند و باید با آن‌ها برخورد کرد و تردیدی در آن نیست. در مقابل شما وقتی می‌توانید موفق شوید که با تندرو‌های طرف مقابل هم برخورد شود. چرا عده‌ای علیه ظریف شعار دادند؟ آقای ظریف دو روز قبل مطلبی را گفته بود که مقداری تحریک‌کننده بود. منظور آقای ظریف ممکن است خوب بوده باشد اما وقتی ایشان درباره امتیاز صحبت می‌کند، عده‌ای تصور می‌کنند اتفاقاتی در حال وقوع است و تحریک می‌شوند. ما آرامش و وفاق می‌خواهیم تا دولت موفق شود.

وی در رابطه با افراطی گری پیرامون دولت سایه اشاره کرد: دولت سایه یک تعریف مشخصی در سیاست بین‌الملل دارد و در انگلستان هم اجرا می‌شود. دولت در سایه دولتی نیست که چوب لای چرخ دولت وقت بگذارد. دولت سایه یک سری تعاریف مشخص دارد. جلیلی مدعی است که دولت سایه درست کرده است؛ او اگر از بودجه دولتی استفاده کند، باید جلو او را گرفت. اگر مانعی برای دولت پزشکیان شود، باید با او برخورد کرد. اگر می‌خواهد کار کارشناسی کند، مشکلی نیست و نباید با آن مخالفت کرد. اگر منظور رادیکالیسم است، در طرفداران آقای جلیلی عده‌ای وجود دارند که حرف‌ها تند می‌زنند و بابت این افراد تذکر هم به ایشان داده شده است. باید با آن حرف‌های سخیف برخورد کرد؛ همچنان که اطراف آقای پزشکیان هم این حرف‌ها گا‌هاً شنیده می‌شود. نباید در مبارزه با رادیکالیسم خودی بی خودی کرد.

ایمانی درباره سرنوشت تداوم تندروی توسط برخی از اطرافیان جلیلی گفت: سرنوشت جریان‌های تندرو در کشور، همواره خروج از حاکمیت و خروج از منافع ملی کشور است. خود آقای احمدی نژاد هم سرنوشت‌اش این شد که در بسیاری از موارد، از چارچوب نظام سیاسی و منافع ملی کشور عبور کرد. این سرنوشت هر نوع تندروی است. همچنان که در جریان اصلاح طلب نیز بسیاری از افراد سرنوشت تندروی‌شان باعث خروج آن‌ها از قدرت بود. برخی به شکل انحراف و برخی به شکل عاملیت، از سیاست ورزی رسمی خارج شدند. رادیکال‌های جناح راست و چپ هم به این سرنوشت دچار می‌شوند.