اروپا و آمریکایی که از نگاه صدا و سیمای ما از بخش‌های گرسنه‌ی آفریقا هم بیچاره‌تر است!

اگر اشتباه نکنم گزارشي بود از جمع آوري زباله در بلژيک و نظم و دقت مردم و ماموران شهرداري در اين کشور براي جمع آوري و تفکيک زباله. اين گزارش از معدود گزارش هايي بود که هرازگاهي ممکن است خبرنگاران صدا و سيما در آن طرف آب را به دام بيندازد.

کد خبر: ۹۰۲۱۷

تاریخ: ۱۴ دی ۱۳۹۱ - ۰۹:۴۷

خراسان نوشت:

وقتي «دلاوري» يک گزارش مثبت از اروپا پخش کرد، کلي ذوق کرديم و گفتيم بالاخره در اروپاي به اين بزرگي يک نقطه مثبت شکار خبرنگار صدا و سيما شد. اگر اشتباه نکنم گزارشي بود از جمع آوري زباله در بلژيک و نظم و دقت مردم و ماموران شهرداري در اين کشور براي جمع آوري و تفکيک زباله. اين گزارش از معدود گزارش هايي بود که هرازگاهي ممکن است خبرنگاران صدا و سيما در آن طرف آب را به دام بيندازد.

اغلب گزارش هاي صدا و سيما از اروپا و آمريکا فقط نشان از فقر، بدبختي، فساد، جنايت و بيکاري دارد. اگر از «فلاح» خبرنگار ايران در لندن بگذريم که حتي کورسويي از روشني در سرتاسر انگلستان نمي يابد، بقيه خبرنگاران صدا و سيما هم کمابيش تصويرگر کارتن خواب ها، بيکاران، بي خانمان ها، آشفتگي هاي خانوادگي و زندگي فلاکت بار مردم اروپا و آمريکا هستند. به ويژه در اين روزهاي پايان سال ميلادي، شما در اروپا و آمريکايي که تلويزيون ما نشان مي دهد، جز فقر و بدبختي چيزي نمي بيني. چند شب پيش خبرنگار صدا و سيما از يک کشور اروپايي گزارش مي کرد که مردم چندان رغبت و توانايي براي سفرهاي کريسمس ندارند و با آلبوم هاي عکس سفرهاي گذشته، خاطرات خود را مرور مي کنند. گزارش ديگري از بي خانماني ۴۰ درصد مردم لندن حکايت مي کرد. اين گزارش ها که معمولا در هر بخش خبري صدا و سيما تکرار مي شود چنان تکان دهنده و غم انگيز است که اگر آدمي سر سوزن عاطفه اي داشته باشد دلش به درد مي آيد و حس نوع دوستي او تحريک مي شود. با خودش مي گويد اي کاش يک هفته نيکوکاري راه اندازي شود تا با کمک هاي خيرخواهانه مان دست اين بدبخت هاي فلاکت زده را بگيريم شايد لااقل کمي لبخند بر لب کودکان آن ها بنشيند! وگرنه با اين نگاه صدا و سيما گمان مي رود به زودي اروپا مثل آفريقا به يک قاره گرسنه ديگري تبديل شود.

بي گمان کسي منکر اين نيست که مشکلات مالي و بحران اقتصادي دامنگير اروپا و آمريکا شده است و تظاهرات مستمر اروپايي ها و آمريکايي ها در اعتراض به اين شرايط و تنگناهاي اقتصادي خود گواه روشني است بر اين ادعا که جهانيان مي دانند و مي بينند. اين که جنايت هايي مثل تيراندازي جنون آميز به دانش آموزان يک مدرسه در آمريکا و ساير رفتارهاي نابه هنجار مشابه در اين کشور و يا ديگر کشورهاي غربي با مباني که تمدن غربي ادعا مي کند همخوان نيست، جاي بحث ندارد اما آيا اين تمام تصويري است که ما بايد از آن سوي آب ببينيم؟ آيا صدا و سيما تصور مي کند رسانه او تنها منبع اطلاع رساني جامعه است؟ آيا نمي داند امروزه اينترنت، ماهواره و بستگان دور و نزديک مردم که کمابيش در ديگر کشورها يا ساکن اند و يا رفت و آمد دارند، مي توانند منابع ديگري باشند که اطلاعاتي را به مردم مي رسانند؟ آيا اين تنوع گزارش ها از منابع و رسانه هاي مختلف در برابر چشم داوري مردم قرار نخواهد گرفت؟ آيا واقعا صدا و سيما خيال مي کند با پخش يکي دو گزارش مثبت در کنار ديگر گزارش ها مردم بلافاصله غرب زده مي شوند و عقل و دل و هوش مي بازند؟ يقينا مردم هوشمندتر از آنند که ما تصور مي کنيم پس چه خوب است اگر از باب «فاعتبروا يا اولي الابصار» گزارشي پخش مي شود از باب «خذواالحق من اهل الباطل» هم که شده گزارش هايي از نظم، انضباط کاري، پاکيزگي، ساعت کار مفيد، مشتري مداري و امثال آن هم پخش کنيم. چرا که کار خوب، رفتار درست و علمي و سنجيده را بايد فرا گرفت حتي از دشمنان و کفار و منافقان و اين توصيه اسلام است.باور کنيم انصاف پيش شرط عدالت است و اگر منصفانه نگاه کنيم به عدالت نزديک تريم. انصاف اين است که ضعف ها و قوت ها با هم ديده شود چه اين طرف آب باشد يا آن طرف آب. انصاف ما را راستگو نشان مي دهد و يکسونگري و کتمان واقعيت ها عکس آن. جامع نگر باشيم تا باورپذيرتر باشيم... همين.