حمله تند روزنامه اصولگرا به علی مطهری: سیاست‌ورزی او سخیف و تفرقه‌افکنانه است

«اظهارات نماینده ادوار مجلس درباره مذاکره با آمریکا را می‌توان مثالی از جهل‌مرکب یک فعال سیاسی دانست. آنچه که او در این زمینه می‌گوید، حتی لازم است تا لغت‌شناسان چیزی فراتر از "جهل‌مرکب" برای آن بیابند. چنین سیاست‌ورزی‌ای تفرقه‌افکنانه است.»

کد خبر: ۸۵۹۱۱۸

تاریخ: ۱۶ فروردين ۱۴۰۴ - ۰۹:۳۲

غلامرضا صادقیان، سردبیر روزنامه جوان، در یادداشتی با عنوان «نوروز تک‌قطب، جهل مرکب و بمب اتمی» به اظهارات اخیر علی مطهری، نماینده ادوار مجلس، مبنی بر مذاکره با رئیس‌جمهور آمریکا واکنش نشان داده و سیاست‌ورزی او را تفرقه‌افکنانه قلمداد کرده است.

او در این زمینه نوشت: مورد ثانی در این موارد خاص نوروزی اظهارلحیه علی مطهری بود که مثالی از جهل‌مرکب یک فعال سیاسی است. آنچه او گفت حتی لازم است تا لغت‌شناسان چیزی فراتر از «جهل‌مرکب» برای آن بیابند. مطهری گفته «وقتی ترامپ درخواست مذاکره مستقیم داد و هنوز هم لحنش تند نشده بود (!) پزشکیان باید استقبال می‌کرد و می‌گفت آماده هستم. حالا «فوقش» رهبری هم بعداً مخالفت می‌کرد! اما رئیس‌جمهور باید بگوید من وظیفه‌ام را انجام دادم. ما همش نشسته‌ایم تا ببینیم رهبری چی میگه!»

در فهم سخافت این‌گونه سیاست‌ورزی تفرقه‌افکنانه دو جور مخاطب داریم. یک‌جور که عمق ابتذال این حرف را در لحظه متوجه می‌شوند که حتی ممکن است طرفداران این حرف هم باشند! یعنی خودشان ابتذال آن را فوری می‌گیرند ولی خب ابتذال را هم مثل دو چشم خود دوست دارند! دسته دوم حتی با گذشت سال‌ها و تبیین هر روزه هم متوجه عمق ابتذال این حرف نمی‌شوند. برای هر دو دسته آرزوی بهروزی و سلامتی داریم.

از علی مطهری که در جهل‌مرکب مانده است می‌گذریم، اما به همفکران نزدیک به ایشان یا کسانی که از گفته‌های اینچنینی او خوششان می‌آید باید گفت نباید به این وضوح «مسئله» خود را آشکار کنید. مسئله شما ایران و وطن و مردم نیست. وگرنه چاره‌اندیشی این‌گونه نیست. یعنی همان‌گونه که مطهری هم مقصود اصلی‌اش را فاش کرده که «یک رئیس‌جمهور اصلاح‌طلب نباید با یک رئیس‌جمهور اصولگرای تندرو (در واکنش به پیام ترامپ) فرقی نداشته باشد»، شما هم نشان داده‌اید که مسئله اصلی شما رسیدن جناح‌تان به قدرت و بعد خوردن اعضا و جوارح قدرت تا انتهاست و این وسط نه وطن و نه مردم هیچ اهمیتی ندارند.

وگرنه عقل‌سلیم و فهم عرفی به هر فعال سیاسی می‌گوید اگر حتی قانون‌اساسی اختیار تعیین سیاست‌خارجی را به رهبری نداده بود، در شرایط جنگی و تهدید دشمن نباید بگوییم رئیس‌جمهور حرف خودش را بزند، فوقش رهبری هم مخالفت کند. به‌نظر می‌رسد برخی در داخل تلاش می‌کنند اکنون که ترامپ در تمامی رجزخوانی‌هایش از تعرفه‌های اقتصادی علیه جهان، تا ایالت‌خواندن کانادا، اشغال گرینلند و پاناما، اخراج مهاجران، صلح اوکراین و کوچ‌دادن فلسطینی‌ها، مخالفت‌های جدی در دنیا دیده ودر هیچ یک توفیق نسبی هم کسب نکرده، کاری کنند که اولین توفیق او در تقابل با ایران باشد! هرچه از این ابتذال بیشتر بگوییم، درجه ابتذالش بیشتر می‌شود.