ماجرای وامی که مسعود کیمیایی گرفت

کد خبر: ۸۳۲۷۷

تاریخ: ۲۰ آبان ۱۳۹۱ - ۱۳:۳۱

مسعود کیمیایی می‌گوید برای ساخت فیلم «سفر سنگ» یک میلیون توان وام گرفته‌است.

به گزارش انتخاب به نقل از خبرآنلاین،‌ نقد فیلم برنامه تلویزیونی «هفت» به بررسی فیلم سینمایی «سفر سنگ» ساخته مسعود کیمیایی اختصاص داشت. جواد طوسی منتقد و نادر طالب‌زاده کار‌شناس سینما مهمانان حاضر در این بخش ازبرنامه بودند.

در ابتدا نادرطالب‌زاده گفت: « این فیلم را سال 62 دیدم و برایم جالب بود. زمان آغاز جنگ، دو فیلم «سفر سنگ» و «محمد رسول الله»(ص) ساخته شده بود که فیلم «سفر سنگ» را می‌شد بار‌ها دید. این فیلم یک نمونه موفق از فیلمی است که درباره مقاومت ساخته شده و کاملا مضمون دینی دارد.»

جواد طوسی در ادامه گفت: «موفقیت کیمیایی مبتی بر قصه و روایت‌پردازی است، در فیلم «سفر سنگ» کیمیایی از فرد گرایی همیشگی که‌گاه به عنوان نقطه ضف آثارش تلقی می‌شد، بیرون آمد؛ در این فیلم روحیه جمعی متبلور شده است. کیمیایی به سینمای وسترن تعلق خاطر دارد، «سفر سنگ» به نوعی ایرانی شده سینمای وسترن است، و در آن  حضور تجمع یافته‌ای که به شخصیت‌های بالنده مردمی تبدیل می‌شود، به چشم می‌آید.»

طالب‌زاده ادامه داد: «در مصاحبه‌ای که با مسعود کیمیایی داشتم از او پرسیدم چطور یک کارگردان زود‌تر از مردم متوجه یک اتفاق می‌شود و آن را در قالب یک فیلم بیان می‌کند؟ او گفت: «من حادثه را قبل از شروع ساخت فیلم حس می‌کردم و باید کاری انجام می‌دادم.»

طوسی در ادامه صحبت‌های طالب‌زاده گفت: «به نظر من کیمیایی این هوشمندی را با ساخت فیلم «گوزن‌ها» هم نشان می‌دهد.»

طوسی ادامه داد: «برخی نوع روایت فیلم را به گونه‌ای تحلیل می‌کنند که انگار فیلم تاریخ مصرف دارد، در صورتی که سینمای کلاسیک لحن خاص خودش را دارد. «سفر سنگ» لحن و بیان شاعرانه‌ای دارد و مسعود کیمیایی در سال 56 سینمای ملی ما را به خوبی معرفی کرد.»

او ادامه داد: «به نظر من موفق‌ترین فیلم کارنامه کیمیایی در جذب مخاطب فیلم «سفر سنگ» بود. هر چند به عقیده من، از جهانی این فیلم به یک نوع تکلف گویی و یک مقدار انقطاع و زبان استعاره نزدیک می‌شود. اما همه این عوامل دراین فیلم خیلی گل درشت نیست.»

طالب‌زاده در ادامه گفت: «باید خیلی زود‌تر از این‌ها از مسعود کیمیایی برای ساخت این فیلم قدر دانی می‌شد. این فیلم سه سال قبل از انقلاب آماده بود. همزمان با این فیلم، «کاروان‌ها» با مشارکت سینماگران خارجی ساخته شد که بسیار فیلم ضعیفی بود، البته خانواده پهلوی از آن حمایت می‌کرد. که به عقیده من این دو فیلم با هم قابل مقایسه نیست.»

در ادامه این نشست مصاحبه نادر طالب‌زاده و مسعود کیمیایی که از قبل تصویر برداری شده بود پخش شد.

در این مصاحبه نادر طالب‌زاده از کیمیایی پرسید: «سفر سنگ» کجای قلب شما جا دارد؟

کیمیایی در پاسخ به این سوال گفت: «قدمت ساخت این فیلم بیشتر از 35 سال است. زمینه ساخت «سفر سنگ» از فیلم‌های قبلی من می‌آید. چگونگی شرایط اجتماعی و سیاسی کشور باید به مردم انتقال داده می‌شد. من برای گفتن عقیده‌ام باهیچ سازمان سیاسی همکاری نکردم. ساخت این فیلم فقط دلی بود. این فیلم درشرایط سختی ساخته شد. مردم روستا شام و ناهار ما را می‌دادند. مردم روستا فهمیده بودند چه فیلمی قرار است ساخته شود. گاهی اهالی روستا از شنیدن دیالوگ‌های فیلم هیجان زده می‌شدند. خود بازیگران در یک ترس و ابهامی دیالوگ‌هایشان را می‌گفتند.»

کیمیایی در ادامه گفت: «بافت و قصه اولیه برای آقای فراهانی بود و روی قصه با هم کار کردیم. ساخت فیلم در سینمای آن دوران سخت بود. همین حمل کردن سنگی که شبیه سنگ بود و ما داخل آن را با شن پر می‌کردیم سخت بود. این فیلم مستقل ساخته شد از هیچ جریانی کمک نگرفت.»

کارگردان فیلم سینمایی «سفر سنگ» ادامه داد: «بعد از فیلم «گوزن‌ها» بخش خصوصی به من بودجه ساخت فیلم نداد، و من برای اولین بار یک میلیون تومان از وزارت فرهنگ و هنر وام گرفتم و این فیلم را ساختم. بعد از انقلاب این وام را از من پس گرفتند.»

کیمیایی در آخر گفت: «اگر یک ممیزی دانسته وجود داشته باشد در ادبیات و سینما وضع ما به گونه‌ای دیگر خواهد بود. متاسفانه متخصص ممیزی با اثر روبرو نمی‌شود، و کارمندی روبرو می‌شود. فیلم نوشت تالیف است،یک فیلمساز اجتماعی باید حدس بزند که در هشت ماه آینده شرایط سیاسی و اجتماعی در کارش تاثیر دارد یا خیر؟ تا اتفاقات فیلمش به روز باشد. در طول این همه سال من هم فیلم «سفر سنگ» را ساختم و هم علاوه بر آن بیست فیلم دیگر را. بنابر این من همه چیز را می‌دانم.  خطوط قرمزی مثل حجاب و.. را درک می‌کنم و دوباره توضیح دادن این خطوط به فیلمسازان نسل ما بسیار کودکانه است. باید کمی به دانستگی فرد مقابل اعتماد کنند. انقلاب باورم بود، برای همین «سفر سنگ» را ساختم. می‌توانستم مثل بقیه از ایران بروم اما این کا را نکردم.»