جنجالی که تاکر کارلسن، مجری سابق فاکس نیوز در جنبش ماگا به راه انداخت

تاکر کارلسن نگرانی‌هایی داشت. بنابراین با رئیس‌جمهور دونالد ترامپ تماس گرفت. این پادکستر و تحریک‌کنندهٔ راست‌گرا می‌خواست بفهمد چرا ایالات متحده در حال حمله به قایق‌های مظنون به قاچاق مواد مخدر در سواحل ونزوئلاست و هشدار داد که نباید به‌دنبال تغییر رژیم در آن کشور رفت؛  چشم‌اندازی که جمهوری‌خواهان انزواطلب‌ترِ «اول آمریکا» در جنبش ترامپ را به‌شدت نگران کرده است.

کد خبر: ۹۰۱۰۸۰

تاریخ: ۳۰ آذر ۱۴۰۴ - ۰۹:۰۲

به گزارش سرویس بین الملل «انتخاب» به نقل از واشنگتن پست، این گفت‌وگوها که کارلسن در مصاحبه‌ای به آن‌ها اشاره کرد، نشان می‌دهد که چگونه این مجری اخراج‌شده از فاکس نیوز در مرکز برخی از داغ‌ترین اختلافات درون ماگا قرار دارد — از سیاست خارجی گرفته تا یهودستیزی و نظریه‌های توطئه، موضوعاتی که تنش‌ها را در این جنبش تشدید کرده‌اند. در حالی که جناح راست با این پرسش دست‌وپنجه نرم می‌کند که در سال‌های آینده باید نمایندهٔ چه چیزهایی باشد و با چه چیزهایی مخالفت کند، کارلسن به چهره‌ای تقسیم‌کننده اما اثرگذار بدل شده است؛ فردی با مخاطبانی گسترده — در شبکه‌های اجتماعی، میان مفسران ماگا و حتی در داخل کاخ سفید.

ترامپ همیشه به نظرات کارلسن گوش نمی‌دهد. دولت او در روزهای اخیر فشار بر ونزوئلا را افزایش داد، حتی در حالی که کارلسن نسبت به این مسیر هشدار می‌داد. اما با تشدید درگیری میان فعالان ماگا با ترامپ و با یکدیگر — و در نتیجه، مبهم شدن آیندهٔ این جنبش — کارلسن امسال به چهره‌ای مرکزی‌تر تبدیل شده است؛ شخصیتی که هم منتقدان و هم حامیانش او را تأثیرگذار می‌دانند.

کارلسن دربارهٔ رابطه‌اش با ترامپ گفت «من هیچ‌وقت این‌قدر با او صحبت نکرده بودم».

کارلسن در تلاش است حزب جمهوری‌خواه را از مداخلهٔ خارجی دور کند و پیوند آن را با اسرائیل قطع کند؛ دولتی که به‌گفتهٔ او فشارهای سنگینی بر سیاست خارجی آمریکا وارد می‌کند. این مواضع باعث شده برخی او را متهم به تکرار کلیشه‌های یهودستیزانه کنند. او همچنین به نظریه‌های توطئه دربارهٔ ترور فعال محافظه‌کار چارلی کرک دامن زده که بسیاری از اینفلوئنسرهای ماگا، از جمله همسر کرک، اریکا کرک، را خشمگین کرده است. علاوه بر این، پاییز امسال با نیک فوئنتس، مفسر برتری‌طلب سفیدپوست که به نظریه‌های توطئهٔ یهودستیزانه شهرت دارد، مصاحبه کرد — اقدامی که نگرانی‌ها دربارهٔ ترویج تعصب توسط او و اطرافیانش را افزایش داد و بحثی را دربارهٔ موضع جنبش ماگا در قبال رد نفرت‌پراکنی برانگیخت.

کارلسن با شدت اتهامات یهودستیزی را رد می‌کند. او گفت: «این‌که من نمی‌خواهم در برابر ارادهٔ یک رهبر خارجی سر خم کنم، من را یهودستیز نمی‌کند، خب؟ من فکر می‌کنم یهودستیزی غیراخلاقی است و من مخالف آن هستم.»

