ابوطالبی، معاون سیاسی دفتر رئیس جمهور در دوره روحانی در واکنش به اظهارات نماینده ترامپ در امور خاورمیانه:

ظاهرا «مسیری تازه» در رابطه ایران و آمریکا آغاز شده / آنچه دو طرف نشان می‌دهند، حکایت از رویکردی جدید دارد؛ رویکردِ مذاکره و گفتگو و حل اختلافات، و امید به درانداختنِ مسیری تازه / آنچه اکنون مهم است، تداوم جدّی همین ارتباطاتِ برقرار شده‌ی چندجانبه و تماس‌های مستمرِّ آشکار و‌ پنهان و ارسال مخفیانه پیغام‌ها و رفتن به سوی واقعیت «مذاکره جامع مستقیم» است

حمید ابوطالبی، معاون سیاسی دفتر رئیس جمهور در دوره روحانی در واکنش به اظهارات ویتکاف، نماینده ترامپ در امور خاورمیانه گفت: ظاهرا «مسیری تازه» در رابطه ایران و آمریکا آغاز شده است.

کد خبر: ۸۵۷۳۴۳

تاریخ: ۰۳ فروردين ۱۴۰۴ - ۰۸:۰۳

به گزارش «انتخاب»، وی در مطلبی با عنوان «ایران و آمریکا، امید به مسیری تازه» نوشت:

“سال ۱۴۰۴”، سالی «ویژه، سخت، و‌ پیچیده»‌ است؛ با این وجود، سالی است که ظاهرا با «مسیری تازه» در رابطه ایران و آمریکا آغاز شده است. زیرا آنچه دو طرف نشان می‌دهند، حکایت از رویکردی جدید دارد؛ رویکردِ مذاکره و گفتگو و حل اختلافات، و امید به درانداختنِ مسیری تازه. اگرچه نمادها و‌ نمودهای تبلیغاتیِ ایران و آمریکا کاملا متفاوت است؛ و “ضرورت دارد” طرفین، با آگاهیِ کامل از این تفاوت، آن را به رسمیت شناخته، و به محتوای پیام‌های پنهانِ یکدیگر نگریسته و عمقِ سخنان غیرآشکار را در نظر بگیرند. چراکه راهِ ایران برای صلح و تعامل با آمریکا، به جهتِ افراط‌گری‌ها و تندروی‌های داخلی، باید «نمادی جنگ‌جویانه و نمودی خصومت‌ورزانه» داشته باشد؛ و راهِ آمریکا برای صلح و تعامل با ایران، به دلیل ضرورتِ رفع اختلافات و مشکلات و حساسیت‌های داخلی ایران، باید «نمادی احترام‌‌آمیز و نمودی صلح‌محور» به خود بگیرد.

در راستای این مسیر تازه است که در آغازِ سال جدید و بدون هیچ سابقه‌ای، وزیر خارجه ایران در اقدامی ویژه در‌ نوروز، در تلویزیون حاضر شده، نامه ترامپ را از منظر ایران تفسیر نموده، و اعلام رسمی می‌نماید که به آن نامه - علاوه بر دیگر پیغام‌های ارسالی - پاسخ داده خواهد شد. یکی دو روز بعد هم نماینده ویژه ترامپ، از برقراری تماس‌ها و ‌دریافتِ پیام‌های طرف ایرانی پرده برداشته؛ و پیغامی در راستای تکریم ایرانیان و احترام و اعتماد آمریکا به مردم ایران و ضرورت صلح و همکاری و تعاملات پیشرفته دو کشور در آینده و… ارسال می‌نماید.

ساختار پیغام دولایه‌ی ایران:

«ما برای جنگ‌ آماده‌ایم، ولی دنبال جنگ نیستیم، ما زیر فشار و تهدیدْ مذاکره مستقیم نمی‌کنیم، نامه رییس جمهور آمریکا بیشتر جنبه تهدید دارد اما فرصت‌هایی هم وجود دارد، مذاکره مستقیم نمی‌کنیم ولی غیرمستقیم گفتگو و تعامل می‌کنیم، بسیاری از تصورات آمریکا در مورد منطقه درست نیست و ارتباطی با ایران ندارد، برنامه هسته‌ای ایران صلح‌آمیز است و ما حاضریم برای اثبات آن همکاری و تعامل کنیم، و…»

ساختار پیغام دولایه‌ی آمریکا:

«ایرانی‌ها از طرق مختلف با ما تماس داشته‌ و پیغام ارسال کرده‌اند،… ما با احترام و اعتماد می‌خواهیم با ایرانی‌ها رابطه داشته باشیم، مایلیم از طریق دیالوگ و گفتگو مسایل را حل کنیم، صلح با ایران روش رییس جمهور ما ترامپ است، ما دنبال جنگ نیستیم اگرچه قدرت آن را داریم، ما می‌خواهیم همه چیز را با صلح و گفتگو حل کنیم و این ممکن است، می‌خواهیم تصوراتِ رایج غلط میان خود را بر طرف کنیم، و…»

این ساختارها، دارای دو‌ تصویرِ دولایه‌ی تبلیغاتیِ متفاوت، اما یک مفهوم ثابت و روشن برای رسیدن به هدف هستند؛ از این رو آنچه اکنون مهم است، تداوم جدّی همین ارتباطاتِ برقرار شده‌ی چندجانبه و تماس‌های مستمرِّ آشکار و‌ پنهان و ارسال مخفیانه پیغام‌ها و کاستن از تنش و رفتن به سوی واقعیت «مذاکره جامع مستقیم» است، نه ظواهرِ سخنان و مصاحبه‌های تبلیغاتی!