قسمت صد و شصتم خاطرات میلسپو: پیشرفت کشاورزی مستلزم جانشین ساختن مالکیت دهقانان و تعاونی‌های روستائی بجای سیستم ارباب رعیتی، استثمارگر فعلی است

تأمین رفاه توده های مردم خود به خود هدفی شریف و عالی است ولی در ضمن افزایش درآمد عمومی، پول برای بهداشت، آموزش و دیگر خدمات اجتماعی را تأمین می‌کند. افزون بر آن بالا رفتن سطح زندگی عاملی ضروری برای فرآیندی است که بوسیله آن حکومت دموکراتیک مرسوم می شود. برنامه عمرانی ایران باید کشاورزی را صنعت اصلی بشمارد. پیشرفت کشاورزی همانند عدالت اجتماعی مستلزم تغییر اساسی در سیستم مالکیت ارضی و خرد کردن املاک بزرگ و جانشین ساختن مالکیت دهقانان و تعاونیهای روستائی بجای سیستم ارباب رعیتی استثمارگر فعلی است که به نحوی گسترده در این کشور رواج دارد.

کد خبر: ۹۱۱۱۷۰

تاریخ: ۰۴ اسفند ۱۴۰۴ - ۲۳:۵۸

سرویس تاریخ «انتخاب»: کتاب ماموریت آمریکایی‌ها در ایران اثر آرتور میلسپو ترجمۀ حسین ابوترابیان در سال ۱۳۵۶ است.

آرتور میلسپو متولد مارس ۱۸۸۳ در روستایی در میشیگان، حقوقدان و کارشناس مالی آمریکایی که در سالهای ۱۹۲۲-۱۹۲۷ و ۱۹۴۲-۱۹۴۵ برای اصلاح مالیه به استخدام دولت ایران درآمد. او دانش آموخته (دکترای) دانشگاه جانز هاپکینز و (کارشناسی ارشد) دانشگاه ایلینوی بود‌.

بخشی از تراکم وسیع و پیچیده دعاوی ارضی و اختلاف بر سر اسناد مالکیت میراث رسوم قدیمی و بخش دیگر ثمره بی لیاقتی حکومتها و بخش سوم ناشی از بی وجدانی زمین خواران است. کسانی که اصلاح و پیشرفت ایران را در دست میگیرند باید هرچه زودتر به این کار کثیف و ناهنجار خاتمه بدهند.

از جنبه طبیعی، پیشرفت کشاورزی باید شامل اصلاح سیستم آبیاری کنونی،  ساختمان سدهای جدید و جلوگیری از قحطی باشد و از جنبه اجتماعی باید شامل آموزش روستائی، توسعه دهات و خانه های روستائی و تشویق صنایع و کارهای دستی روستاها. بخشی از برنامه را باید درخت کاری و حفظ جنگلها تشکیل بدهد.

خودکفائی صنعتی برای ایران یک سیاست اقتصادی ناسالم و یک فداکاری پرهزینه در راه ناسیونالیسم بشمار می رود. مالکیت و مدیریت کارخانه ها و معادن بوسیله دولت جز در چند مورد استثنائی یک تعهد سیاسی و اداری و مالی بیمورد و یک اسراف اقتصادی و اجتماعی است. به عنوان سیاست کلی، کارخانه ها باید بدون هیچ گونه مشارکت و تضمین یا کمک مالی دولت به شرکتهای ایرانی فروخته و معادن به شرکتهای مزبور اجاره داده شوند.