یلدای نوسترداموسی

کد خبر: ۸۸۲۰۶

تاریخ: ۳۰ آذر ۱۳۹۱ - ۱۱:۳۰

میراث فرهنگی نوشت: جهان در تقویم نوسترداموسی، خواب پایان زندگی را می‌بیند. 'فون تریر' فیلم منچولیا را می‌سازد که انسان‌ها در انتظار برخورد سیاه‌ای ناشناس به زمین هستند. مردم در جریان روزمرگی زندگی، اتفاقی بزرگ را با دلهره انتظار می‌کشند. زمین به انفجار بزرگ 21 دسامبر چشم دوخته است. در این جنجال آخرالزمانی، ایرانی‌ها در فکر سور و سات 'یلدا' هستند. یلدا که واژه سوریانی به معنای میلاد و تولد است.

پنجشنبه 30 آذر ماه یلدای ایرانی‌ها و 21 دسامبر روزی که نوسترداموس بر اساس تقویم مایا‌ها پایان دنیا را پیش بینی کرده است. در میان همه مشکلات سیاسی و اجتماعی زندگی و دلهره یک درصد احتمال به وقوع پیوستن این پیش بینی، هنوز هم قرار و مدارها بر سر جایش است. مردم هنوز هم دارند، به رسم گذشتگانشان شب یلدا یعنی طولانی ترین شب سال را جشن می گیرند. می‌خواهند دور هم جمع شوند، قصه بگویند، شادی کنند.

بحث و جدل‌ها و ایده و نظرها هم هر لحظه در حال داغ تر شدن است. حتی ناسا هم بیانیه‌ای در این زمینه منتشر کرده که بر اساس آن این دلگرمی را به مردم دنیا به صورت علمی می‌دهد که  21 دسامبر آخر دنیا نیست. اما پایان دنیا موضوعی نیست که به راحتی از ذهن‌ها بیرون رود و این سوال همچنان افکار عمومی را درگیر کرده: آیا دنیا پایان می‌پذیرد؟

هیچ‌کس نمی‌داند. اما آنچه ایرانی‌ها می‌دانند، این است که زمانی مردم این سرزمین تاریکی را نماد اهریمن می‌دانستند و چون در طولانی‌ترین شب سال، تاریکی اهریمنی بیشتر می‌پایید، این شب برای ایرانیان نحس بود و چون فرا می‌رسید، آتش می‌افروختند تا تاریکی و عاملان اهریمنی و شیطانی نابود شده و بگریزند، مردم گرد هم جمع شده و شب را با خوردن، نوشیدن، شادی و پایکوبی و گفتگو به سر می‌آوردند و شعرخوانی می‌کردند.

پنجشنبه 30 آذرماه یلدای ایرانیان و 21 دسامبر پایان زمان نوسترداموسی است

ایرانی‌ها هرآنچه میوه تازه فصل که نگاهداری شده بود و میوه‌های خشک و همچنین آلات و ادوات نیایش، آتشدان، عطردان، بخوردان و...در سفره‌هایشان می‌گذاشتند.

برخی‌ کارشناسان می‌گویند، شاید در آن زمان هم پیش‌بینی و توهم پایان‌ناپذیری دنیا به نوعی وجود داشته ولی مردم ایران سعی می‌کردند که آن را با گردهمایی کنار هم بی‌معنا و کوتاه کنند و با شادی آفرینی این پیش بینی را به نوعی از بین ببرند.

آریایی‌ها در دوران باستان دریافتند که کوتاه‌ترین روزها، آخرین روز پاییز و شب اول زمستان است و بلافاصله پس از آن روزها به تدریج بلندتر و شب‌ها کوتاهتر می‌شوند، از همین رو آن را شب زایش خورشید نامیده و آنرا آغاز سال قرار دادند.

برای آن‌ها که کشاورزی، بنیان زندگی شان را تشکیل می‌داد و در طول سال با سپری شدن فصل‌ها و تضادهای طبیعی خوی داشتند، بر اثر تجربه و گذشت زمان توانستند کارها و فعالیت‌های خود را با گردش خورشید و تغییر فصول و بلندی و کوتاهی روز و شب و جهت و حرکت و قرار ستارگان تنظیم کنند .آنان به این تفکر رسیدند که نور و روشنایی و تابش خورشید نماد نیک و موافق بوده و با تاریکی و ظلمت شب در نبرد و کشمکش‌اند.

