یونیسف: غزه به خطرناک‌ترین مکان در جهان برای کودکان تبدیل شده/ هر ۱۰ دقیقه یک کودک فلسطینی کشته یا زخمی می‌شود/ قحطی غزه ناشی از تصمیم سیاسی اسرائیل است/ از آغاز جنگ غزه، بیش از ۱۱۰ کودک بر اثر گرسنگی یا عوارض آن، جان خود را از دست داده‌اند

«تس اینگرام» سخنگوی یونیسف در نوار غزه گفت که از ماه‌های اول جنگ، سازمان او بارها هشدار داده است که «نوار غزه به خطرناک‌ترین مکان در جهان برای کودکان تبدیل شده است» و مکانی شده است که جان آنها گرفته می‌شود.

کد خبر: ۸۸۲۴۸۹

تاریخ: ۰۸ شهريور ۱۴۰۴ - ۲۱:۴۸

ایسنا:  «تس اینگرام» سخنگوی یونیسف در نوار غزه گفت که از ماه‌های اول جنگ، سازمان او بارها هشدار داده است که «نوار غزه به خطرناک‌ترین مکان در جهان برای کودکان تبدیل شده است» و مکانی شده است که جان آنها گرفته می‌شود.

این سخنگو در مصاحبه‌ای اختصاصی با الجزیره نت گفت: «هر ۱۰ دقیقه یک کودک فلسطینی در نوار غزه کشته یا زخمی می‌شود و تنها راه برای توقف کشتار و نقص عضو کودکان، آتش‌بس است.»

این سخنگوی صندوق کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) وضعیت نوار غزه را بسیار دشوار و بسیار خطرناک توصیف کرد و ورود نوار غزه به حالت قحطی را نتیجه محاصره شدید و عدم کمک کافی دانست و تاکید کرد که قحطی «ناشی از یک تصمیم سیاسی اسرائیل است».

طبق گزارش این سازمان، جمعیت با کمبود شدید غذا، آب و دارو مواجه است و بیش از نیم میلیون نفر از گرسنگی شدید رنج می‌برند. این سازمان اظهار داشت که آمار منتشر شده توسط وزارت بهداشت فلسطین که بیش از ۱۸۰۰۰ کودک زخمی را ثبت کرده است، قطعاً کمتر از حد واقعی است.

سخنگوی این سازمان تاکید کرد که «با توجه به اینکه هر ۱۰ دقیقه یک کودک کشته یا زخمی می‌شود، تنها راه برای متوقف کردن کشتار و معلول کردن کودکان، آتش‌بس است.»

این سخنگو خاطرنشان کرد که شهرهای بزرگ نوار غزه، مانند غزه، دیر البلح، اردوگاه‌های مرکزی پناهندگان و خان یونس، به سمت گرسنگی کامل پیش می‌روند، در حالی که شاخص‌ها نشان می‌دهند که ۳۹٪ از جمعیت ساعت‌ها یا روزها بدون غذا زندگی می‌کنند. در همین حال، سازمان‌های فعال در نوار غزه به دلیل محدودیت‌ها و موانع اسرائیل با مشکلات قابل توجهی در ارائه کمک و مایحتاج ضروری به جمعیت مواجه هستند.

سخنگوی این سازمان همچنین بر «ارقام تکان‌دهنده» در مورد کشتار، هدف قرار دادن و گرسنگی، به ویژه در میان کودکان و زنان، تاکید کرد و افزود که «هیچ راهی برای پایان دادن به فاجعه در غزه جز توقف جنگ وجود ندارد. از ماه‌های اول جنگ، یونیسف بارها هشدار داده است که نوار غزه به خطرناک‌ترین مکان در جهان برای کودکان تبدیل شده است، جایی که جان آنها گرفته می‌شود. از زمان شروع جنگ، به طور متوسط روزانه ۲۷ کودک - معادل کل یک کلاس مدرسه - در حالی که سعی می‌کنند بازی کنند، درس بخوانند، بخوابند یا به سادگی آنچه را که برای زنده ماندن نیاز دارند پیدا کنند، کشته می‌شوند.»

وی افزود: به عنوان مثال، در ۱۰ ژوئیه، 9 کودک در حالی که در صف انتظار برای کمک‌های غذایی یونیسف بودند، کشته شدند و تنها سه روز بعد، هفت کودک در حالی که سعی در جمع‌آوری آب آشامیدنی داشتند، کشته شدند. کودکان روزانه بر اثر گلوله‌باران کشته و زخمی می‌شوند و دچار جراحات ماندگار و خسارات جبران‌ناپذیری، از آسیب‌های روانی گرفته تا معلولیت‌های جسمی، می‌شوند. این اتفاق تقریباً دو سال است که روزانه رخ می‌دهد و خانواده‌ها در تلاش برای محافظت از فرزندان خود در برابر این کابوس، تحت فشار زیادی هستند.

این سخنگو ادامه داد: علاوه بر این، بحران انسانی با محدودیت‌های ورود کمک‌ها و کالاهای تجاری به غزه تشدید شده است و همچنان شکاف قابل توجهی در دسترسی به مایحتاج اولیه زندگی: غذا، آب، سرپناه، دارو و لباس وجود دارد. کودکان به دلیل این بحران رنج می‌برند و جان خود را از دست می‌دهند. از آغاز جنگ، بیش از ۱۱۰ کودک بر اثر گرسنگی یا عوارض آن جان خود را از دست داده‌اند، مرگ‌هایی که اگر سازمان ملل متحد و شرکایش می‌توانستند گسترده‌تر عمل کنند، می‌توانستند از آنها جلوگیری کنند. کودکانی که من ملاقات کردم و به شدت مجروح شده بودند، کسانی هستند که حتی ماه‌ها بعد، واضح‌ترین خاطرات را در خاطرم دارند. به عنوان مثال، این هفته با ریتال ۸ ساله ملاقات کردم که دو برادرش در اوایل ماه ژوئیه در یک حمله توپخانه‌ای در شمال غزه کشته شدند و او و مادرش نیز به شدت مجروح شدند. از آن زمان، ریتال ۹ عمل جراحی شکم برای درمان جراحاتش انجام داده است، اما به دلیل فروپاشی سیستم بهداشتی غزه، هیچ یک از این عمل‌ها نتوانسته‌اند به رنج او پایان دهند. وقتی او را ملاقات کردم، از بیمارستان مرخص شده بود تا برای سایر بیماران جا باز کند. او روی زمین آپارتمانی پر از خانواده‌های آواره دراز کشیده بود و به دلیل شرایط غیربهداشتی با عفونت معده دست و پنجه نرم می‌کرد. مادرش می‌ترسید که زنده نماند، در حالی که ریتال آنقدر شوکه شده بود که دیگر صحبت نمی‌کرد. او با چشمانی پر از ترس و درد به ما خیره شده بود. چشمانش بیش از هر کلمه‌ای گویای این بود که او به شدت به تخلیه پزشکی از غزه برای دریافت درمان‌های حیاتی نیاز دارد.