دیوارسازی برخی نمایندگان مجلس در برابر مصوبه مجمع تشخیص مصلحت؟!

داریم به مرحله" پنبه کردنِ رشته های " همدیگر می رسیم! به این که مصوبه یک مجموعه قانونی در یک مجموعه قانونی دیگر، کان لم یکن شود. بلااثر و" مانند این که نبوده چنان که نبود". نمونه آخر این رفتار همین است که یک نماینده مجلس شورای اسلامی با اشاره به تصویب cft در مجمع تشخیص مصلحت نظام می گوید:" اکنون این موضوع در مجلس شورای اسلامی معلق است و طرحی سه‌فوریتی از سوی آقای مالک شریعتی نماینده تهران برای جلوگیری از اجرای آن در دست بررسی است."

کد خبر: ۸۸۹۱۸۵

تاریخ: ۱۸ مهر ۱۴۰۴ - ۲۱:۵۱

غلامرضا بنی اسدی: داریم به مرحله" پنبه کردنِ رشته های " همدیگر می رسیم! به این که مصوبه یک مجموعه قانونی در یک مجموعه قانونی دیگر، کان لم یکن شود. بلااثر و" مانند این که نبوده چنان که نبود". نمونه آخر این رفتار همین است که یک نماینده مجلس شورای اسلامی با اشاره به تصویب cft در مجمع تشخیص مصلحت نظام می گوید:" اکنون این موضوع در مجلس شورای اسلامی معلق است و طرحی سه‌فوریتی از سوی آقای مالک شریعتی نماینده تهران برای جلوگیری از اجرای آن در دست بررسی است."

لازم به ذکر است که طرح‌ها و لوایح سه فوریتی، آنهایی هستند که اعضای شورای نگهبان در مجلس شورای اسلامی حاضر می شوند تا فورا" طرح را از نظر عدم مغایرت با شرع و قانون اساسی بررسی و نظر خود را اعلام کنند. یعنی عملا پس از تصویب سه فوریت، در همان موقع در صحن علنی ارائه و بلافاصله ابلاغ می‌گردند. نکته جالب این است که شش عضو محترم فقهای شورای نگهبان که باید نسبت به مصوبه سه فرویتی نظر بدهند، جملگی عضو حقوقی مجمع تشخیص مصلحت نظام نیز هستند. با این حساب باید خودشان در باره مصوبه خودشان در مجمع تشخیص مصلحت نظام، ناظر به تصمیم مجلس اظهار نظر کنند! یعنی باید بگویند که مصوبه خودشان به شان مجمع ، با شرع مقدس مغایرت دارد یا ندارد! گذشته از این به نظر می رسد نمایندگان محترم احساس می کنند مجلس از راس امور فاصله طولانی گرفته است. پر بیراه هم نیست این برداشت اما راه برگشت به راسِ امور، راه بستن بر مصوبه مجمع نیست بلکه گشودن راه های تازه برای تقویت مردم سالاری است.

این که چند گامی از خویشتن و نگاه هایی که گاه به" دیده تنگِ جناحی" می ماند چند گامی فراتر نهند. زمان و را درست بشناسند و زمینه ها را دقیق رصد کنند و با بهترگزینی در تصمیمات، شان بلند نمایندگی را بازیابند. قطعا اگر مردم هم مجلس را موثر و سازنده ببینند با حضور حداکثری خود، به آن و نمایندگانش جایگاه خواهند داد. ولی وقتی افراد به حکم دموکراسی با 4 و 5 و حتی 20-30 درصد آرای مردم انتخاب شوند، آن هژمونی مورد نظر نماینده مردم را- چندان که باید- نخواهند داشت. نتیجه هم می شود این که در تصمیم های کلان، به حاشیه خواهند رفت. در موضوع cft  هم به نظر نمی رسد که کاری از پیش ببرند. تصمیم لازم -اگر چه دیر- ولی در زمان و جایگاهی گرفته شده است که وتوی آن با رای مجلس ناشدنی می نماید. ب ویژه که افراد منتسب به یک جریان به دنبال آنند....