ایرانیان گاه شب یلدا را تا دمیدن پرتو پگاه در دامنهٔ کوه‌های البرز به انتظار باز زاییده شدن خورشید می‌نشستند. برخی در مهرابه‌ها به نیایش مشغول می‌شدند تا پیروزی مهر و شکست اهریمن را از خداوند طلب کنند و شب‌هنگام دعایی به نام «نی ید» را می‌خوانند که دعای شکرانه نعمت بوده‌است.

آقای نوسترداموس درست می‌گوید

شاید برای همین هم است که وقتی پای صحبت «ناصر پازوکی»، کارشناس میراث فرهنگی می‌نشینیم و بحث شب یلدا و پیش بینی نوسترداموس می‌شود، می‌گوید: «مراسم شب یلدا در طی هزاران سال تاریخ گذشته این سرزمین برای مقابله با حاکمیت تاریکی بر سرنوشت انسان و زمین جشن گرفته می‌شد. شاید موضوع تدوام سیاهی و تاریکی در 21 دسامبر در حقیقت توجه برخی مردم را و قبایل همان نگرشی باشد که ایرانی ها در هزاران سال قبل به آن رسیده بودند.»

او بر این باور است که آنچه آقای نوستر آداموس عنوان کرده روز جمعه 21 دسامبر برابر با اول دی ماه پایان جهان خواهد بود و اتفاقات عجیب و غریبی که عنوان کردند به وقوع می پیوندد. چنین حادثه به طور قطع اتفاق خواهد افتاد اما تاریخ آن چه زمانی باشد، هیچ کس جز خداوند خالق جهان هستی نمی‌داند. احتمال وقوع آن در روز جمعه همانقدر خواهد بود که احتمال وقوعش در یک یا دو دقیقه دیگر.»

به گفته او،موضوع ظهور یک منجی برای نجات انسان‌ها که در نزد همه مکاتب فکری و همه مذاهب و فرقه‌ها امری بدیهی است و موضوع پایان عمر کره زمین و خاموشی خورشید و پایان زندگی انسان از اموری است که دانش آن فقط نزد خداست و حتی انبیا و اولیای خدا نیز از آن آگاه نبوده و نخواهند بود.

ایرانی‌ها به پیشواز بلندترین شب سال با شادی می روند

پازوکی می‌گوید که در قران کریم در ده سوره و حداقل در بیش از 50 آیه به موضوع خاتمه زندگی انسان و عمر کره زمین اشاره شده است. مانند سوره های مبارکه القارعه، زلزال، انفطال، تکویر، عاشیه ، انشقاق، نباء، مرسلات و سوره قیامت. نشانه‌هایی که در این سوره‌ها و آیات ذکر شده در مورد پایان عمر انسان و زمین آورده شده است. همان نشانه‌هایی است که مدعیان مایا‌ها عنوان شده است. مانند تاریکی خورشید مانند تاریکی ستارگان، لرزش زمین و متلاشی شدن کوه ها و...

پازوکی نقبی به تاریخ زده و می‌گوید: «در طول تاریخ صدها  قبیله زندگی می کردند که عمر آن‌ها به پایان رسید و صحنه هستی محو شده‌ و امروزه جز نامی از آن‌ها باقی نمانده است. مانند اقوام لوط، ثمود که در قرآن آمده و اقوامی مانند فینیقی‌ها، کلدانی‌ها، آشوری‌ها در بین النهرین و یا اقوامی مانند هیتانی‌ها،و گوتی ها، ایلامی‌ها و اوراتوها در ایران.»

بنابراین این روز هم سپری شده و پنجشنبه اول دی ماه یلدا ایرانی‌ها می‌رسد و 21 دسامبری که پیش بینی نوسترداموسی پایان دنیا، پایانی که هر لحظه ممکن است رخ دهد یا رخ ندهد. مهم این است که در این شب، ایرانی‌ها ورای همه این دلهره‌ها به بلندترین شب سال فکر می‌کنند. به جشنی که در کنار هم می‌گیرند. به امید روزهای روشن زندگی و میلاد و نور.