روایت گاردین به نقل از شاهدان عینی درباره تیراندازی در جریان یک جشن یهودی در استرالیا؛ هرج‌ومرج تام و تمام بود / همه‌چیز غیرواقعی و باورنکردنی به نظر می‌رسید

شاهد عینی از «تیراندازی بسیار پیوسته» در استرالیا می‌گوید. آن دیویس، خبرنگار روزنامه گاردین، در بوندای حضور دارد و با افرادی که در محل بوده‌اند گفت‌وگو کرده است.

کد خبر: ۸۹۹۸۷۹

تاریخ: ۲۳ آذر ۱۴۰۴ - ۱۴:۳۵

رسانه‌های استرالیایی امروز یکشنبه از کشته شدن 11 نفر و زخمی شدن بیش از ۶۰ نفر در جریان تیراندازی هنگام برگزاری جشن‌های عید یهودی «حانوکا» در منطقه ساحلی مشهور «بوندای» در نزدیکی شهر سیدنی خبر دادند.

به گزارش «انتخاب»؛ شاهد عینی از «تیراندازی بسیار پیوسته» در استرالیا می‌گوید.

آن دیویس، خبرنگار روزنامه گاردین، در بوندای حضور دارد و با افرادی که در محل بوده‌اند گفت‌وگو کرده است.

او با سرگی کانواس صحبت کرده؛ کسی که همراه خانواده‌اش تازه ساحل بوندای را ترک کرده بود که صدای چندین تیر را شنیدند — به گفته او «تیراندازی‌ای بسیار پیوسته» — و دیدند مردم شروع به فرار کردند.

آن‌ها که در یک رستوران سوشی نزدیک محل مشغول غذا خوردن بودند، زیر میز پناه گرفتند. با ادامه تیراندازی، به‌همراه گروهی از افراد از داخل آشپزخانه خزیدند و خود را به حیاط پشتی رساندند.

او گفت: «یک خانم… خیلی مهربان، درِ خانه‌اش را باز کرد. همه داخل رفتیم، بعد کرکره‌ها را پایین کشیدیم و همان‌جا منتظر ماندیم.»

جسی لاکهارت-کروز، از ساکنان محلی بوندای و نجات‌غریق داوطلب، که برای برداشتن دوست‌دخترش (او هم نجات‌غریق داوطلب است) در آن حوالی حضور داشت، گفت: داشتم با ماشین می‌رفتم تا او را از باشگاه نجات‌غریق‌ها بردارم. اول فکر کردم صدای آتش‌بازی است، اما دیدم پرنده‌ها دارند از جا بلند می‌شوند و پرواز می‌کنند.

وی در ادامه افزود: بعد گروهی از مردم را دیدم که به سمت ماشین می‌دویدند. همان‌جا فهمیدم آتش‌بازی نیست. هرج‌ومرج محض بود؛ مردم از ماشین‌هایشان بیرون می‌پریدند. هنوز روز روشن بود. امروز واقعاً روز زیبایی بود.

لاکهارت-کروز که اکنون در کنار دوست‌دخترش در خانه و در امنیت است، گفت تیراندازی در نزدیکی یک پارکینگ، پشت یک زمین بازی کودکان که کنار ساختمان اصلی نجات‌غریق‌ها (سرف پاویلیون) قرار دارد، رخ داده است.

او افزود: چند نفر از داوطلبان باشگاه نجات‌غریق‌ها بلافاصله پس از شنیدن صدای تیراندازی واکنش نشان دادند و تجهیزات امدادی، از جمله کپسول اکسیژن و دستگاه شوک (دفیبریلاتور)، را به محل حادثه بردند.

او گفت: «چند نفر بودند که شجاعتش را داشتند وارد پارک شوند و به کمک مردم بروند. همه‌چیز غیرواقعی و باورنکردنی به نظر می‌رسید.»

او در پایان گفت: «آن‌جا عملاً حیاط پشتی خانه من است و این اتفاق حس بسیار غلطی دارد. این‌که چنین چیزی بتواند در دل یک جامعه رخ بدهد، واقعاً نگران‌کننده است.»