یادداشت‌های علم، جمعه ۱۹ تیر ۱۳۴۹: شاهنشاه در بروکسل وزیر خارجه انگلیس را به حضور پذیرفتند؛ از مذاکرات با او خیلی راضی بودند / سفیر انگلیس که برای مشورت در امور خلیج فارس به انگلیس خواسته شده بود

یادداشت‌های اسدالله علم: شاهنشاه در بروکسل سر [دو گلاس هیوم] Douglas Home، وزیر خارجه انگلیس را به حضور پذیرفتند. از مذاکرات با او خیلی راضی بودند. سفیر انگلیس که برای مشورت در امور خلیج فارس به انگلیس خواسته شده بود، به نظرم این ابتکار را به خرج داده است. شاهنشاه می فرمودند: به نظر می‌رسد خیلی از نظرات ما را در مورد خلیج فارس، هیوم درک می‌کند.

کد خبر: ۸۴۰۹۵۳

تاریخ: ۰۵ دی ۱۴۰۳ - ۲۳:۳۶

سرویس تاریخ «انتخاب»: اسدالله علم (۱ مرداد ۱۲۹۸ بیرجند – ۲۵ فروردین ۱۳۵۷ نیویورک)، یکی از مهم‌ترین چهره‌های سیاسی دوران محمدرضا شاه، وزیر دربار از ۱۳۴۵ تا ۱۳۵۶ و نخست‌وزیر ایران از سال ۱۳۴۱ تا ۱۳۴۲ بود.

«انتخاب» هر شب یادداشت های روزنوشت علم را منتشر می کند.

جمعه ۱۹ تیر ۱۳۴۹: در منزل ماندم کار کردم. فرمانفرمائیان، رئیس تازه سازمان برنامه را خواستم که اوامر مرجوعه شاهنشاه را با او بحث کنم، یکی دو ساعت وقت مرا گرفت. کاخ نیاوران و شهوند را سرکشی کردم. ناهار مهمان سرکار خانم فریده دیبا، مادر علیا حضرت شهبانو بودم. شاهنشاه ساعت دو بعد از ظهر به سلامتی از بروکسل مراجعت کردند، خیلی خوب و سرحال بودند. تنها من شب را در حضورشان بودم و.....

من تا نصف شب بودم، بعد مرخص فرمودند......

شاهنشاه در بروکسل سر [دو گلاس هیوم] Douglas Home، وزیر خارجه انگلیس را به حضور پذیرفتند. از مذاکرات با او خیلی راضی بودند. سفیر انگلیس که برای مشورت در امور خلیج فارس به انگلیس خواسته شده بود، به نظرم این ابتکار را به خرج داده است. شاهنشاه می فرمودند: به نظر می‌رسد خیلی از نظرات ما را در مورد خلیج فارس، هیوم درک می‌کند. فرمودند: به او گفتم عقربه زمانه به عقب برنمیگردد. شما دیگر نمی توانید بعد از آن که گفته اید این جا را تخلیه می‌کنید، بگویید خیر، حالا می خواهیم بمانیم. هیچ یک از اشخاصی که قلباً میل دارند شما آن جا بمانید، دیگر جرأت اظهار این مطلب را ندارند. به علاوه چرا می‌خواهید بمانید؟ برای این که روسها را هم تشویق نمایید که هرچه زودتر پایگاهی در خلیج فارس برای خود دست و پا کنند؟ شما - منظور شما و آمریکایی ها- بهتر است دوستانتان را تقویت کنید و خود هم راحت باشید. در مورد جزایر خلیج فارس و ابوموسی و تنب هم مذاکره فرموده بودند که ناچار باید در دست ما باشد، گو این که ما به منابع طبیعی آنجا چشم نداریم و منافع آن را حاضریم به شیوخ شارجه و رأس الخيمه بدهیم. اما حالا اجازه نمیدهیم که شیخ شارجه آنجا امتیاز نفت به کسی بدهد، مگر آن که پول به دست آمده در بانکی زیر کلید ما و او بماند تا تکلیف مالکیت آن معین شود. در مورد سایر مسائل خاورمیانه و خاور دور که مذاکره فرموده بودند، فرصت نشد به من چیزی بفرمایند.