در بحبوحهٔ درگیری‌های داخلی جناح راست، برخی جمهوری‌خواهان می‌گویند نگران‌اند که حزب بیش از حد افراطی شده و این موضوع در بلندمدت خطرناک است. کارلسن استدلال می‌کند که جنجال‌های اخیر، به‌ویژه دربارهٔ مصاحبه‌اش با فوئنتس، بیش از حد بزرگ‌نمایی شده و تا حدی تلاشی از سوی منتقدانی مانند سناتور تد کروز (جمهوری‌خواه از تگزاس) است برای آن‌که دوستش جی.دی. ونس — که به‌طور گسترده به‌عنوان نامزد بالقوهٔ ریاست‌جمهوری در ۲۰۲۸ دیده می‌شود — را «با نظرات من آلوده کنند».

کارلسن گفت علاقه‌ای به نامزدی برای ریاست‌جمهوری ندارد و سعی کرده از ونس فاصله بگیرد، چون «آخرین چیزی که می‌خواهم این است که به او آسیب بزنم». او گفت حملات کروز را نوعی نبرد نیابتی بر سر آیندهٔ حزب می‌بیند. «این یک جنگ است بر سر این‌که چه کسی جانشین ترامپ می‌شود»، کارلسن گفت. (دفتر کروز این اظهارات را رد کرد.)

برای طرفداران کارلسن، او قهرمان دستور کار پوپولیستی «اول آمریکا» است که آن‌ها آن را آیندهٔ حزب جمهوری‌خواه می‌دانند — جنبشی که چهره‌هایی مانند نماینده مارجری تیلور گرین (جورجیا) نیز نماد آن هستند؛ کسی که اوایل امسال کارلسن را یکی از «محبوب‌ترین انسان‌های روی کرهٔ زمین» نامید.

اما دیگران، کارلسن را تهدیدی برای جنبش محافظه‌کار می‌دانند؛ فردی که ایده‌های افراطی را برجسته می‌کند، ایده‌هایی که به باور آن‌ها حزب جمهوری‌خواه وظیفه دارد محکوم‌شان کند — یا دست‌کم آن‌ها را تقویت نکند. مفسر محافظه‌کار مارک لوین او را «مروج نازی‌ها» و «دیوانه‌ای سودمحور» خواند.

بن شاپیرو، پادکستر محافظه‌کار حامی اسرائیل، او را «ابرناقل ایده‌های بد» و «بزدلی فکری» توصیف کرد.

ترامپ از کارلسن بابت مصاحبه با فوئنتس دفاع کرده است. او ماه گذشته گفت: «اگر می‌خواهد این کار را بکند، بکند. بگذار حرف‌ها بیرون بیاید.»

ونس ماه‌ها پیش از این مصاحبه، فوئنتس را «یک بازندهٔ تمام‌عیار» خوانده بود، اما به‌طور مشخص دربارهٔ میزبانی کارلسن از او اظهار نظر نکرده است. او حملات بعدی به پسر کارلسن، باکلی — که کارمند دفتر ونس است — را محکوم کرد.

کارلسن، ۵۶ ساله، مدت‌هاست که در جناح راست نقش تحریک‌کننده‌ای داشته و به نظریه‌های توطئه و ادعاهای جنجالی دامن زده است. او مدعی شده که «حزب دموکرات در حال تلاش است تا رأی‌دهندگان فعلی را جایگزین کند … با افراد جدیدی از جهان سوم که مطیع‌تر باشند». اظهارنظر او مبنی بر این‌که مهاجرت کشور را «فقیرتر و کثیف‌تر» می‌کند، زمانی که در فاکس نیوز بود، موجب تحریم تبلیغ‌دهندگان شد.

