ترامپ: ممکن است حمایت خود از اوکراین را کاهش دهیم / رهبران اروپا افرادی ضعیف هستند که در کنترل مهاجرت ناکام بوده‌اند

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، کشور‌های اروپایی را «ملت‌های رو به زوال» به رهبری «افرادی ضعیف» توصیف کرد که در کنترل مهاجرت ناکام بوده‌اند. او با انتقاد از این کشور‌ها آنها را متهم کرد که در مورد اوکراین عملکرد بسیار بدی داشتند و گذاشتند این کشور «تا زمان تسلیم شدن» بجنگد.

کد خبر: ۸۹۹۱۳۰

تاریخ: ۱۸ آذر ۱۴۰۴ - ۲۱:۱۲

بی بی سی: دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، کشورهای اروپایی را «ملت‌های رو به زوال» به رهبری «افرادی ضعیف» توصیف کرد که در کنترل مهاجرت ناکام بوده‌اند.

او با انتقاد از این کشورها آنها را متهم کرد که در مورد اوکراین عملکرد بسیار بدی داشتند و گذاشتند این کشور «تا زمان تسلیم شدن» بجنگد.

او همچنین گفت که آمریکا ممکن است حمایت خود از اوکراین را کاهش دهد.

آقای ترامپ این اظهارات را در مصاحبه‌ای با نشریه «پولیتیکو» در پی انتشار راهبرد جدید امنیت ملی آمریکا بیان کرده است.

در این راهبرد آمده است که دموکراسی در اروپا در معرض تهدید است و آمریکا در برابر این روند «مقاومت» خواهد کرد.

در پاسخ، فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان گفت که برخی از این ادعاها غیرقابل درک است و اروپا برای حفظ ارزش‌های دموکراتیک خود به کمک آمریکا نیازی ندارد.

در این مصاحبه رئیس‌جمهور آمریکا استدلال کرد که روسیه در جنگ با اوکراین «دست بالا» را دارد و از ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، خواست که با واگذاری قلمرو به روسیه «موافقت» کند.

دفتر نخست‌وزیری بریتانیا حرف آقای ترامپ در این زمینه را رد کرد و ضمن ابراز حمایت از روند صلح به رهبری آمریکا، تاکید کرد که بریتانیا با تحریم‌ روسیه نقش خود را ایفا کرده است.

آقای ترامپ همچنین به پولیتیکو گفت که در حال حاضر اختلافات ایدئولوژیک، اتحاد واشنگتن با اروپا را با خطر ازهم‌پاشیدگی مواجه کرده است.

در پاسخ به این سوال که آیا رهبرانی که او «ضعیف» می‌داند هنوز می‌توانند متحد آمریکا باشند، پاسخ داد:

«بستگی دارد.»

«من فکر می‌کنم آنها ضعیف هستند اما فکر می‌کنم که آنها می‌خواهند نزاکت سیاسی را رعایت کنند. فکر می‌کنم آنها نمی‌دانند چه کار کنند.»

تازه‌ترین انتقاد رسانه‌ای رئیس‌جمهور آمریکا از اروپا در حالی مطرح می‌شود که او به دنبال افزایش فشار بر ولودیمیر زلنسکی برای پایان دادن به جنگ در اوکراین است.

دولت آمریکا هفته پیش راهبرد امنیت ملی جدیدش را در ۳۳ صفحه‌ منتشر کرد که در آن نسبت به خطر «محو شدن تمدن» اروپا هشدار داده شده و این سوال مطرح شده است که آیا برخی از این کشورها می‌توانند متحدان قابل اعتمادی برای آمریکا باقی بمانند یا نه.

متن راهبرد جدید همچنین با لحن سخنرانی آقای ترامپ در سازمان ملل مشابهت دارد. در این سخنرانی او انتقادهای تندی از اروپای غربی و رویکردش در قبال مهاجرت و انرژی پاک داشت.

روسیه روز یکشنبه (۱۶ آذر) از این راهبرد استقبال کرد و آن را «تا حد زیادی مطابق» با دیدگاه‌های مسکو خواند.

دیمیتری پسکوف، سخنگوی کرملین، گفت که امیدوار است تغییر در سیاست آمریکا تضمینی باشد تا دو کشور بتوانند با هم برای حل‌وفصل مسئله اوکراین همکاری کنند.

در این سند، تمرکز اصلی بر امنیت داخلی، حفاظت از مرزها، زنجیره‌های تامین کالا، رقابت اقتصادی، و ثبات در نیمکره غربی است؛ همچنین نقش سنتی آمریکا به‌‌عنوان «ضامن» برقراری نظم جهانی به شکلی محسوس کمرنگ شده است.

برخلاف استراتژی‌های پیشین، روسیه دیگر به‌عنوان تهدید اصلی برای دنیا معرفی نمی‌شود و رقابت ژئوپلیتیک با چین هم عمدتا به حوزه اقتصادی محدود شده است.

دیمیتری پسکوف، سخنگوی کرملین، می‌گوید، مفاد این سند می‌تواند زمینه‌ساز تعامل عمل‌گرایانه‌تری میان دو کشور باشد، هرچند تاکید کرد که قضاوت نهایی در این باره به نحوه اجرای سیاست‌های آمریکا بستگی خواهد داشت.

واشنگتن در استراتژی امنیت ملی جدیدش می‌گوید که توجهش به چالش‌هایی خواهد بود که مدت‌ها از آنها غفلت کرده بود.

این سند جدید تصویری تهدیدمحور از همسایگان جنوبی آمریکا ارائه می‌دهد؛ آمریکای لاتین منطقه‌ای سرشار از مخاطرات معرفی شده است.

از این رو بر اساس سند جدید، سیاست خارجی آمریکا عمدتا بر مهار سه تهدید در این منطقه دنیا متمرکز خواهد بود: مهاجرت گسترده، جرایم سازمان‌یافته، و «نفوذ خارجی خصمانه».

در مورد چین هم راهبرد جدید واشنگتن از ادبیات تقابلی فاصله گرفته است و پکن را نه به‌عنوان چالشی برای نظم جهانی بلکه عمدتا به‌ عنوان رقیبی اقتصادی می‌بیند.

با این حال، آمریکا همچنان بر حفظ بازدارندگی نظامی در شرق آسیا، به‌‌ویژه در ارتباط با تایوان، تاکید دارد؛ وضعیتی که شاید به کاهش تنش سیاسی اما افزایش حساسیت نظامی در منطقه منجر شود.

رویکرد تازه امنیت ملی آمریکا این کشور را متمایل به تمرکز بر اولویت‌های داخلی و منطقه‌ای و فاصله‌ گرفتن از نقش مداخله‌گر نشان می‌دهد اما این رویکرد نگرانی‌هایی درباره خلاهای امنیتی احتمالی در اروپا و خاورمیانه و شرق آسیا ایجاد کرده است.