داستان «بازی مرکب» واقعی است؟ / حقایقی درمورد این سریال محبوب کره‌ای

بیش از سه سال از اولین پخش سریال «بازی مرکب» در نوامبر ۲۰۲۱ می‌گذرد. اکنون با انتشار فصل دوم این سریال در نتفلیکس، این پدیده کره‌ای بار دیگر در صدر اخبار قرار گرفته است. داستان آن درباره بازی بقا و ناامیدی اقتصادی است که مخاطبان سراسر جهان را جذب کرده است. «بازی مرکب» به نویسندگی و کارگردانی «هوانگ دونگ-هیوک» ساخته شده است.

کد خبر: ۸۴۲۵۰۰

تاریخ: ۱۳ دی ۱۴۰۳ - ۲۱:۵۲

سرویس خواندنی‌های انتخاب: بیش از سه سال از اولین پخش سریال «بازی مرکب» در نوامبر ۲۰۲۱ می‌گذرد. اکنون با انتشار فصل دوم این سریال در نتفلیکس، این پدیده کره‌ای بار دیگر در صدر اخبار قرار گرفته است. داستان آن درباره بازی بقا و ناامیدی اقتصادی است که مخاطبان سراسر جهان را جذب کرده است. «بازی مرکب» به نویسندگی و کارگردانی «هوانگ دونگ-هیوک» ساخته شده است.

به گزارش انتخاب، پس از گذراندن چندین آزمون مرگ و زندگی، تنها یک نفر می‌تواند جایزه بزرگ مالی را برنده شود.

موفقیت «بازی مرکب» تا حد زیادی به این دلیل است که این سریال به‌عنوان استعاره‌ای برای جامعه مدرن عمل می‌کند.

منشأ واقعی «بازی مرکب» چیست؟

برای پاسخ به این پرسش باید به سال ۲۰۰۸ برگردیم. بیش از یک دهه قبل از اینکه نویسنده و کارگردان هوانگ دونگ-هیوک شروع به نوشتن فیلمنامه «بازی مرکب» کند. طبق گفته نویسنده، او از داستان‌های مختلف ژاپنی مانند «نبرد سلطنتی»، «مثل خدایان» و «آلیس در سرزمین مرزی» الهام گرفته است.

تمام این آثار یک وجه مشترک داشتند: افرادی که به دلیل مشکلات اقتصادی در بازی برای بقا شرکت می‌کردند؛ بنابراین نویسنده به این فکر افتاد که این داستان را به واقعیت منتقل کند، وضعیتی که تا حدی شبیه به شرایط خودش بود، چرا که او نیز در آن زمان با مشکلات مالی دست و پنجه نرم می‌کرد.

دونگ-هیوک تصمیم گرفت بازی‌های دوران کودکی‌اش را نیز با دیدگاهی مرگبار تغییر دهد. اما این ایده در ابتدا به دلیل خشونت زیاد نتوانست سرمایه‌گذاران را جذب کند.

تویسنده کره‌ای تلاش کرد، اما موفق به جذب سرمایه کافی نشد. تا اینکه چند سال بعد، به طور مشخص در سال ۲۰۱۸، نتفلیکس به فیلمنامه او علاقه نشان داد و در سپتامبر سال بعد اعلام کرد که یک سریال اورجینال کره‌ای با عنوان «دور ششم» خواهد ساخت.

علاوه بر این، بازی‌های محبوب کره‌ای مانند «چراغ سبز، چراغ قرمز»، «بازی طناب» و خود «بازی مرکب»، ساده و قابل‌فهم بودند و حس نوستالژی را به مخاطبان منتقل می‌کردند. ترکیبی از بازی‌های دوران کودکی و خشونت آشکار، اما با استعاره‌هایی درباره رقابت و سختی‌های اقتصادی.