او از رئیس‌جمهور روسیه، ولادیمیر پوتین، دفاع کرده و در فوریهٔ ۲۰۲۴، نخستین روزنامه‌نگار غربی شد که پس از تهاجم روسیه به اوکراین با او مصاحبه کرد. سال گذشته، ساعت‌ها با پادکستری گفت‌وگو کرد که توضیح می‌داد چرا وینستون چرچیل، نه آدولف هیتلر، «شرور اصلی جنگ جهانی دوم» بوده — و بعداً او را «صادق‌ترین تاریخ‌نگار آمریکا» نامید.

کارلسن در ماه‌های اخیر مجموعه‌ای از مستندها منتشر کرده که مدعی «سرپوش‌گذاری گسترده» دربارهٔ حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ هستند؛ استدلال کرده که اسرائیل «به‌طور برجسته‌ای» به‌عنوان یک قدرت خارجی ممکن است پیشاپیش از این حملات اطلاع داشته باشد؛ با نظریه‌پردازی مصاحبه کرده که بیشتر به‌خاطر ادعای دروغین بودن تیراندازی مدرسهٔ سندی‌هوک شناخته می‌شود؛ و به ادعای اثبات‌نشدهٔ یک قاتل متهم پرداخته که گفته بود تیم والز، فرماندار مینه‌سوتا، دستور قتل قانون‌گذاران دموکرات در ایالتش را داده است.

منتقدان، کارلسن را به توجه‌طلبی بی‌پروا متهم کرده‌اند و بسیاری می‌گویند او کلیشه‌های خطرناکی دربارهٔ اسرائیل و یهودیان را دامن می‌زند — وسواسی خطرناک که خود او دهه‌ها پیش در مورد پت بوکنن از آن انتقاد کرده بود. کارلسن جوان در برنامهٔ C-SPAN گفته بود:

«پت معروف است که همیشه به گلدمن ساکس حمله می‌کند اما هرگز به مورگان استنلی نه. من واقعاً باور دارم که در رفتار پت بوکنن الگویی از نیش‌زدن به یهودیان وجود دارد. آیا این یهودستیزانه است؟ بله.»

کارلسن می‌گوید سرپیچی انگیزهٔ اصلی اوست.

«به من بگویی نمی‌توانی این کار را بکنی، آن‌وقت بیشتر دلم می‌خواهد انجامش بدهم. به من بگویی باید از روسیه متنفر باشم؟ خب، می‌روم مسکو و با پوتین مصاحبه می‌کنم. بگویی اجازه ندارم به نیک فوئنتس گوش بدهم؟ مصاحبه‌اش می‌کنم.»

«کلاهبرداران و دغل‌بازان»
کارلسن که زمانی چهره‌ای شناخته‌شده با پاپیون در واشنگتن بود، سال‌ها به‌عنوان مفسر محافظه‌کار در CNN و MSNBC فعالیت کرد و سپس به فاکس نیوز رفت؛ جایی که از مجری کم‌بینندهٔ آخرهفته به محبوب‌ترین ستارهٔ شبکه تبدیل شد.

او در سال ۲۰۲۳، پس از شکایت شرکت Dominion Voting Systems از فاکس نیوز — که پیام‌های خصوصی او با انتقاد از همکاران، مدیران و ترامپ را افشا کرد — اخراج شد. کارلسن اکنون زمان خود را بین خانه‌هایش در ایالت مین و فلوریدا تقسیم می‌کند.

خروج کارلسن از فاکس می‌توانست به‌شدت از دیده‌شدن او در حزب بکاهد. اما او که از محدودیت‌های شرکتی آزاد شده بود، مخاطبان بزرگی را بازسازی کرد و مدل تجاری مبتنی بر اشتراک و تبلیغات خاص راه‌اندازی کرد که در برابر جنجال‌هایی که پیش‌تر باعث توبیخ‌های شرکتی می‌شدند، مقاوم‌تر است.

