آیا روش‌های جلوگیری از بارداری، شما را در معرض سکته مغزی قرار می‌دهند؟ نظر یک متخصص را بخوانید

اگرچه تصور سکته مغزی می‌تواند دلهره‌آور باشد، اما آگاهی از ارتباط آن با روش‌های جلوگیری از بارداری و شناخت عوامل خطر، این قدرت را به شما می‌دهد که در مورد سلامت خود تصمیمات آگاهانه‌تری بگیرید. در ادامه مطلب، بیشتر بخوانید.

کد خبر: ۸۶۸۳۷۰

تاریخ: ۰۶ خرداد ۱۴۰۴ - ۱۱:۲۶

به گزارش انتخاب و به نقل از انلی مای هلث؛ برای میلیون‌ها زن، روش‌های جلوگیری از بارداری ابزاری قابل اعتماد برای پیشگیری از بارداری و مدیریت سلامت باروری به‌شمار می‌رود. با این حال، یکی از پرسش‌هایی که اغلب مطرح می‌شود—و گاهی با تیترهای ترسناک همراه است—این است که آیا روش‌های هورمونی پیشگیری از بارداری خطر سکته مغزی را افزایش می‌دهند یا نه. اگرچه این خطر در اغلب افراد سالم بسیار پایین است، اما گفت‌وگو درباره‌ی آن با پزشک متخصص امری ضروری است.

پیوند با استروژن: چرا برخی روش‌های پیشگیری از بارداری نگرانی‌زا هستند؟

دکتر ویکاس یاداو، متخصص ارشد بخش زنان، زایمان و IVF توضیح داد که عامل اصلی افزایش خطر سکته مغزی در برخی از روش‌های پیشگیری از بارداری، وجود استروژن است—به‌ویژه در قرص‌های ترکیبی خوراکی، چسب‌های پوستی و حلقه‌های واژینال. استروژن می‌تواند بر پروتئین‌های مسئول لخته شدن خون تأثیر بگذارد و به این ترتیب، تمایل بدن به ایجاد لخته را افزایش دهد. دکتر یاداو گفت: «وقتی لخته‌ای در رگ خونی‌ای که مغز را تغذیه می‌کند شکل بگیرد، ممکن است باعث سکته مغزی ایسکمیک شود که شایع‌ترین نوع سکته است.»

او افزود: «نکته‌ی مهم این است که دوزهای استروژن در قرص‌های امروزی بسیار کمتر از قرص‌هایی هستند که دهه‌ها پیش مصرف می‌شدند، و همین موضوع باعث شده خطر کلی سکته نسبت به گذشته کاهش یابد.»

چه کسانی در معرض خطر بیشتری هستند؟ شناسایی عوامل کلیدی

اگرچه خطر کلی سکته در میان زنان سالمی که از روش‌های حاوی استروژن استفاده می‌کنند پایین است (حدود ۸ نفر در هر ۱۰۰ هزار نفر)، برخی شرایط جسمی و ویژگی‌های سبک زندگی می‌توانند این خطر را به‌طور چشمگیری افزایش دهند. به گفته‌ی دکتر یاداو، این عوامل عبارت‌اند از:

• افراد ۳۵ سال به بالا، به‌ویژه اگر سیگار می‌کشند: این ترکیب بسیار پرخطر است، زیرا هم سن بالا و هم سیگار، هر دو به‌تنهایی خطر سکته را افزایش می‌دهند.

• سابقه‌ی فشار خون بالا (پرفشاری خون): فشار خون کنترل‌نشده یکی از عوامل اصلی خطر سکته است.

• اختلالات انعقاد خون: افرادی که استعداد تشکیل لخته دارند، معمولاً نباید از روش‌های حاوی استروژن استفاده کنند.

• میگرن همراه با اورا: این مورد اهمیت زیادی دارد. زنانی که میگرن با علائم بینایی (اورا)، بی‌حسی یا نشانه‌های عصبی دیگر دارند، در معرض خطر بیشتر سکته هستند و این خطر با استفاده از روش‌های حاوی استروژن افزایش می‌یابد.

• سابقه‌ی سکته یا حمله‌ی ایسکمیک گذرا (TIA): اگر فردی پیش‌تر دچار سکته یا TIA شده باشد، استفاده از روش‌های حاوی استروژن معمولاً ممنوع است.

• دیابت، چربی خون بالا یا چاقی: این موارد نیز به خطر کلی بیماری‌های قلبی‌عروقی می‌افزایند و ممکن است با استروژن بدتر شوند.

شناخت علائم هشدار: به سرعت F.A.S.T عمل کنید

فارغ از اینکه از چه روشی برای پیشگیری از بارداری استفاده می‌کنید، باید علائم سکته مغزی را بشناسید. دریافت فوری مراقبت پزشکی حیاتی است، چرا که «زمان از دست‌رفته، برابر است با از دست‌رفتن عملکرد مغز».

دکتر یاداو در این‌باره به اختصار روش تشخیص F.A.S.T را توضیح داد:

• F (Face): افتادگی یک طرف صورت – آیا یک طرف صورت افتاده یا بی‌حس شده؟ از فرد بخواهید لبخند بزند.

• A (Arms): ضعف در یک دست – آیا یکی از دست‌ها ضعیف یا بی‌حس است؟ از فرد بخواهید هر دو دست را بالا ببرد. آیا یکی از آن‌ها پایین‌تر می‌افتد؟

• S (Speech): اختلال در گفتار – آیا گفتار فرد نامفهوم است یا نمی‌تواند صحبت کند؟ از او بخواهید جمله‌ای ساده را تکرار کند.

• T (Time): زمان تماس با اورژانس – اگر هر یک از این علائم را مشاهده کردید—حتی اگر موقت بودند—بلافاصله با اورژانس تماس بگیرید.

دیگر علائم سکته مغزی در زنان که ممکن است با نشانه‌های کلاسیک متفاوت باشند، شامل سکسکه‌ی ناگهانی، تهوع، درد در ناحیه‌ی قفسه سینه، ضعف، تنگی نفس و تپش قلب هستند.

در پایان

بنابراین، انتخاب روش مناسب پیشگیری از بارداری باید حتماً با مشورت دقیق پزشک انجام شود. پزشک شما با گرفتن شرح‌حال کامل، از جمله بررسی شرایط جسمی، سبک زندگی و سابقه‌ی خانوادگی سکته یا لخته‌ی خون، می‌تواند بهترین و ایمن‌ترین گزینه را برای شما انتخاب کند.

اگرچه تصور سکته ممکن است ترسناک باشد، اما شناخت ارتباط آن با روش‌های پیشگیری از بارداری و آگاهی از عوامل خطر، به شما قدرت تصمیم‌گیری هوشمندانه در زمینه سلامتتان را می‌دهد. تنها در هماهنگی کامل با پزشک می‌توان گزینه‌ای مناسب، مؤثر و ایمن برای خود انتخاب کرد.