آزمایش جدید بینایی، دریچه‌ای نو برای شناسایی زودهنگام اوتیسم در کودکان

بر اساس یک مطالعه‌ی جدید، واکنش کودکان به حرکات بصری ممکن است راهی برای شناسایی زودهنگام اوتیسم فراهم کند.

کد خبر: ۸۶۰۸۵۶

تاریخ: ۲۵ فروردين ۱۴۰۴ - ۱۳:۴۴

پژوهشگران می‌گویند کودکان مبتلا به اوتیسم معمولاً تماشای حرکات تکراری را به حرکات تصادفی ترجیح می‌دهند.

به گزارش انتخاب و به نقل از مدیسن نت؛ یک تیم تحقیقاتی با استفاده از روش ردیابی چشم (eye-tracking) دریافت که کودکان مشکوک به اوتیسم، زمانی که حرکات تکراری و تصادفی به‌طور هم‌زمان به آن‌ها نمایش داده شد، مدت زمان بیشتری را صرف تماشای حرکات تکراری کردند.

پژوهشگران نتیجه‌گیری کردند که انجام یک آزمون مشاهده‌ای کوتاه، تنها به مدت دو دقیقه، در طول معاینات دوره‌ای دوران کودکی می‌تواند به شناسایی کودکانی که در معرض خطر اوتیسم قرار دارند از سن ۳ سالگی کمک کند.

میکیماسا اوموری، دانشیار دانشگاه واسدا در ژاپن و پژوهشگر این مطالعه، در بیانیه‌ای خبری گفت:
«این روش می‌تواند به‌ویژه برای کودکانی که تا سال‌های بعد از کودکی همچنان تشخیص داده نمی‌شوند بسیار ارزشمند باشد، چرا که راهی مؤثرتر برای شناسایی زودهنگام فراهم می‌کند.»

در این مطالعه، اوموری ۱۷ کودک مشکوک به اوتیسم را با ۱۱ کودک با رشد طبیعی مقایسه کرد.
به شرکت‌کنندگان ویدئوهایی از شش شکل هندسی — دایره، مثلث، مربع، ضربدر، ستاره و هشت‌ضلعی — نمایش داده شد.
در یک طرف صفحه، این اشکال با حرکت پیش‌بینی‌پذیر و تک‌خطی ترسیم می‌شدند، در حالی که در طرف دیگر، همین اشکال به‌صورت تصادفی و غیرقابل‌پیش‌بینی ظاهر می‌شدند.

ردیاب‌های چشمی نشان دادند که کودکان دارای رشد طبیعی، تقریباً به اندازه‌ی مساوی به هر دو سمت — هم حرکات پیش‌بینی‌پذیر و هم تصادفی — نگاه می‌کردند.
اما کودکان مشکوک به اوتیسم زمان بیشتری را صرف تماشای تصاویر با حرکت منظم کردند و نتایج نشان داد علاقه‌ی آن‌ها به این نوع حرکت در طول آزمایش افزایش یافت.

اوموری گفت: «این مطالعه نشان داد که کودکان دارای ویژگی‌های بالقوه‌ی اختلال طیف اوتیسم (ASD)، به‌طور معناداری زمان بیشتری را صرف مشاهده‌ی حرکات قابل پیش‌بینی کردند.»

به گفته‌ی پژوهشگران، این ترجیح برای حرکات قابل پیش‌بینی با رفتارهای تکراری که از ویژگی‌های اوتیسم است، هم‌راستا و هماهنگ است.

در حال حاضر، شناسایی زودهنگام اوتیسم بیشتر بر مشکلات ارتباط اجتماعی مانند تماس چشمی و تأخیر در زبان متمرکز است.
اوموری می‌گوید افزودن یک آزمون مبتنی بر ترجیح حرکات منظم و پیش‌بینی‌پذیر می‌تواند به‌عنوان ابزاری تکمیلی برای تشخیص اوتیسم مورد استفاده قرار گیرد.

وی همچنین افزود از آنجا که این آزمون نیازی به پاسخ کلامی ندارد، می‌توان آن را برای کودکان کمتر از ۱۸ ماه نیز سازگار کرد.

اوموری اظهار داشت:
«این مطالعه، پتانسیل استفاده از محرک‌های حرکتی قابل پیش‌بینی به‌عنوان یک نشانگر رفتاری در غربالگری زودهنگام اوتیسم را برجسته می‌کند و بر نیاز اساسی به تحقیقات بیشتر در زمینه‌ی پردازش پیش‌بینی‌محور در کودکان مبتلا به ASD تأکید دارد.»

به گفته‌ی پژوهشگران، مطالعات آتی باید این روش را در کودکان کم‌سن‌تر و بزرگ‌تر نیز آزمایش کنند تا کارایی آن به شکل گسترده‌تری اثبات شود.