برخی در جناح راست می‌گویند تهدید نارضایتی کارلسن دیگر همان ترس سابق را در میان جمهوری‌خواهان منتخب ایجاد نمی‌کند. با این حال، او نزدیک به ۲۲ میلیون دنبال‌کننده در یوتیوب و شبکهٔ اجتماعی X دارد و کسب‌وکار جانبی فروش کیسه‌های نیکوتین نیز راه انداخته است. برنامهٔ او یکی از ۱۰ پادکست پرشنوندهٔ سال ۲۰۲۵ در اسپاتیفای بوده است.

استیو بنن، استراتژیست پیشین ترامپ و پادکستر، گفت: «تاکر بعد از فاکس تأثیرگذارتر شده. موضوعاتش گسترده‌تر است و مهمانانش جالب‌تر.»

کارلسن همچنان در میان فعالان سیاسی چهره‌ای پرجاذبه است. وقتی گروه محافظه‌کار Turning Point Action فهرست ۶۳ سخنران کنفرانس دسامبر خود در آریزونا را منتشر کرد، کارلسن بالاتر از اعضای کابینه، رهبران کنگره و ستارگان ماگا قرار گرفت — تنها پس از ونس و اریکا کرک.

در همان شب افتتاحیه، طولی نکشید که اختلافات ماگا شعله‌ور شد و کارلسن در مرکز آن قرار داشت.

شاپیرو در سخنرانی‌اش کارلسن و دیگر اینفلوئنسرها را که آن‌ها را «کلاهبردار و دغل‌باز» نامید، محکوم کرد و واکنش‌هایی از تعجب و تشویق برانگیخت. او به‌تفصیل مهمانان جنجالی کارلسن را برشمرد و این ایده را که کارلسن «فقط سؤال می‌پرسد» به سخره گرفت.

کارلسن کمی بیش از یک ساعت بعد روی صحنه رفت و گفت این حملات او را خندانده است.

او با لبخند گفت: «شنیدن درخواست برای دی‌پلتفرم کردن و محکوم کردن افراد در یک رویداد چارلی کرک — واقعاً؟» «این خنده‌دار است.»

او گفت کرک زمانی تحت فشار بوده که او را کنار بگذارد. «فقط یکی دیگر از اهداکنندگان بزرگ یهودی را از دست دادیم. دو میلیون دلار در سال، چون تاکر را لغو نمی‌کنیم»، کرک ماه‌ها پیش در یک پیام متنی نوشته بود که سخنگوی TPUSA صحت آن را تأیید کرد. کرک به مناظرهٔ پرشور باور داشت — و حالا کارلسن آنجا بود، در برابر سالن عظیمی از دانشجویان و فعالان.

کارلسن به سؤال یک جوان پاسخ داد که پرسید آیا این «اول آمریکا» است که قانون‌گذاران و رئیس‌جمهور از لابی طرفدار اسرائیل، آیپک، پول بگیرند یا نه.

کارلسن گفت: نه. او در میان سوت و تشویق افزود: «این فقط یک واقعیت بدیهی است»

مصاحبه‌ای که خشم و شکاف در ماگا را شعله‌ور کرد
هیچ قسمتی از «نمایش تاکر کارلسن» — که شامل گفت‌وگوهای طولانی، اغلب بیش از دو ساعت، است — امسال به‌اندازهٔ مصاحبهٔ ۲۷ اکتبر او با فوئنتس مورد توجه قرار نگرفت.

در طول ۱۳۹ دقیقه، کارلسن از فوئنتس دربارهٔ کودکی‌اش، حملاتش به سیاستمداران جمهوری‌خواه و این‌که آیا «دائم از یهودیان گفتن» واقعاً به «نئوکان‌ها» کمک می‌کند یا نه، پرسید. اما او فوئنتس را بابت تمجیدش از هیتلر یا اعلامیه‌اش مبنی بر این‌که «یهودیان جامعه را اداره می‌کنند، زنان باید دهان‌شان را ببندند، سیاه‌پوستان عمدتاً باید زندانی شوند و آن‌وقت در بهشت زندگی خواهیم کرد» به چالش نکشید.

