قسمت چهل و پنجم خاطرات میلسپو: روزنامه مهر ایران را که به دولت بدهی مالی داشت با دو سه روزنامه دیگر که تا حد بی نزاکتی [به ما] فحاشی می‌کردند حذف کردیم

یکی دیگر از مراحل ناخوشایند ماجرائی بود که ما با سیاست داخلی اصطکاک پیدا کردیم. برای مدیران جراید نیمه گرسنه ایرانی، اعلامیه ها و آگهیهای دولتی جنبۀ حیاتی داشت و آنها بصورت تفاوت بین مرگ و زندگی به آنها می نگریستند. دفتر نخست وزیر این بذل و بخشش را با گشاده دستی ولی بازدهی سیاسی بسیار ناچیز انجام می‌داد. آقای سهیلی با زیرکی پیشنهاد کرد که این کار پردردسر را به من واگذار کند و من با حسن نیت آن را پذیرفتم. ما تعداد روزنامه‌هائی را که آگهیهای دولتی را دریافت می‌کردند به پنج شش روزنامه که تیراژشان زیاد بود محدود ساخته و روزنامه مهر ایران را که به دولت بدهی مالی داشت با دو سه روزنامه دیگر که تا حد بی نزاکتی فحاشی می‌کردند حذف کردیم. نتیجه این کار را در نقل قول زیر مشاهده می کنید:

کد خبر: ۸۸۹۱۹۳

تاریخ: ۱۸ مهر ۱۴۰۴ - ۲۲:۵۷

سرویس تاریخ «انتخاب»: کتاب ماموریت آمریکایی‌ها در ایران اثر آرتور میلسپو ترجمۀ حسین ابوترابیان در سال ۱۳۵۶ است.

آرتور میلسپو متولد مارس ۱۸۸۳ در روستایی در میشیگان، حقوقدان و کارشناس مالی آمریکایی که در سالهای ۱۹۲۲-۱۹۲۷ و ۱۹۴۲-۱۹۴۵ برای اصلاح مالیه به استخدام دولت ایران درآمد. او دانش آموخته (دکترای) دانشگاه جانز هاپکینز و (کارشناسی ارشد) دانشگاه ایلینوی بود‌.

«خوانندگان عزیز اطلاع دارند که دکتر میلسپو دیکتاتور اقتصادی و سیاسی ایران چگونه در دو ماه اخیر روزنامه‌های ملی را از منافع آگهیهای دولتی محروم ساخته و این منافع را به پنج شش  روزنامه طرفدار و موافق دولت اختصاص داده است. خوانندگان استحضار دارند که چگونه روزنامه های ملی در بحران مالی قرار دارند و چه فداکاریهای بزرگی می‌کنند. فقط کافی است نگاهی به آگهیهای مفصلی که میلسپو به طرفداران خودش می‌دهد بیفکنید... وقتی متوجه شوید که او آگهیهای دولتی را بصورت رشوه درآورده است آنوقت هزار معنی ظریف را درک خواهید کرد... این کار قرینه ای به دستتان خواهد داد که چگونه دکتر میلسپو به نحوی مرموز و محرمانه با جبهه ارتجاع ارتباط دارد.»

تقریباً مقارن این ایام ما مشغول وضع مقرراتی درباره محدود کردن آگهیها و پخش آنها بین تعداد بیشتری از روزنامه ها برحسب تیراژشان بودیم ولی مقررات مزبور به احتمال قوی هیچ کس را راضی نمیکرد.

در خصوص این اتهام که ما در امور خارجی دخالت می‌کنیم، حقیقت این بود که ما جز معاملات اقتصادی و مالی در حدود صلاحیت خود هیچ تأثیری در امور خارجی نداشتیم. در نظر روسها همانطور که سفیرشان به من خاطرنشان ساخت، بیشتر امور اقتصادی جنبه سیاسی نیز داشت. از انجائیکه بدگمانی در مورد بیطرفی بین المللی من از جانب روسها و ایرانیان طرفدار شوروی ناشی می‌شد، در این خصوص در فصل بعدی گفتگو خواهم کرد.