۶ راه اثبات‌شده که نشان می دهد ورزش می‌تواند کبد چرب را درمان کند

کبد چرب معمولاً با مقاومت به انسولین همراه است؛ وضعیتی که در آن سلول‌های بدن به انسولین به‌خوبی پاسخ نمی‌دهند و در نتیجه قند خون بالا می‌رود و چربی اضافی در کبد ذخیره می‌شود. ورزش، به‌ویژه تمرینات هوازی و تمرینات مقاومتی، تأثیر چشمگیری در افزایش حساسیت به انسولین دارد. یعنی بدن شما بهتر می‌تواند از گلوکز به‌عنوان سوخت استفاده کند و بار اضافی روی کبد برای تبدیل قند به چربی کاهش می‌یابد

کد خبر: ۸۷۳۰۵۵

تاریخ: ۱۰ تير ۱۴۰۴ - ۱۶:۰۰

کبد چرب معمولاً با مقاومت به انسولین همراه است؛ وضعیتی که در آن سلول‌های بدن به انسولین به‌خوبی پاسخ نمی‌دهند و در نتیجه قند خون بالا می‌رود و چربی اضافی در کبد ذخیره می‌شود. ورزش، به‌ویژه تمرینات هوازی و تمرینات مقاومتی، تأثیر چشمگیری در افزایش حساسیت به انسولین دارد. یعنی بدن شما بهتر می‌تواند از گلوکز به‌عنوان سوخت استفاده کند و بار اضافی روی کبد برای تبدیل قند به چربی کاهش می‌یابد.

۱. افزایش حساسیت به انسولین

به گزارش انتخاب و به نقل از انلی مای هلث؛ مقاومت به انسولین یکی از دلایل اصلی بروز کبد چرب است. ورزش با بهبود حساسیت سلول‌ها به انسولین، کمک می‌کند که قند خون بهتر کنترل شود و نیاز بدن به ذخیره‌ی چربی در کبد کمتر شود. در نتیجه، ورزش از همان ریشه با مشکل مبارزه می‌کند.

۲. سوزاندن چربی‌های ذخیره‌شده

هنگامی که ورزش می‌کنید، بدن شما از چربی‌های ذخیره‌شده به‌عنوان سوخت استفاده می‌کند؛ از جمله چربی‌هایی که در کبد انباشته شده‌اند. تمرین منظم باعث می‌شود اسیدهای چرب اکسید شوند و در نتیجه چربی موجود در سلول‌های کبد کاهش یابد.

۳. کاهش چربی احشایی (ویسِرال)

چربی احشایی همان چربی خطرناکی است که اطراف اندام‌های داخلی بدن از جمله کبد جمع می‌شود و ارتباط نزدیکی با بیماری کبد چرب دارد. ورزش یکی از مؤثرترین راه‌ها برای کاهش این نوع چربی است و در نتیجه فشار روی کبد کم می‌شود و عملکرد کلی آن بهبود می‌یابد.

۴. بهبود سطح آنزیم‌های کبدی

مطالعات متعدد نشان داده‌اند که افرادی که به‌طور منظم ورزش می‌کنند، شاهد کاهش قابل‌توجه در آنزیم‌های غیرطبیعی کبدی مانند ALT و AST هستند. این آنزیم‌ها معمولاً نشان‌دهنده‌ی التهاب و آسیب به کبدند. کاهش این آنزیم‌ها نشان‌دهنده‌ی اثر ترمیمی و محافظتی ورزش بر سلول‌های کبدی است.

۵. مبارزه با التهاب

التهاب مزمن و خفیف یکی از ویژگی‌های بیماری کبد چرب پیشرفته است. ورزش دارای اثر ضدالتهابی قدرتمند است و می‌تواند فرآیند التهابی در بدن را که ممکن است منجر به فیبروز (زخم شدن کبد) و آسیب‌های جدی‌تر شود، خنثی کند.

۶. کنترل وزن

اگرچه کاهش وزن تنها دلیل بهبود کبد چرب نیست، اما نتیجه‌ی رایج و مفید فعالیت بدنی منظم محسوب می‌شود. حتی کاهش وزن اندک نیز می‌تواند باعث کاهش چشمگیر چربی در کبد شود.

چه نوع ورزشی برای کبد چرب بهتر است؟

خبر خوب این‌که برای بهره‌بردن از فواید ورزش، نیازی نیست ورزشکار حرفه‌ای باشید. ترکیبی از تمرینات هوازی و تمرینات قدرتی (مقاومتی) بهترین تأثیر را دارد.

۱. تمرینات هوازی

پیاده‌روی سریع، دویدن آهسته، دوچرخه‌سواری، شنا یا رقصیدن برای حداقل ۱۵۰ دقیقه در هفته (مثلاً ۳۰ دقیقه در روز، پنج روز در هفته) می‌توانند به‌طور چشمگیری چربی کبد را کاهش دهند و حساسیت به انسولین را افزایش دهند. شدت ورزش باید متوسط باشد؛ یعنی بتوانید حین ورزش صحبت کنید ولی کمی نفس‌نفس بزنید.

۲. تمرینات مقاومتی

دو تا سه بار در هفته تمرینات مقاومتی مانند وزنه‌زدن، استفاده از کش‌های تمرینی یا حرکاتی مثل اسکات، لانج و شنا باعث افزایش توده‌ی عضلانی می‌شوند. عضله‌ی بیشتر به معنای سوخت‌وساز بالاتر، جذب بهتر گلوکز، بهبود حساسیت به انسولین و افزایش سوزاندن چربی‌هاست.

جمع‌بندی

ورزش فقط یک توصیه‌ی کلی برای سلامت نیست؛ بلکه درمان مؤثر، بدون دارو و برگشت‌پذیر برای بیماری کبد چرب است. با بهبود حساسیت به انسولین، متابولیزه کردن چربی‌ها، کاهش التهاب و حفظ فعالیت متابولیک بدن، ورزش فرصت شگفت‌انگیزی برای ترمیم و محافظت از این اندام حیاتی فراهم می‌کند.

بنابراین فرقی نمی‌کند در آغاز راه باشید یا مدتی است ورزش می‌کنید؛ فقط حرکت را آغاز کنید و به کبدتان اجازه دهید که چربی‌ها را رها کند و بهبود یابد.