فوئنتس گفت محافظه‌کاران جریان اصلی تلاش کرده‌اند او را به حاشیه برانند، صرفاً به‌خاطر آنچه خودش «سؤالات منطقی» می‌نامد، و گفت مدافعان آزادی بیان در جناح راست از او دفاع نکرده‌اند.

فوئنتس گفت «فهمیدم که جنبش محافظه‌کار از این نظر کاملاً ورشکسته است».
کارلسن پاسخ داد: «بله. کاملاً حق با توست.»

این مصاحبه بیش از ۱۸ میلیون بازدید در X و نزدیک به ۷ میلیون بازدید در یوتیوب داشت — بیشتر از تقریباً هر قسمت دیگر برنامهٔ کارلسن در یوتیوب در سال جاری، به‌جز یکی از ویدئوهای ۱۱ سپتامبر او. این موضوع موجی از اعتراض را به‌دنبال داشت.

تد کروز چند روز بعد در نشست ائتلاف یهودیان جمهوری‌خواه در لاس‌وگاس گفت: «اگر کنار کسی بنشینید که می‌گوید آدولف هیتلر خیلی خیلی باحال بوده و مأموریتش مبارزه با یهودیان جهان است، و هیچ نگویید، آن‌وقت شما بزدل هستید و در آن شر شریکید.»

نماینده رندی فاین (جمهوری‌خواه از فلوریدا) در همان رویداد، کارلسن را «خطرناک‌ترین یهودستیز آمریکا» نامید. دقایقی بعد، به گفتهٔ فاین، مسئولان برنامهٔ کارلسن شروع به تماس با دفتر او کردند تا او را به برنامه دعوت کنند.

فاین گفت بین پذیرش یا رد دعوت مردد بوده و در نهایت نپذیرفته، چون از این ایده که کارلسن از انتقاد او پول دربیاورد متنفر بوده است.

کارلسن گفت که به فوئنتس گفته یهودستیزی اشتباه است و باور دارد بهترین راه برای افشای باورهای فوئنتس این است که اجازه دهیم حرف بزند و دیگران خودشان قضاوت کنند.

او گفت: «فکر می‌کنم مهم است بفهمیم چطور به این‌همه جوان مثل نیک فوئنتس رسیدیم»، «ما در نحوهٔ برخورد با جوان‌ها اشتباهات زیادی کردیم و آن‌ها واقعاً خشمگین‌اند، و این تقصیر آن‌ها نیست، تقصیر ماست.»

فوئنتس ۲۷ ساله، زمانی در سراسر حزب جمهوری‌خواه طرد شده بود، از بیشتر شبکه‌های اجتماعی محروم شده و به حاشیه رانده شده بود. وقتی ترامپ در سال ۲۰۲۲ با او شام خورد، جنجال بزرگی به پا شد. اما فوئنتس که اکنون در X بازگشته، امسال دوباره ظاهر شده است.

دیوید بروگ، فعال جمهوری‌خواه نگران از رشد نفوذ او، گفت: «در میان محافظه‌کاران طرفدار اسرائیل این امید وجود داشت که نیک فوئنتس محو شود. و حالا همه بیدار شده‌اند و فهمیده‌اند که سیستمی که این رفتارها را تشویق می‌کند — کلیک‌ها، لایک‌ها و دنبال‌کننده‌ها — واقعی، قدرتمند و ماندگار است.»

نگرانی از نفوذ کارلسن که «هر روز در حال رشد است»
مصاحبهٔ فوئنتس ائتلافی غیرمعمول از جمهوری‌خواهان را علیه کارلسن متحد کرد؛ از چهره‌های سنتی حزب مانند سناتور میچ مک‌کانل (کنتاکی) گرفته تا چهره‌های سرسخت ماگا مانند اینفلوئنسر طرفدار ترامپ لورا لومر.

