کدام داروهای قلبی-عروقی ممکن است به کاهش خطر زوال عقل کمک کنند؟

پیشگیری از زوال عقل یکی از حوزه‌های حیاتی تحقیقات است، زیرا متخصصان می‌خواهند بدانند افراد چه اقداماتی می‌توانند انجام دهند تا خطر ابتلا به زوال عقل را کاهش دهند. یک مطالعه اخیر نشان داد که مصرف داروهایی مانند داروهای فشار خون و کاهش‌دهنده‌های چربی به مدت بیش از ۵ سال با کاهش بروز زوال عقل همراه است. در همین حال، محققان دریافتند که مصرف برخی داروهای ضد پلاکت با افزایش تشخیص زوال عقل مرتبط است.

کد خبر: ۸۳۵۸۴۸

تاریخ: ۱۰ آذر ۱۴۰۳ - ۱۳:۱۷

به گزارش انتخاب و به نقل از مدیکال نیوز تودی؛ چندین عامل می‌توانند شانس ابتلا به زوال عقل را تحت تأثیر قرار دهند، اما عوامل محافظتی متعددی نیز وجود دارند. یکی از زمینه‌های مورد توجه، ارتباط بین بیماری‌های قلبی-عروقی و زوال عقل است.

مطالعه‌ای که به‌تازگی در مجله Alzheimer’s & Dementia منتشر شده، ارتباط بین برخی داروهای بیماری‌های قلبی-عروقی و خطر ابتلا به زوال عقل را مورد بررسی قرار داده است.

آیا داروهای بیماری‌های قلبی-عروقی خطر زوال عقل را کاهش می‌دهند؟

این مطالعه داده‌هایی از بیش از ۸۸۰,۰۰۰ نفر بدون زوال عقل و بیش از ۸۸,۰۰۰ نفر با زوال عقل جمع‌آوری کرد. محققان دریافتند که مصرف برخی داروهای رایج به مدت ۵ سال یا بیشتر با کاهش خطر ابتلا به زوال عقل مرتبط است. این داروها شامل موارد زیر می‌شوند:

• داروهای ضد فشار خون — داروهایی که فشار خون بالا را درمان می‌کنند

• داروهای کاهش‌دهنده چربی — داروهایی که کلسترول بالا را درمان می‌کنند

• دیورتیک‌ها — داروهایی که باعث دفع اضافی نمک و آب از بدن از طریق ادرار می‌شوند

• آنتی‌کواگولانت‌های خوراکی — داروهایی که از تشکیل لخته خون جلوگیری می‌کنند

ترکیب داروهای ضد فشار خون با داروهای کاهش‌دهنده چربی، دیورتیک‌ها یا آنتی‌کواگولانت‌ها به مدت ۵ سال یا بیشتر نیز با کاهش خطر ابتلا به زوال عقل مرتبط بود.

در مقابل، استفاده از برخی داروهای ضد پلاکت — که نوعی داروهای رقیق‌کننده خون هستند — با افزایش خطر ابتلا به زوال عقل مرتبط بود.

نحوه تأثیر داروهای قلبی-عروقی بر سلامت مغز

محققان همچنین به بررسی تأثیر استفاده ترکیبی از داروهای قلبی-عروقی پرداختند. آن‌ها دریافتند که ترکیب داروهای ضد فشار خون و دیورتیک‌ها با کاهش خطر ابتلا به زوال عقل همراه است. ترکیب داروهای کاهش‌دهنده چربی با داروهای ضد فشار خون نیز به کاهش خطر ابتلا به زوال عقل کمک کرد. نتایج مشابهی برای آنتی‌کواگولانت‌ها و داروهای ضد فشار خون مشاهده شد.

در تحلیل‌های ترکیبی، محققان به هیچ گونه کاهش معنادار در خطر زوال عقل مرتبط با استفاده تنها از داروهای کاهش‌دهنده چربی یا آنتی‌کواگولانت‌ها پی نبردند.

آیا این یافته‌ها برای همه قابل تعمیم هستند؟

این مطالعه محدودیت‌هایی دارد. اولاً، این مطالعه در سوئد انجام شده است، به این معنی که ممکن است نیاز به تحقیقات گسترده‌تر و تنوع بیشتر در جمعیت‌های مختلف باشد و نتایج آن نتواند به‌طور کامل برای سایر جمعیت‌ها تعمیم یابد. همچنین این مطالعه نمی‌تواند رابطه علت و معلولی را اثبات کند و خطر بروز سوگیری وجود دارد. محققان اذعان داشتند که این داده‌ها مربوط به افرادی است که حداقل ۴ سال پس از شروع داروهای قلبی-عروقی زندگی کرده‌اند و ممکن است افرادی که بیماری‌های حاد داشته‌اند، در این مطالعه لحاظ نشده باشند.

همچنین ممکن است محققان در شناسایی تشخیص‌های زوال عقل دچار اشتباه شده باشند، به ویژه به این دلیل که دسترسی به داده‌های مراقبت‌های اولیه نداشتند. این می‌تواند بر نتایج کلی تأثیر گذاشته باشد.

نتایج و یافته‌ها

در مجموع، این تحقیق به درک ما از ارتباط داروهای بیماری‌های قلبی-عروقی با خطر زوال عقل افزوده است. این نتایج می‌توانند کمک کنند تا در آینده بتوان داروهای قلبی-عروقی را به‌طور مؤثرتر برای کاهش خطر زوال عقل استفاده کرد.

دکتر پاتریک کی، متخصص قلب و عروق، نتایج این مطالعه را در زمینه بهینه‌سازی درمان فشار خون و پیشگیری از زوال عقل مهم دانسته است. همچنین اشاره کرد که درمان‌های ضد فشار خون می‌توانند خطر زوال عقل را کاهش دهند و استفاده از داروهای کاهش‌دهنده چربی و آنتی‌کواگولانت‌ها به‌طور مستقل خطر ابتلا به زوال عقل را افزایش نمی‌دهند.

این تحقیق همچنین تأکید کرد که مصرف داروهای ضد پلاکت ممکن است به‌طور خاص برای مغز مضر باشد و در درمان‌های بالینی باید به این نکته توجه ویژه شود.