آنتونیو کونته: من دوست ندارم بمیرم، نمی خواهم کشته شوم!

پیام‌ها به مقصد رسیده‌اند، در هر دو جهت. اما اکنون، با در نظر گرفتن تمامی وقایع جاری، منطقی‌ترین اقدام این است که روی هدف بزرگ متمرکز شویم و تنها به میدان فکر کنیم.

کد خبر: ۸۶۲۴۲۹

تاریخ: ۰۳ ارديبهشت ۱۴۰۴ - ۱۰:۳۰

خبر ورزشی: پیام‌ها به مقصد رسیده‌اند، در هر دو جهت. اما اکنون، با در نظر گرفتن تمامی وقایع جاری، منطقی‌ترین اقدام این است که روی هدف بزرگ متمرکز شویم و تنها به میدان فکر کنیم.

روزی خواهد رسید که درگیری میان آنتونیو کونته و آوره‌لیو دی لورنتیس به وقوع بپیوندد، همان‌طور که در پایان هر فصل در هر باشگاهی چنین اتفاقی رخ می‌دهد. موضوع برنامه‌ریزی است، که مفهومی وسیع دارد و شامل تمامی اقداماتی است که باید انجام شود: از بازار نقل‌وانتقالات تا ساختار تیم، از اردوها تا بازی‌های دوستانه تابستانی. و بعد، البته، به هدف بعدی. اما اکنون، رویای اسکودتو زنده‌تر از همیشه است. چرا باید حواس‌مان پرت شود؟ راحت می‌توان گفت “بیا بگذار گذشته را فراموش کنیم”، حداقل آنچه که اخیراً اتفاق افتاده است. حرف‌ها کافی است، فکر کردن به آنچه که می‌توانست باشد و نبوده، بی‌فایده است. اکنون یک ماموریت داریم. بعداً حساب‌ها بررسی خواهد شد. ماهی پر از آدرنالین، امیدها و رویاها در راه است. یک “آرامش” طولانی‌تر روحیه‌ها را تسکین خواهد داد و از بروز جنجال‌های بیشتر جلوگیری می‌کند.

آخر هفته عید پاک همه چیز را به هم ریخت. حتی به نگاه به آینده تکانی داد و باعث شد کونته برای اولین بار درباره این موضوع صحبت کند. پیش از بازی با مونتزا، آنتونیو در کنفرانس خبری از دشواری‌های خود سخن گفت: «در هشت ماهی که اینجا بوده‌ام، متوجه شدم که در ناپولی خیلی چیزها غیرممکن است.» این جمله به‌عنوان پاس گل برای کسانی که مدت‌ها منتظر “تقابل” میان مربی و رئیس بودند، عمل کرد. دو شخصیت کاریزماتیک که هر دو مغرور و پرشور هستند. برای رفع سوءتفاهم، کونته پس از بازی توضیح داد که منظورش از این حرف‌ها چه بود. «من نمی‌توانم فقط به معجزات تکیه کنم و نه به برنامه‌ریزی. برای رئیس احترام قائل هستم. از من خواسته شد کمک کنم و من هم کمک کردم، همه آن را با سود بازگرداندم. اما هوادار ناپولی می‌خواهد قهرمان شود و آرزو دارد که این اتفاق بیفتد. اگر قهرمان نشود، حتی بدخلق می‌شود. من باید همه چیز را حساب کنم، احمق نیستم. خودم را تحت فشارهای بزرگی قرار می‌دهم اما باید سلاح‌های درست هم داشته باشم. در غیر این صورت این بازی برای من حکم مرگ را دارد. و من علاقه‌ای ندارم که سال آینده کشته بشوم.» این به‌نوعی درخواست برای “حمایت” از سوی باشگاه بود که پس از یک نقل‌وانتقال تابستانی فوق‌العاده، در ژانویه تیم را با انتقال کووارا ضعیف‌تر کرد.

کونته، البته، انتظار بیشتری داشت. زیرا او را می‌شناسند، او برای شرکت در مسابقات بازی نمی‌کند، به دستاوردهای کوچک علاقه ندارد و همیشه به دنبال بهترین‌ها است. این ممکن است یک محدودیت باشد، قطعاً. اما همچنین نقطه قوت اوست و به همین دلیل است که او تأکید کرده کسانی که او را انتخاب می‌کنند، باید همان آرزو را داشته باشند. اکنون، با این حال، ناپولی در صدر جدول با اینتر است. و در این محیط، آگاهی وجود دارد که می‌توان به هدف بزرگ‌تری نگاه کرد، حتی اگر این هدف در ابتدا در برنامه نبوده باشد. به همین دلیل، دی لورنتیس از دامن زدن به جنجال اجتناب کرد و در دیپلماسی باقی ماند: «ارزیابی‌های پیشگیرانه ممکن است ناراحتی ایجاد کند –به Crc گفت– بهتر است بعد از انجام ارزیابی‌های درست این کار را انجام داد.» آوره‌لیو هوشیار باقی ماند، می‌داند که تیم ناپولی‌اش قوی است و می‌خواهد آن را حتی قوی‌تر کند. «در سال‌های آینده لذت خواهیم برد.» زمان همه چیز را روشن خواهد کرد، اما اکنون یک اسکودتو برای تلاش و بردن داریم.