لومر اخیراً در X نوشت: «صبح بخیر به همهٔ کسانی که می‌دانند حزب جمهوری‌خواه در انتخابات میان‌دوره‌ای خواهد باخت، چون رهبری حزب ترجیح می‌دهد دوستی‌اش با [کارلسن] را حفظ کند تا این‌که شفافیت اخلاقی داشته باشد.»

او در مصاحبه‌ای هشدار داد که «عوامل خصمانه‌ای در تلاش‌اند حزب جمهوری‌خواه را بازتعریف کنند تا به جوانان هیتلریِ مدرن تبدیل شود».
گابریل گرویسمن، مشاور جمهوری‌خواه و عضو پیشین هیئت‌مدیرهٔ ائتلاف یهودیان جمهوری‌خواه، گفت یهودستیزی در جناح راست بیشتر در دنیای پادکست‌ها و اندیشکده‌ها شعله‌ور شده تا در راهروهای قدرت.

«اما ما می‌دانیم این خط، خط باریکی است»، او گفت.
«در داخل، این صداها هنوز غالب نشده‌اند، اما می‌دانیم اگر پاسخ قاطعی برای رد این چیزها داده نشود، قدم بعدی همین است.»

او گفت نگران است که نفوذ کارلسن «هر روز در حال رشد است».

دیگر چهره‌های ماگا در کنار کارلسن ایستاده‌اند. چه خوش‌تان بیاید چه نه، آن‌ها می‌گویند کارلسن و مخاطبانش بخشی از ائتلاف جمهوری‌خواهان هستند. تری شیلینگ، استراتژیست و فعال جمهوری‌خواه، گفت کنار گذاشتن کارلسن «اشتباه بزرگی» خواهد بود.
«او جایی نمی‌رود. و شما نمی‌خواهید تاکر کارلسن یک حزب سوم باشد.»

او افزود: «ما به تاکر نیاز داریم که در حزب بماند تا به جی.دی. کمک کند. کسانی که تاکر را دنبال می‌کنند از تشکیلات متنفرند؛ همان مردمی که ترامپ وارد حزب کرد.»

به گفتهٔ یک فعال جمهوری‌خواه که هر دو مرد را می‌شناسد، توانایی کارلسن در تسلط بر چرخهٔ خبری، او را نزد ترامپ محبوب می‌کند.

«هیچ‌چیز برای دونالد ترامپ محترم‌تر از کسی نیست که بتواند چرخهٔ خبر را هدایت کند.»

یک مقام کاخ سفید که به دلیل نداشتن مجوز برای بحث دربارهٔ روابط خصوصی به شرط ناشناس‌ماندن صحبت کرد، گفت: «زیبایی این جنبش در این است که صداهای زیادی شنیده می‌شوند، چه رئیس‌جمهور با آن‌ها موافق باشد چه مخالف.»

تابستان امسال، کارلسن از بمباران ایران توسط دولت ترامپ انتقاد کرد و ترامپ او را «خل» نامید. کارلسن گفت آن حمله — که به باور او برای کمک به اسرائیل انجام شده بود — آن‌قدر نگران‌کننده بود که تصمیم گرفت علناً صحبت کند.

»، او گفت: «به‌محض این‌که این کار را کردم، گفتند: تو از همهٔ یهودیان متنفری. تو یهودستیز هستی، نازی هستی» و واکنش‌ها را توصیف کرد: «حدس می‌زنم می‌دانستم این اتفاق می‌افتد، اما باز هم شوکه شدم.»

هفتهٔ گذشته، کارلسن گفت شنیده بود ترامپ قرار است در یک نطق ملی اعلام جنگ با ونزوئلا کند — که نادرست از آب درآمد.
با این حال، این دو ارتباط خود را حفظ کرده و از یکدیگر تمجید کرده‌اند.
ترامپ ماه گذشته دربارهٔ کارلسن گفت: «او را خوب یافتم. طی سال‌ها حرف‌های خوبی دربارهٔ من زده. فکر می‌کنم خوب است.»