آیا آرد سفید واقعاً به روده چسبیده و مشکلات گوارشی ایجاد می‌کند؟

آرد سفید (آرد تصفیه‌شده) یکی از مواد اصلی در بسیاری از غذاها است که در منازل هندی‌ها به‌ویژه در تهیه غذاهایی مانند سمبوسه، بهتوره، و پنکیک‌ها کاربرد دارد. این آرد از گندم تهیه می‌شود، اما در فرآیند تصفیه، بخش زیادی از فیبر، ویتامین‌ها و مواد معدنی موجود در گندم حذف می‌شود و تنها کربوهیدرات‌ها باقی می‌ماند. علی‌رغم اینکه این ماده غذایی در بسیاری از غذاهای محبوب استفاده می‌شود، باورهای مختلفی در مورد آن وجود دارد. یکی از این باورها این است که آرد سفید به روده چسبیده و مشکلات گوارشی ایجاد می‌کند. اما آیا این یک حقیقت است یا تنها یک افسانه؟ برای بررسی این موضوع، با دکتر آميت میتال،صحبت کرده‌ایم.

کد خبر: ۸۴۷۲۵۴

تاریخ: ۰۸ بهمن ۱۴۰۳ - ۱۱:۵۵

آرد سفید (آرد تصفیه‌شده) یکی از مواد اصلی در بسیاری از غذاها است که در منازل هندی‌ها به‌ویژه در تهیه غذاهایی مانند سمبوسه، بهتوره، و پنکیک‌ها کاربرد دارد. این آرد از گندم تهیه می‌شود، اما در فرآیند تصفیه، بخش زیادی از فیبر، ویتامین‌ها و مواد معدنی موجود در گندم حذف می‌شود و تنها کربوهیدرات‌ها باقی می‌ماند. علی‌رغم اینکه این ماده غذایی در بسیاری از غذاهای محبوب استفاده می‌شود، باورهای مختلفی در مورد آن وجود دارد. یکی از این باورها این است که آرد سفید به روده چسبیده و مشکلات گوارشی ایجاد می‌کند. اما آیا این یک حقیقت است یا تنها یک افسانه؟ برای بررسی این موضوع، با دکتر آميت میتال صحبت کرده‌ایم.

1. ویژگی‌های فیزیکی آرد سفید و اشتباهات رایج درباره آن

به گزارش انتخاب و به نقل از انلی مای هلث؛ آرد سفید که از گندم تهیه می‌شود، طی فرآیند تصفیه‌ای، سبوس و جوانه آن از بین می‌رود. این فرآیند باعث می‌شود آرد سفید بافتی نرم، سفید و ریز داشته باشد که عمدتاً از کربوهیدرات‌ها تشکیل شده است. این ویژگی‌ها ممکن است باعث ایجاد این باور غلط شود که آرد سفید به دیواره‌های دستگاه گوارش می‌چسبد. هنگامی که آرد سفید با آب ترکیب می‌شود، یک خمیر چسبناک به وجود می‌آید که ممکن است به اشتباه تصور شود این ویژگی‌ها در بدن نیز ادامه می‌یابد.

2. آیا آرد سفید به روده می‌چسبد؟ حقیقت یا افسانه؟

در واقع، این باور که آرد سفید به دیواره‌های روده می‌چسبد، نادرست است. دکتر آميت میتال توضیح می‌دهد که پس از مصرف آرد سفید، این ماده توسط آنزیم‌های گوارشی به اجزای ساده‌تر مانند گلوکز تبدیل می‌شود که بدن از آن برای تأمین انرژی استفاده می‌کند. بنابراین، آرد سفید به دیواره معده یا روده نمی‌چسبد و فرآیند هضم به‌طور طبیعی انجام می‌شود. این فرآیند هضم به بدن این امکان را می‌دهد که مواد غذایی مصرف‌شده را جذب کند و هیچ چسبندگی در سیستم گوارشی ایجاد نخواهد شد.

با این حال، به دلیل کمبود فیبر در آرد سفید، ممکن است مصرف آن باعث مشکلات گوارشی مانند یبوست شود. فیبر به حرکت طبیعی روده‌ها کمک می‌کند و چون آرد سفید فاقد فیبر است، ممکن است این حرکت را کند کرده و منجر به یبوست شود. احساس کندی و عدم راحتی پس از مصرف آرد سفید ممکن است به اشتباه به عنوان "چسبیدن" آرد سفید به روده تعبیر شود.

3. آیا آرد سفید برای سلامتی ضرر دارد؟

اگرچه آرد سفید به روده نمی‌چسبد، مصرف بیش از حد آن می‌تواند مشکلات متعددی برای سلامتی به همراه داشته باشد. دکتر میتال به این نکته اشاره می‌کند که مصرف زیاد آرد سفید به دلیل کمبود فیبر می‌تواند سبب یبوست شود، به‌ویژه اگر این آرد جایگزین مواد غذایی غنی از فیبر شود.

همچنین، آرد سفید دارای شاخص گلیسمی بالایی است، به این معنی که مصرف آن می‌تواند باعث افزایش سریع قند خون شود. این افزایش ناگهانی قند خون می‌تواند به‌ویژه برای افراد مبتلا به دیابت مشکلات جدی ایجاد کند. علاوه بر این، مصرف زیاد آرد سفید می‌تواند منجر به افزایش وزن شود، زیرا غذاهای تهیه‌شده با آرد سفید معمولاً کالری زیادی دارند اما به دلیل نداشتن فیبر و پروتئین کافی، بدن احساس سیری نمی‌کند.

4. چگونه می‌توان آرد سفید را به درستی مصرف کرد؟

دکتر میتال پیشنهاد می‌کند که برای کاهش اثرات منفی آرد سفید، بهتر است آن را در حد اعتدال مصرف کنید. به علاوه، مصرف آرد سفید همراه با غذاهای غنی از فیبر می‌تواند به کنترل بهتر فرآیند هضم و کاهش نوسانات قند خون کمک کند. به جای استفاده از آرد سفید، می‌توان از آرد گندم کامل یا آرد چند غله استفاده کرد که فیبر و مواد مغذی بیشتری دارند.

5. نتیجه‌گیری

در نهایت، دکتر میتال به این نتیجه می‌رسد که تصور اینکه آرد سفید به روده می‌چسبد، یک افسانه است. مصرف آرد سفید در مقادیر کم نه‌تنها برای بدن ضرری ندارد بلکه به‌عنوان یک منبع انرژی استفاده می‌شود. با این حال، از آنجا که آرد سفید فاقد فیبر است، مصرف بیش از حد آن می‌تواند منجر به مشکلات گوارشی، نوسانات قند خون و افزایش وزن شود. بنابراین، باید مصرف آن را به حد اعتدال محدود کرده و در صورت امکان از جایگزین‌های غنی از فیبر استفاده کرد.