ماجرای نمرات زیر ۶ درس ریاضی ۶۵۰ دانشجو در دانشگاه شریف / مدیر آموزشی شریف: عده‌ای با شلوغ کردنش قصد رسانه‌ای کردن آن را داشتند؛ مساله حادی نیست

در روز‌های اخیر، خبری از دانشگاه صنعتی شریف در حوزه آموزشی منتشر شد که توجه زیادی را به خود جلب کرده است. براساس گزارش‌های منتشر شده، در ارزیابی اخیر درس «ریاضی عمومی ۲»، ۶۵۰ دانشجوی این دانشگاه نمره‌ای زیر ۶ از ۲۰ کسب کرده‌اند. این موضوع به ویژه در یک دانشگاه معتبر مانند دانشگاه شریف باعث نگرانی‌های گسترده‌ای پیرامون کیفیت آموزش و سیستم ارزشیابی شده و بحث‌های عمومی و انتقادی زیادی به دنبال داشته است.

کد خبر: ۸۵۲۲۶۴

تاریخ: ۰۴ اسفند ۱۴۰۳ - ۲۲:۵۰

تسنیم: طبق گزارش روزنامه شریف، در ترم پاییز ۱۴۰۳، میانگین نمره ۶۵۰ دانشجوی کارشناسی دانشگاه صنعتی شریف در درس «ریاضی۲» زیر ۶ شد که این رقم یک رکورد برای این درس محسوب می‌شود.

در روزهای اخیر، خبری از دانشگاه صنعتی شریف در حوزه آموزشی منتشر شد که توجه زیادی را به خود جلب کرده است. براساس گزارش‌های منتشر شده، در ارزیابی اخیر درس «ریاضی عمومی 2»، 650 دانشجوی این دانشگاه نمره‌ای زیر 6 از 20 کسب کرده‌اند. این موضوع به ویژه در یک دانشگاه معتبر مانند دانشگاه شریف باعث نگرانی‌های گسترده‌ای پیرامون کیفیت آموزش و سیستم ارزشیابی شده و بحث‌های عمومی و انتقادی زیادی به دنبال داشته است.

* ماجرای نمرات زیر 6 ریاضی در دانشگاه شریف

درس‌های عمومی ریاضی 1 و 2 و فیزیک 1 و 2 که سال اول دوره کارشناسی برای همه دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف ارائه می‌شود، از جنجالی‌ترین دروس این دانشگاه به شمار می‌آید و دانشجویان سال‌ها است که به سخت‌گیری بیش‌ ازحد، حجم زیاد مطالب و روش‌های پر انتقاد استادان در تصحیح برگه‌ها معترضند.

*نمره 650 دانشجو زیر 6 شد!

طبق گزارش روزنامه شریف، در ترم پاییز 1403، درس ریاضی 2 به عنوان یک درس فرعی برای دانشجویان دوره کارشناسی ورودی 1402 و پیش از آن ارائه شد. در این دوره، 740 دانشجو ثبت‌نام کرده بودند، اما در روزهای پایانی ترم، 90 نفر تصمیم به حذف اضطراری (W) این درس گرفتند. در نهایت، 650 دانشجو در آزمون پایان ترم شرکت کردند. پس از تصحیح برگه‌ها، میانگین نمرات به 5٫23 از 20 رسید، که این رقم به عنوان یک رکورد تاریخی برای این درس در نظر گرفته می‌شود.

اساتید این درس تصمیم گرفتند نمرات دانشجویان را بر اساس نمودار تنظیم کنند تا میانگین به 11 برسد. با این تنظیم، دانشجویانی که نمراتی بالای 6 کسب کرده بودند، این درس را پاس کردند. با این حال، بیش از 300 نفر از دانشجویان نتوانستند نمره 10 (معیار قبولی) را کسب کنند و در نتیجه، در این درس مردود شدند.

شورای صنفی دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف نیز با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد: «میانگین 5٫23 گویای ضعف و ناکارآمدی عمیق در برنامه‌ریزی و اجرای صحیح آموزشی است. فاجعه‌ای که این ترم در درس ریاضی عمومی 2 رخ داد، از عدم توافق بین استادان ارائه‌دهنده دروس سرویس دانشکده ریاضی، سختگیری غیرضروری و بیش‌ از اندازه تعدادی از استادان و مشکلات ساختاری آموزش نشأت می‌گیرد».

*مدیر آموزشی شریف: مساله حادی نیست و قابل حل است

ما برای بررسی بیشتر با مرتضی امینی مدیر آموزشی دانشگاه شریف تماس گرفتیم تا علت این اتفاق را در حوزه آموزش این دانشگاه جویا شویم.

امینی ضمن انتقاد از بازتاب این خبر در برخی رسانه‌ها گفت: این ماجرا یک اتفاق داخلی برای دانشگاه است و عده‌ای با شلوغ کردنش قصد رسانه‌ای کردن آن را داشتند.

وی ادامه داد: این اصلا مساله حادی نیست و در دانشگاه قابل حل است. قرار نیست با شلوغ کاری یک عده کیفیت آموزشی را در دانشگاه پایین بیاوریم.

