سرنخی از نقش عصر یخبندان در سقوط روم

دانشمندان با بررسی سنگ‌های غیرمعمول در سواحل ایسلند، به شواهدی دست یافته‌اند که نشان می‌دهد یک دوره‌ی کوتاه اما شدید سرمای جهانی در قرن ششم میلادی، موسوم به «دوره‌ی یخبندان کوچک دوران باستانی» (LALIA)، ممکن است در سقوط امپراتوری روم غربی نقش داشته باشد.

کد خبر: ۸۶۱۱۱۷

تاریخ: ۲۶ فروردين ۱۴۰۴ - ۱۸:۱۴

به گزارش انتخاب و به نقل از gizmodo؛ این سنگ‌ها، که به‌نظر می‌رسد توسط کوه‌های یخ از گرینلند به ایسلند منتقل شده‌اند، حاوی کریستال‌های زیرکون هستند که اطلاعاتی درباره‌ی منشأ و سن آن‌ها ارائه می‌دهند. تحلیل این کریستال‌ها نشان داد که سنگ‌ها از مناطق مختلف گرینلند آمده‌اند و احتمالاً در قرن هفتم میلادی به ایسلند رسیده‌اند، هم‌زمان با رویداد «Bond 1» که یک دوره‌ی شناخته‌شده از حمل سنگ‌ها توسط کوه‌های یخ است.

این یافته‌ها نشان می‌دهد که سرمای شدید ناشی از فوران‌های آتشفشانی در آن دوره، که باعث کاهش دمای جهانی شد، ممکن است به مهاجرت‌های گسترده در اروپا و در نهایت به سقوط امپراتوری روم غربی کمک کرده باشد. اگرچه سقوط رسمی روم در سال ۴۷۶ میلادی رخ داد، اما تأثیرات این دوره‌ی سرمایی احتمالاً به تضعیف بیشتر ساختارهای اجتماعی و اقتصادی آن زمان منجر شده است.

این تحقیق توسط تیمی از دانشگاه ساوت‌همپتون، دانشگاه کوئینز کانادا و آکادمی علوم چین انجام شده و در ژورنال Geology منتشر شده است.