دیپلمات پیشین فرانسوی: در نهایت توافق هسته‌ای جدیدی با «لباسی متفاوت» میان ایران و آمریکا منعقد می‌شود که شباهت زیادی به توافق سال ۲۰۱۵ خواهد داشت/ تهران ممکن است بر تمایل واشنگتن به اجتناب از جنگ تکیه کند و امتیازهای فنی ارائه دهد

در نهایت صحنه به توافق هسته‌ای جدیدی با «لباسی متفاوت» ختم شود که شباهت زیادی به توافق سال ۲۰۱۵ خواهد داشت؛ توافقی که ترامپ پیش‌تر آن را لغو کرده بود. تهران ممکن است بر تمایل واشنگتن به اجتناب از جنگ تکیه کند و امتیازهای فنی ارائه دهد، در حالی که ترامپ نیز در عرضه همان توافق قدیمی به‌عنوان «پیروزی جدید» برای خود تردید نخواهد کرد.

کد خبر: ۹۰۹۹۸۰

تاریخ: ۲۷ بهمن ۱۴۰۴ - ۰۸:۳۴

یک سفیر پیشین فرانسه در مقاله‌ای در مجله «لوپوآن» به بررسی ابعاد راهبرد آمریکا در قبال تهران پرداخت و تأکید کرد که از میان بردن حکومت ایران در دستور کار کنونی رئیس‌جمهور دونالد ترامپ قرار ندارد.

به گزارش انتخاب، ژرار آرو معتقد است که واشنگتن در اعتراضات اخیر در ایران، به‌جای مداخله نظامی مستقیم، مسیر مذاکره با تهران را برگزیده است؛ آن هم در راستای اهداف مشخصی که به برنامه هسته‌ای و موشک‌های بالستیک این کشور مربوط می‌شود.

آرو که بیش از سه دهه دیپلمات فرانسوی بوده و به بالاترین رتبه در دستگاه دیپلماسی فرانسه، یعنی «سفیر فرانسه»، دست یافته است، توضیح می‌دهد که دولت کنونی آمریکا علاقه‌ای به گسترش دموکراسی در خاورمیانه ندارد و حتی نسبت به سیاست‌های «تغییر رژیم» بی‌میلی آشکار نشان می‌دهد. به گفته او، نمونه ونزوئلا نشان می‌دهد که دولت ترامپ هیچ تمایلی به ترویج دموکراسی ندارد.

وی می‌افزاید که این رویکرد بر پایه درس‌های تلخ مداخلات پیشین در عراق، لیبی و سوریه است که درها را به روی هرج‌ومرج و تروریسم گشود. آرو اشاره می‌کند که ترامپ ثبات را ترجیح می‌دهد، از این‌رو، به باور نویسنده «انتظار نمی‌رود ترامپ وارد مسیری شود که نه با تحلیل‌هایش سازگار است و نه با باورهایش.»

در خصوص گزینه نظامی، سفیر پیشین استدلال می‌کند که نیروی هوایی به‌تنهایی، هرچند قدرتمند باشد، قادر به از میان بردن حکومتی که پیش‌تر در برابر حملات مقاومت کرده و استحکامات خود را بازسازی کرده است، نخواهد بود. آرو معتقد است که مداخله نظامی بدون نیروهای زمینی به نتایج سیاسی ملموس منجر نخواهد شد و تأکید می‌کند که «نمی‌توان تنها با ابزارهای هوایی در جنگ پیروز شد و محتمل‌ترین سناریو در صورت بمباران، صرفاً افزایش رنج مردم خواهد بود.»

این مقاله همچنین به فشارهای منطقه‌ای برای مهار گرایش نظامی ترامپ اشاره می‌کند؛ کشورهای خلیج فارس به دلیل بیم از انتقام مستقیم ایران با مداخله مخالف‌اند، در حالی که متحدان دیگری مانند رئیس‌جمهور ترکیه، رجب طیب اردوغان، در پی کاهش تنش‌ها هستند.

آرو در پایان نتیجه می‌گیرد که ترامپ به معنای نظامی کلمه «ماجراجو» نیست، بلکه همواره در پی پیروزی کم‌هزینه و با نتایج تضمین‌شده است. او تأکید می‌کند که «حمله به ایران نیازی را که ترامپ برای دستیابی به یک پیروزی آشکار و بدون هزینه دارد، برآورده نمی‌کند.»

بر پایه این داده‌ها، نویسنده پیش‌بینی می‌کند که در نهایت صحنه به توافق هسته‌ای جدیدی با «لباسی متفاوت» ختم شود که شباهت زیادی به توافق سال ۲۰۱۵ خواهد داشت؛ توافقی که ترامپ پیش‌تر آن را لغو کرده بود. تهران ممکن است بر تمایل واشنگتن به اجتناب از جنگ تکیه کند و امتیازهای فنی ارائه دهد، در حالی که ترامپ نیز در عرضه همان توافق قدیمی به‌عنوان «پیروزی جدید» برای خود تردید نخواهد کرد.