چرا آلمان دل از چین نمی کند؟

صنعت و دولت آلمان نسبت به خطرات اقتصادی ناشی از وابستگی بیش از حد به چین هشدارهای زیادی دریافت کرده‌اند، اما شرکت‌های بزرگ صادراتی آلمانی همچنان میلیاردها یورو در پروژه‌هایی سرمایه‌گذاری می‌کنند که وابستگی آن‌ها به دومین اقتصاد بزرگ جهان را عمیق‌تر می‌کند. بر اساس داده‌های مؤسسه مطالعات چین مرکاتور (MERICS)، سرمایه‌گذاری شرکت‌های آلمانی در چین بین سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ حدود ۱.۳ میلیارد یورو افزایش یافته و به ۵.۷ میلیارد یورو رسیده است. مقامات دولتی نیز تاکنون تمایلی به مداخله مستقیم در تصمیمات سرمایه‌گذاری خارجی نشان نداده‌اند.

کد خبر: ۸۹۵۳۲۱

تاریخ: ۲۵ آبان ۱۴۰۴ - ۲۳:۳۳

بلومبرگ نوشت: صنعت و دولت آلمان نسبت به خطرات اقتصادی ناشی از وابستگی بیش از حد به چین هشدارهای زیادی دریافت کرده‌اند، اما شرکت‌های بزرگ صادراتی آلمانی همچنان میلیاردها یورو در پروژه‌هایی سرمایه‌گذاری می‌کنند که وابستگی آن‌ها به دومین اقتصاد بزرگ جهان را عمیق‌تر می‌کند. بر اساس داده‌های مؤسسه مطالعات چین مرکاتور (MERICS)، سرمایه‌گذاری شرکت‌های آلمانی در چین بین سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ حدود ۱.۳ میلیارد یورو افزایش یافته و به ۵.۷ میلیارد یورو رسیده است. مقامات دولتی نیز تاکنون تمایلی به مداخله مستقیم در تصمیمات سرمایه‌گذاری خارجی نشان نداده‌اند.

به گزارش سرویس بین الملل «انتخاب»، در ادامه این مطلب آمده است: بخش خودرو در قلب این وابستگی قرار دارد و شرکت‌هایی مانند بی‌ام‌و، مرسدس بنز و فولکس‌واگن بازار چین را به مهم‌ترین بازار خود تبدیل کرده‌اند. بی‌ام‌و حدود ۳.۸ میلیارد یورو برای پروژه‌ای در شن‌یانگ سرمایه‌گذاری کرده و شبکه تحقیق و توسعه بزرگی در خارج از آلمان ایجاد کرده است. مرسدس نیز استراتژی سالانه خود را به پکن منتقل کرده و خودروهای برقی ویژه بازار چین را توسعه می‌دهد. این سرمایه‌گذاری‌ها نشان می‌دهد که سود کوتاه‌مدت چین برای شرکت‌ها هنوز جذاب‌تر از خطرات بلندمدت آن است.

با وجود هشدارها، برخی شرکت‌ها در تلاش‌اند ریسک وابستگی به چین را کاهش دهند. برای مثال، شرکت 4Jet بازارهایی مانند هند را جایگزین چین کرده تا در صورت بستن بازار چین، همچنان بتواند به فعالیت خود ادامه دهد. کارشناسان اقتصادی هشدار می‌دهند که ادامه روند فعلی ممکن است به «پوچی تدریجی» پایه صنعتی آلمان منجر شود و نفوذ چین بر بزرگ‌ترین اقتصاد اروپا را افزایش دهد، قدرتی که پکن می‌تواند برای تغییر رقابت جهانی یا محدود کردن تأثیر اروپا بر امور جهانی استفاده کند.

اعضای دولت آلمان، از جمله صدر اعظم فریدریش مرز و معاون وی و وزیر دارایی لارس کلینگبایل، هشدار داده‌اند که شرکت‌ها باید خطرات خود را مدیریت کنند و دولت آلمان در صورت بروز مشکلات از آن‌ها حمایت مالی نخواهد کرد. مرز تأکید کرده که چین می‌تواند دسترسی شرکت‌های آلمانی به بازار و منابع حیاتی را به سرعت محدود کند و شرکت‌ها باید خود را آماده چنین سناریویی کنند.

با این حال، فشار برای تغییر سیاست‌ها و کاهش وابستگی به چین همچنان در مراحل ابتدایی است. دولت برنامه‌ای برای متنوع‌سازی منابع مواد خام و توسعه استراتژی امنیت اقتصادی تا سال آینده در دست تهیه دارد. در عین حال، بسیاری از گروه‌های تجاری و شرکت‌ها هنوز به دنبال سود کوتاه‌مدت هستند و تغییر جهت عمده‌ای در سرمایه‌گذاری‌های چین دیده نمی‌شود. این تضاد میان هشدارهای دولتی و رفتار اقتصادی شرکت‌ها، آینده اقتصاد آلمان را در معرض ریسک جدی قرار می‌دهد.