یادداشت‌های علم، جمعه ۹ بهمن ۱۳۴۹: ترودو، رئیس الوزرای کانادا در سر راه خود از سنگاپور به کانادا، یک شب در تهران مانده است؛ مرد زنده دل خوبی است، خیلی هم جوان است

یادداشت‌های اسدالله علم: ترودو، رئیس الوزرای کانادا که در سر راه خود از سنگاپور به کانادا در تهران یک شب مانده است و مهمان نخست وزیر ماست، صبح ساعت ۱۰ در کاخ نیاوران شرفیاب شد و از همان جا به فرودگاه رفت. مرد زنده دل خوبی است، خیلی هم جوان است.

کد خبر: ۸۵۸۴۳۶

تاریخ: ۰۹ فروردين ۱۴۰۴ - ۲۳:۲۵

سرویس تاریخ «انتخاب»: اسدالله علم (۱ مرداد ۱۲۹۸ بیرجند – ۲۵ فروردین ۱۳۵۷ نیویورک)، یکی از مهم‌ترین چهره‌های سیاسی دوران محمدرضا شاه، وزیر دربار از ۱۳۴۵ تا ۱۳۵۶ و نخست‌وزیر ایران از سال ۱۳۴۱ تا ۱۳۴۲ بود.

«انتخاب» هر شب یادداشت‌های روزنوشت علم را منتشر می‌کند.

۹ بهمن ۱۳۴۹: دیشب باز هم شام در حضور شاهنشاه بودم. صبح هم، چون باید حضورشان میبودم، سواری نرفتم.

ترودو، رئیس الوزرای کانادا که در سر راه خود از سنگاپور به کانادا در تهران یک شب مانده است و مهمان نخست وزیر ماست، صبح ساعت ۱۰ در کاخ نیاوران شرفیاب شد و از همان جا به فرودگاه رفت. مرد زنده دل خوبی است، خیلی هم جوان است.

بعد از ظهر سواری مفصلی رفتم که سه ساعت طول کشید. تمام در کوهستان‌های اطراف فرح آباد بود. شکار زیادی دیدیم، چه شکار بزرگ و چه کبک و تیهو. ولی من دیگر شکار نمیکنم، یعنی نمیتوانم حیوانی را بکشم.

در هفته گذشته، سالروز انقلاب ششم [بهمن]برگزار شد. مرا برای مراسم از طرف حزب دولتی دعوت نمیکنند. خیلی بامزه است؛ انقلاب به فرمان شاهنشاه و به دست من انجام شده است، حال حزب دولتی -ایران نوین- که خود را پاسدار انقلاب میشناسد، مرا به رژه دعوت نمیکند. البته من میخندم، اگر خدای نکرده وضع نامطلوب و خطرناکی پیش بیاید، آن وقت پاسداران را خواهیم دید! ولی خدا کند هرگز چنین پیش آمدی نشود. من نه جاه طلبی و نه حسادت دارم. اینها را برای عبرت تاریخ مینویسم. مرحوم ارسنجانی که وزیر کشاورزی من بود [و]در حقیقت انقلاب ارضی به دست او انجام شد، سه سال پیش وقتی زنده بود، عصر روز ششم بهمن به او تلفن کردم و تبریک دادم. البته مردم می‌دانستند که طرف مرحمت چندانی نیست. باری ضمن تشکر به من گفت از ملیون‌ها کشاورز و هزاران روشنفکر و صاحبان مطبوعات و ... که همه ستاینده من بودند، فقط تو تنها کسی هستی که تبریک میگویی.

«تفو بر تو‌ای چرخ گردون تفو».