معرفی فیلم خون به پا خواهد شد- There Will Be Blood

فیلم There Will Be Blood به کارگردانی پل توماس اندرسون که دومین اسکار را برای دی‌لوئیس به‌همراه داشت سعی دارد به صنعت نفت آمریکا در اوایل قرن بیستم بپردازد و مشکلات آن زمان را به تصویر بکشد...

کد خبر: ۸۱۰۲۵۳

تاریخ: ۲۹ مرداد ۱۴۰۳ - ۱۶:۰۰

نام فیلم: خون به پا خواهد شد-  There Will Be Blood

کارگردان: پل توماس اندرسن

نویسنده: پل توماس اندرسن

تاریخ اکران: سال ۲۰۰۷ میلادی

میانگین امتیازات There Will Be Blood در IMDB: ۸.۲ از ۱۰

بازیگران: دانیل دی لوییس، پل دانو، کوین جی اکونر، کیران هایندز و...

خلاصه فیلم

در سال ۱۸۹۸ دنیل پلین‌ویو، جستجوگر نقره است که در یک سوراخ معدن واقع در نیومکزیکو به دنبال سنگ‌های باارزش می‌گردد. وی سرانجام پس از منفجر کردن دیواره‌ی سوراخ به مقصود خود می‌رسد، ولی مجروح شده و کشان کشان خود را به همراه آن سنگ به دفتر سنجش می‌رساند و گواهی تعیین ارزش فلزات گرانبها را دریافت می‌کند. در سال ۱۹۰۲ دنیل، یک منبع نفت را در نزدیکی لس آنجلس پیدا کرده و شرکت حفاری خود را تأسیس می‌کند. موقع کار در چاه نفت طی شکستن الوار نگهدارنده، وسایل به درون چاه سقوط کرده و یک نفر جان خود را از دست می‌دهد ...

درباره فیلم

این فیلم در سال ۲۰۰۷ با اقتباس از رمانی به نام نفت (Oil) به نویسندگی آپتون سینکلر به تهیه‌کنندگی جوآن سلار و پل توماس اندرسون با بودجه‌ای ۲۵ میلیون دلاری تولید و توانست فروش نسبتا خوب ۸۰ میلیون دلاری را در گیشه‌ها تجربه کند. فیلم خون‌ به پا خواهد شد در مراسم اسکار توانست در بخش‌هایی مانند بهترین فیلم سال، بهترین کارگردانی و بهترین تدوین فیلم و صدا نامزد کسب این جایزه شود و تنها در بخش بهترین بازیگر نقش اصلی مرد و بهترین فیلم‌برداری این جایزه را به خودش اختصاص داد. ایفای نقش دنیل دی‌لوئیس در این فیلم به‌قدری شگفت‌انگیز است که نه‌تنها در مراسم اسکار که در جشنواره‌های فیلم گلدن‌گلوب و بفتا نیز جایزه بهترین بازیگر مرد سال را توانست کسب کند.

داستان‌گویی فیلم، با این که بر محوریت استعاره‌سازی‌های سینمایی بنا نشده، از آن‌ها بهره‌ی بسیار زیادی در روایت برده است. همه‌ی رخدادها، در تفکر بیننده نسبت به پیام نهایی فیلم تاثیر می‌گذارند و هر اتفاقی، ورای تاثیر ظاهری‌اش در داستان، تاثیری عمیق‌تر نیز در شکل‌دهی آن پیام مهم دارد. از طرف دیگر، از آن‌جایی که اندرسون در تمامی ثانیه‌های فیلمش به واقع‌گرایی محض متعهد بوده، این استعاره‌ها نه تنها شبیه به چیزهایی خارج از خط اصلی روایت فیلم جلوه نمی‌کنند، بلکه آن‌قدر عادی و فرورفته در این خط داستانی هستند که عملا مخاطب در صورت عدم دقت، به سادگی اصلا متوجه‌شان نمی‌شود. این نکته، از آن جهت که هم تماشای فیلم را برای بینندگان کژوآل آسان‌تر کرده و هم به مقدار کافی، توجه و دقت تماشاگران سینماشناس را جذب اثر می‌کند، نکته‌ای مهم و لایق تحسین است.