هاآرتص:

بازگشت توجهات به ایران؛ از پشت‌پرده اسنپ‌بک تا حملات حوثی‌ها

بیش از دو ماه از جنگ با ایران گذشته و عجیب است که این رویداد چقدر سریع از دستور کار عمومی محو شده است. اسرائیل نزدیک به ۲۰ سال برای این جنگ آماده می‌شد و بنیامین نتانیاهو نیز توانست دونالد ترامپ را هم با خود همراه کند. سوی منفی ماجرا این بود که جبهه داخلی اسرائیل زیر بار موشک‌هایی قرار گرفت که مشابهش هرگز دیده نشده بود.

کد خبر: ۸۸۲۵۷۲

تاریخ: ۰۹ شهريور ۱۴۰۴ - ۱۳:۱۶

هاآرتص نوشت: بیش از دو ماه از جنگ با ایران گذشته و عجیب است که این رویداد چقدر سریع از دستور کار عمومی محو شده است. اسرائیل نزدیک به ۲۰ سال برای این جنگ آماده می‌شد و بنیامین نتانیاهو نیز توانست دونالد ترامپ را هم با خود همراه کند. سوی منفی ماجرا این بود که جبهه داخلی اسرائیل زیر بار موشک‌هایی قرار گرفت که مشابهش هرگز دیده نشده بود.

به گزارش سرویس بین الملل «انتخاب»؛ در ادامه این مطلب آمده است: دو ماه بعد، برخلاف انتظار نخست‌وزیر، دستاوردهای نظامی هنوز به حمایت سیاسی تازه‌ای منجر نشده است. در عوض، این تحولات، در جنگ بی‌پایانی که از قتل‌عام در جوامع مرزی غزه در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ آغاز شد، گم شده‌اند.

اما روز پنجشنبه اتفاق مهمی رخ داد. اتحادیه اروپا، فرانسه، آلمان و بریتانیا، به‌عنوان امضاکنندگان توافق هسته‌ای ۲۰۱۵ با ایران، ایالات متحده را از قصد خود برای بازگرداندن تحریم‌ها علیه رژیم تهران، در قالب مکانیزم بازگشت خودکار (snapback) که اقدامات قبل از توافق را دوباره برقرار می‌کند، مطلع کردند.

این واکنش اروپا به امتناع ایران از تجدید مذاکرات با دولت ترامپ برای یک توافق هسته‌ای جدید و همچنین خودداری از اجازه دادن به بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی برای از سرگیری بازدیدهایشان از سایت‌هاست. این اقدام پیامدهای اقتصادی برای ایران خواهد داشت، کشوری که پیش‌تر تهدید کرده بود از معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) خارج خواهد شد.

با این حال، تهران هنوز از انزوای کامل فاصله دارد. بسیاری از کشورها از جمله روسیه و چین همچنان می‌خواهند نفت ایران را بخرند. و ترامپ، که در آمریکا با تورم دست‌وپنجه نرم می‌کند، احتمالاً از اقداماتی که می‌تواند به بازار انرژی ضربه بزند، استقبال نخواهد کرد.

الی لوویت، پژوهشگر ارشد اندیشکده کارنگی برای صلح بین‌الملل و مرکز بلفر در دانشگاه هاروارد، به هاآرتص گفت که مکانیزمی که در سال ۲۰۱۵ طراحی شد، برای تعلیق تحریم‌ها بود اما در عین حال امکان بازگرداندن آن‌ها را حفظ می‌کرد.

او گفت: «اگر فعال شوند، ظرف یک ماه به اجرا در می‌آیند. این یک ماه زمان برای گفت‌وگو میان طرفین باقی می‌گذارد. همه می‌دانند که یک مرحله جدید دیپلماسی آغاز شده است. هنوز هیچ چیز منتفی نیست. برخی از مذاکرات در هفته‌های اخیر بر سر حفظ این مکانیزم برای دست‌کم شش ماه دیگر بوده است. پیش‌نویس قطعنامه‌ای از سوی روسیه به شورای امنیت [سازمان ملل] ارائه شده است. اگر ایران مخالفت نکند، پایان ماجرا شش ماه به تعویق می‌افتد.»

لوویت افزود که یکی از مطالبات کلیدی اروپا به ۴۰۸ کیلوگرم اورانیوم غنی‌شده ایران تا سطح ۶۰ درصد مربوط می‌شود. دیدگاه غرب این است که این مواد در تونل‌هایی در سایت اصفهان قرار دارد که ورودی‌های آن با حملات هوایی اسرائیل مسدود شده است. در دستور کار، پیشنهادی برای دادن دسترسی به آژانس در مقابل به تعویق انداختن تحریم‌ها وجود دارد.

لوویت می‌گوید: «علاوه بر دسترسی به مواد، یک مسئله اساسی دیگر هم مطرح است: اینکه آیا ایران در طول مذاکرات اجازه غنی‌سازی اورانیوم را دارد و تا چه سطحی.» او افزود که تنش در ساختار ایران قابل‌توجه است؛ بین جریان‌های تندروتر و میانه‌تر درباره نحوه واکنش به اقدامات غرب.

اگرچه در حال حاضر عرصه ایران آرام به نظر می‌رسد، اما یک سناریو باید در نظر گرفته شود: اینکه تهران، وقتی در تنگنا قرار بگیرد، تصمیم بگیرد پروژه هسته‌ای را از سر بگیرد، شامل تلاشی برای تولید سلاح.

در همین حال، اسرائیل همچنان مشغول مقابله با شبکه نفوذ ایران است. این شامل سوریه نیز می‌شود؛ کشوری که اگرچه پس از تشکیل حکومت جدید در دمشق از ایران فاصله گرفته، اما همچنان ذخایر بزرگی از سلاح دارد. روز چهارشنبه گزارش شد که یک یگان کماندویی اسرائیل به یک پایگاه نظامی در جنوب دمشق یورش برد، چند نیروی امنیتی را کشت و بدون تلفات بازگشت. ارتش اسرائیل در این باره اظهارنظری نکرد.

در مورد شلیک موشک‌ها از یمن، بسیاری از اسرائیلی‌ها به نظر می‌رسد آن را چیزی بیش از یک مزاحمت نمی‌دانند. اما درست مانند قبل از جنگ با ایران، موشک‌های حوثی اسرائیل را مجبور می‌کنند موشک‌های رهگیر شلیک کند؛ موشک‌هایی که ذخیره آن‌ها محدود است.

حوثی‌ها همچنین شروع به پرتاب موشک‌هایی با مهمات خوشه‌ای کرده‌اند که رهگیری را دشوار می‌کند. آن‌ها بارها فرودگاه بن‌گوریون را هدف قرار داده‌اند. یک اصابت موفق، یا حتی تکه‌هایی روی باند، می‌تواند بار دیگر پرواز شرکت‌های هواپیمایی خارجی به اسرائیل را که هنوز از جنگ با ایران کاملاً بهبود نیافته، به خطر بیندازد.