* تحلیل جوانب مختلف

اما این اتفاق در دانشگاه شریف، ابعاد گوناگونی دارد که نیازمند تحلیل عمیق‌تری است. به طور مثال:

عوامل آموزشی و تدریس: بررسی این نکته ضروری است که آیا روش‌های تدریس مورد استفاده در درس ریاضی عمومی 2، با نیازها و سطح دانش دانشجویان هماهنگ بوده است یا خیر. ممکن است نیاز به بازنگری در محتوای درسی، استفاده از روش‌های نوین آموزشی و تقویت ارتباط بین استاد و دانشجو وجود داشته باشد.

آمادگی دانشجویان: یکی از دلایل احتمالی کسب نمرات پایین، می‌تواند عدم آمادگی کافی دانشجویان در درس‌های پیش‌نیاز و مفاهیم پایه ریاضی باشد. در این صورت، ارائه دوره‌های جبرانی و تقویت بنیه علمی دانشجویان می‌تواند راهگشا باشد.

فشار روانی و استرس: زندگی دانشجویی، به ویژه در دانشگاه‌های برتر، همواره با فشارهای روانی و استرس همراه است. این عوامل می‌توانند تأثیر منفی بر عملکرد تحصیلی دانشجویان داشته باشند. ارائه خدمات مشاوره‌ای و حمایت روانی می‌تواند به کاهش این فشارها کمک کند.

روش‌های ارزیابی: آیا امتحان درس ریاضی عمومی 2، به درستی سطح دانش دانشجویان را ارزیابی کرده است؟ شاید نیاز به بازبینی در نوع سوالات، نحوه تصحیح و معیارهای ارزشیابی وجود داشته باشد.

*توضیح ریاست دانشگاه: امتحان تنها یکی از اجزای ارزیابی نمره است

سیدعباس موسوی رئیس دانشگاه شریف نیز پس از این حواشی در مصاحبه‌ای گفت: با دیدن نمره کم دانشجویان جلسه‌ای برگزار و در آن تصمیم گرفته شد که این دانشجویان دوباره امتحان دهند. این تصمیم پس از بررسی‌های دقیق و با توجه به دلایل مختلفی اتخاذ شد.

وی همچنین توضیح داد که این تصمیم به دلیل برخی استدلال‌ها و دلایل علمی و آموزشی بود. امتحان تنها یکی از اجزای ارزیابی نمره است. ارزیابی‌ها شامل حضور در کلاس، حل تمرین‌ها، نمره آزمون میان‌ترم و پایان‌ترم و نمره امتحان نهایی است و مجموع این‌ها نمره نهایی را تشکیل می‌دهد.

با این‌حال، شورای صنفی دانشجویان در واکنش به این اقدام دانشکده ریاضی اعلام کرده است: «امتحان مجدد نمی‌تواند جایگزین اصلاحات اساسی گردد. برخی اساتید دانشکده ریاضی به‌جای پذیرش مسئولیت و اصلاح رویکردهای نادرست، امتحان مجدد را به‌عنوان لطف و امتیاز جلوه داده و بدتر از آن، تلاش می‌کنند همه مشکلات را باز هم به گردن دانشجویان بیندازند. این آزمون بیشتر یک اقدام منفعلانه و نمایشی است تا پاسخگویی به مشکلات. شورا همواره تلاش کرده مانع از اعمال فشار و تحقیر مضاعف دانشجویان شود؛ اما نتیجه این فشارها، نهایتاً به برگزاری امتحانی تنزل پیدا کرد که مشکل اصلی را حل نمی‌کند.»

در آخر...

نتایج اخیر درس "ریاضی عمومی 2" در دانشگاه صنعتی شریف نه تنها نگرانی‌های زیادی را در مورد کیفیت آموزش و روش‌های ارزیابی در این دانشگاه معتبر برانگیخت، بلکه زنگ هشداری برای نظام آموزش عالی ایران نیز به صدا درآورد. ضعف در برنامه‌ریزی و اجرای صحیح آموزشی که منجر به میانگین نمرات بسیار پایین شد، نیازمند بررسی‌های عمیقی از ساختارهای آموزشی و ارزیابی‌های موجود است.

این مسئله نشان‌دهنده لزوم اصلاحات اساسی در سیستم آموزشی است؛ از بازنگری در شیوه‌های تدریس و محتوای آموزشی گرفته تا ایجاد انگیزه و کاهش فشارهای روانی که دانشجویان با آن مواجه‌اند. همچنین، روش‌های ارزیابی باید به گونه‌ای بهبود یابند که بتوانند به نحو مطلوب‌تر سطح دانش و توانایی‌های دانشجویان را منعکس کنند.

اگرچه برگزاری امتحان مجدد تلاشی برای جبران این وضعیت تلقی می‌شود، اما به نظر می‌رسد که تنها یک راه‌حل موقت و نه راهکاری دائمی و بنیادی باشد. نارضایتی و نگرانی‌های دانشجویان نشان‌دهنده نیاز به پذیرش مسئولیت و اتخاذ رویکردهای نوین آموزشی و مدیریتی است که می‌تواند در درازمدت به بهبود شرایط تحصیلی و افزایش اعتماد متقابل میان دانشجویان و استادان بینجامد. اصلاحات واقعی و بلندمدت باید شامل تغییرات فرهنگی و ساختاری باشد که تمرکز بر ارتقاء سطح کیفیت آموزش و تجربه تحصیلی دانشجویان قرار گیرد.