چگونه غم و اندوه می‌تواند بر سلامت شما تأثیر بگذارد؟

اندوه و غم شدید می‌تواند بر سلامت جسم و روان تأثیر بگذارد، از جمله ایجاد مشکلات خواب، خستگی، اضطراب، التهاب، دردهای جسمی و افزایش خطر مشکلات قلبی. رعایت تغذیه مناسب، ورزش، هیدراته ماندن و حمایت روانی می‌تواند به کاهش این اثرات کمک کند.

کد خبر: ۸۸۲۴۷۸

تاریخ: ۰۸ شهريور ۱۴۰۴ - ۲۰:۵۹

اندوه و غم شدید می‌تواند بر سلامت جسم و روان تأثیر بگذارد، از جمله ایجاد مشکلات خواب، خستگی، اضطراب، التهاب، دردهای جسمی و افزایش خطر مشکلات قلبی. رعایت تغذیه مناسب، ورزش، هیدراته ماندن و حمایت روانی می‌تواند به کاهش این اثرات کمک کند

مشکلات خواب

به گزارش انتخاب و به نقل از انلی مای هلث؛ اندوه می‌تواند مانع از خواب کافی و منظم شود؛ خوابی که ذهن و بدن شما به آن نیاز دارند. ممکن است در به خواب رفتن دچار مشکل شوید، یا در طول شب چندین بار بیدار شوید، یا حتی بیش از حد بخوابید. عادت‌های خوب خواب می‌تواند کمک‌کننده باشد. پیش از خواب به‌تدریج آرام شوید؛ با کارهایی مانند یک حمام آرام، خواندن کتاب یا تمرین‌های تنفسی. همچنین هر روز در یک ساعت مشخص به رختخواب بروید و بیدار شوید.

خستگی

بار سنگین عاطفی اندوه می‌تواند انرژی شما را تخلیه کند. برای حفظ توان خود، حتماً به اندازه‌ی کافی غذا بخورید، حتی اگر میلی به خوردن ندارید. ورزش هم کمک می‌کند – حتی یک پیاده‌روی کوتاه می‌تواند بسیار مفید باشد. همچنین ارتباط خود را با خانواده و دوستان حفظ کنید. مراجعه به یک متخصص سلامت روان یا پیوستن به گروه‌های حمایتی می‌تواند به شما احساس ارتباط بدهد و ابزارهایی در اختیارتان بگذارد تا بهتر با غم خود کنار بیایید.

سیستم ایمنی

شواهدی وجود دارد که اندوه می‌تواند توانایی بدن شما را در مبارزه با بیماری‌ها و عفونت‌ها کاهش دهد، به‌ویژه اگر مدت طولانی ادامه پیدا کند. اگر در کنار آمدن با فقدان خود مشکل دارید، با پزشک یا متخصص سلامت روان صحبت کنید.

التهاب

التهاب زمانی رخ می‌دهد که سیستم ایمنی بدن شما چیزی را به‌عنوان تهدید تشخیص داده و باعث ورم بافت‌های بدن می‌شود. التهاب می‌تواند در بیماری‌هایی مانند بیماری قلبی، آرتریت، دیابت، آسم و حتی سرطان نقش داشته باشد. شواهد نشان می‌دهد اندوه با التهاب مرتبط است و برخی مطالعات نشان داده‌اند هرچه اندوه شدیدتر باشد، التهاب نیز جدی‌تر خواهد بود. ورزش و تغذیه‌ی سالم می‌تواند به مدیریت آن کمک کند.

اضطراب

رخدادهایی که اندوه ایجاد می‌کنند می‌توانند شما را دچار این احساس کنند که کنترل زندگی خود را از دست داده‌اید. ممکن است نگران آینده‌ی مالی خود باشید، یا از تنها ماندن یا از دست دادن فرد دیگری بترسید. کمی نگرانی طبیعی است، اما اگر اضطراب بیش از چند ماه ادامه پیدا کند یا در کار و زندگی روزمره‌ی شما اختلال ایجاد کند، وقت آن است که با یک متخصص سلامت روان صحبت کنید.

کورتیزول

کورتیزول که گاهی «هورمون استرس» نامیده می‌شود، ممکن است در شش ماه اول پس از فقدان عزیزتان در سطح بالاتری از حد معمول در خون شما ترشح شود. سطح بالای کورتیزول در طولانی‌مدت می‌تواند خطر بیماری قلبی یا فشار خون بالا را افزایش دهد.

گوارش

اندوه می‌تواند باعث شود برنامه‌ی غذایی خود را به‌هم بزنید یا حتی دچار پرخوری شوید. هورمون‌های استرس نیز ممکن است شما را دچار تهوع کنند یا دستگاه گوارش‌تان را تحت فشار قرار دهند. ممکن است دچار دل‌پیچه، اسهال، یبوست، زخم معده و حتی سندرم روده تحریک‌پذیر شوید. اگر مشکلات گوارشی شما ادامه پیدا کرد، پزشک می‌تواند روش‌های درمانی مناسبی ارائه دهد.

دردها و ناراحتی‌های جسمی

اندوه می‌تواند احتمال بروز درد مفاصل، کمردرد یا سردرد را افزایش دهد. بخشی از علت آن می‌تواند تنش عضلانی ناشی از ترشح هورمون‌های استرس در بدن باشد. این مشکلات معمولاً با گذر زمان بهتر می‌شوند، اما اگر ادامه پیدا کردند، با پزشک درباره‌ی راه‌های کنترل درد صحبت کنید.

ضربان قلب

اندوه شدید می‌تواند ضربان قلب شما را تا شش ماه در سطح بالاتری نگه دارد. این تپش سریع‌تر که ممکن است ناشی از اضطراب یا ترشح کورتیزول باشد، می‌تواند خطر مشکلات قلبی را افزایش دهد. اگر پیش‌تر بیماری قلبی داشته‌اید، با پزشک درباره‌ی افزودن یا تغییر داروهایتان مشورت کنید.

سندرم قلب شکسته

فقدان ناگهانی همسر یا عزیز می‌تواند موجی از احساسات شدید ایجاد کند و هورمون‌هایی را فعال کند که به درد شدید قفسه‌ی سینه و مشکلات تنفسی منجر می‌شوند. در این حالت قلب ممکن است برای مدتی خون را به‌خوبی پمپاژ نکند. این وضعیت شبیه حمله‌ی قلبی است، اما معمولاً قلب یا شریان‌های شما را آسیب نمی‌زند. بیشتر افراد طی چند روز یا چند هفته بهبود می‌یابند.

افزایش خطر حمله‌ی قلبی

در نخستین روز اندوه ناشی از فقدان عزیز، احتمال بروز حمله‌ی قلبی بیش از حد معمول است. این خطر در طول هفته‌ی اول کاهش می‌یابد، اما ممکن است تا یک ماه همچنان بالاتر از حد طبیعی باقی بماند. سعی کنید خواب کافی داشته باشید و مراقب نشانه‌های حمله‌ی قلبی مانند درد قفسه‌ی سینه یا معده، عرق سرد، تهوع و سرگیجه باشید.