دانشمندان با استفاده از باکتری سالمونلا درمانی برای سرطان ایجاد کردند

تحقیقات جدید نشان داده است که باکتری سالمونلا، که معمولاً به عنوان یک عامل بیماری‌زا شناخته می‌شود، می‌تواند به طور ژنتیکی مهندسی شود تا در مبارزه با سرطان روده کمک کند، که این یک پیشرفت بزرگ در علم پزشکی به شمار می‌رود.

کد خبر: ۸۳۴۵۹۹

تاریخ: ۰۴ آذر ۱۴۰۳ - ۱۲:۰۰

به گزارش انتخاب و به نقل از میرور؛ مبارزه با سرطان روده تغییر غیرمنتظره‌ای پیدا کرده است، زیرا دانشمندان کشف کرده‌اند که سالمونلا، باکتری که معمولاً با مسمومیت غذایی مرتبط است، می‌تواند به طور ژنتیکی برای مبارزه با این بیماری خطرناک مهندسی شود. این مطالعه پیشگامانه که توسط سازمان تحقیقات سرطان بریتانیا تأمین مالی شده و به طور مشترک توسط دانشگاه بیرمنگام و دانشگاه گلاسگو انجام شده است

دکتر آلاستیر کاپلند، نویسنده اصلی مطالعه و پژوهشگر دانشگاه بیرمنگام، پیشنهاد کرد که این کشف می‌تواند یک باکتری بیماری‌زا مانند سالمونلا را به ابزاری برای مبارزه با سرطان تبدیل کند. با این حال، او همچنین اشاره کرد که استفاده از این باکتری در درمان سرطان در گذشته با چالش‌هایی روبه‌رو بوده است، زیرا این باکتری می‌تواند سیستم ایمنی بیمار را نیز تحت تأثیر قرار دهد و آن را مختل کند.

او افزود: یک معمای طولانی‌مدت این بوده که چرا سلول‌های T که برای مبارزه با سرطان حیاتی هستند، در طول درمان به طور بهینه عمل نمی‌کنند. اکنون، ما پروتئینی را که مسئول این مشکل است شناسایی کرده‌ایم و یک هدف ژنتیکی هیجان‌انگیز را شناسایی کرده‌ایم که می‌تواند به ما کمک کند تا پتانسیل کامل این درمان را آزاد کنیم.

یافته‌های این مطالعه نشان داد که سلول‌های T در موش‌های مبتلا به سرطان روده به سالمونلا که به طور ژنتیکی مهندسی شده بود، پاسخ دادند. در نتیجه، سیستم ایمنی این موش‌ها در طول درمان سرطانشان همچنان فعال باقی ماند.

با این حال، برای درک کامل اثرات سالمونلا و بهبود رویکرد درمانی مبتنی بر باکتری، تحقیقات بیشتری مورد نیاز است. سالمونلا معمولاً در روده حیواناتی مانند مرغ‌ها، گاوها و خوک‌ها یافت می‌شود و می‌تواند به انواع مواد غذایی از جمله تخم‌مرغ، گوشت و محصولات کشاورزی که با دام‌ها یا کود تماس دارند، آلوده شود.

عموماً افرادی که توسط انواع معمولی سالمونلا آلوده می‌شوند، علائمی مانند اسهال، گرفتگی معده، تهوع و استفراغ را به سرعت تجربه می‌کنند. این وضعیت معمولاً بین چهار تا هفت روز طول می‌کشد و به ندرت تهدیدی برای زندگی ایجاد می‌کند.