خاطرات رئیس زندان قصر، قسمت بیست و دو؛

دزدان حرفه‌ای در کمیته‌های انقلاب/ سارقان سابقه‌دار چگونه در پوشش کمیته یک افسر شهربانی را دستگیر کردند

یک روز خبر آوردند درحالی‌که او به یک پرونده مهم سرقت رسیدگی می‌کرده و ظواهر امر حکایت از حصول نتیجه داشته است از سوی عده‌ای از سارقان پیشینه‌دار، تحت لوای کمیته با شدت و هتاکی در پشت میز کارش دستگیر می‌شود.

کد خبر: ۸۴۱۹۴۷

تاریخ: ۱۱ دی ۱۴۰۳ - ۱۵:۰۰

سرویس تاریخ «انتخاب»: کتاب مسیح در قصر، مجموعه خاطرات سرتیپ اصغر کورنگی است که به کوشش مهسا جزینی تهیه و توسط انتشارات روزنه منتشر شده است. «انتخاب» روزانه بخش‌هایی از این کتاب را که شامل خاطرات زندان قصر در سال‌های قبل از انقلاب است، منتشر می‌کند.

وضع شهربانی سخت آشفته بود و انضباط در بین مأموران به کلی از بین رفته بود. مأموران و افسران وحشت‌زده و سخت متأثر بودند. در ادارات زیر نظر خودم مرتب با افسران صحبت می‌کردم و آن‌ها را متوجه وظایف حساسشان در شرایط انقلابی می‌کردم، ولی شدت ناراحتی افسران و خبر‌های ناگوار از مصائبی که بر همکاران آن‌ها می‌آمد سخت نگرانشان کرده بود. در این دوران سرقت‌های متوالی و وحشت‌آور رخ می‌داد. دزدان سابقه‌دار از بازار آشفته سوء استفاده می‌کردند و به چپاول مشغول بودند. یکی از افسرانی که در این دوران فعالیت زیادی داشت و واقعاً در کار ورزیده و مسئول بود سرگرد جهانبانی بود.

یک روز خبر آوردند درحالی‌که او به یک پرونده مهم سرقت رسیدگی می‌کرده و ظواهر امر حکایت از حصول نتیجه داشته است از سوی عده‌ای از سارقان پیشینه‌دار، تحت لوای کمیته با شدت و هتاکی در پشت میز کارش دستگیر می‌شود. موضوع را با رئیس شهربانی مطرح کردم، ایشان شروع به جست‌وجو کرد، معلوم شد تا عصر سرگرد جهانبانی را حتی به کمیته هم نبرده‌اند بلکه چشم‌های او را بسته و در یک خانه تهدید به قتل کرده‌اند و غروب او را به کمیته برده‌اند. از کمیته مرکزی سه نفر مأمور شدند و برای رسیدگی به ماجرا به کمیته خیابان ۳۰ متری رفتند ولی بین مأموران کمتیه مرکزی و کمیته مزبور نزاع در گرفته بود و آن‌ها را از کمیته بین بیرون کرده بودند. این افراد گزارش کار خود را دادند و کمیته مرکزی تصمیم قطعی گرفت که مسئول کمیته آن منطقه را عوض کند. این موضوع موجب شد کمیته مرکزی کشف کند مجموع افراد کمیته ۳۰متری از سارقان و قاچاقچیان پیشینه‌دار هستند و فقط چند نفرشان افراد متدین و خداشناسی‌اند که آن‌ها هم قدرتی ندارند. بالاخره سرگرد جهانبانی آزاد شد ولی حاضر به ادامه کار نبود اما چون واقعاً افسر با تجربه‌ای بود از او خواستم که به کار ادامه دهد. از این مسائل و موضوعات پی‌در پی وجود داشت که متأسفانه مردم را سخت نگران و ناراحت کرده بود.با رئیس شهربانی در این مورد مفصل صحبت کردم.

اغلب وقت ما به این مسائل می‌گذشت. در این شرایط تمام جلسات با رئیس شهربانی و معاونان و رؤسای ادارات مربوط به این بود که برای ایجاد نظم در ادارات شهربانی چکار کنیم؟ بالاخره تصمیم گرفتیم موضوع را در هیأت دولت مطرح کنیم. این مأموریت به من داده شد که با جناب مهندس بازرگان ملاقات و موضوع را مطرح کنم. مهندس بازرگان گفت خود هیأت دولت گرفتار چنین آشفتگی‌ای است بهتر است آیت‌الله طالقانی برای مأموران صحبت کنند و در رادیو تلویزیون و روزنامه‌ها هم مطالبی منتشر شود تا هم مردم و هم مأموران شهربانی متوجه اهمیت قضیه بشوند.

ادامه دارد...