اکونومیست: رویکرد «اول آمریکا» در دولت ترامپ، به مسابقه‌ای برای قفل کردن منابع کمیاب به زیان دیگران انجامیده/ مقامات آمریکایی تقریباً هر هزینه‌ای را بهای قابل قبولی برای امنیت می‌دانند/ ایالات متحده باید از اصل «حفظ سیگنال‌های قیمتی»، برای ادامه سازگاری اقتصادی پیروی کند

آمریکا باید بکوشد سیگنال‌های قیمتی حفظ شوند. اقتصاد تنها زمانی به سازگاری و نوآوری ادامه می‌دهد که خریداران و فروشندگان هنگام محدود بودن عرضه با قیمت‌های بالا مواجه شوند. در مقابل، قیمت‌های ثابت و پایین وابستگی را تشدید می‌کنند.

کد خبر: ۹۱۱۷۴۶

تاریخ: ۰۹ اسفند ۱۴۰۴ - ۰۹:۳۹

اکونومیست نوشت: متأسفانه آمریکا این موازنه‌ها را به‌درستی مدیریت نمی‌کند. به نظر می‌رسد مقامات تقریباً هر هزینه‌ای را بهای قابل‌قبولی برای امنیت می‌دانند. منابع مالی به شکلی اتلاف‌گرانه و پراکنده خرج می‌شود، نه متمرکز بر جایی که سلطه چین شدیدتر است—یعنی پالایشگاه‌ها و کارخانه‌های ذوب. از دلاور تا جمهوری دموکراتیک کنگو، فرصت‌طلبان پروژه‌های بی‌کیفیت را به دولت پیشنهاد می‌کنند به امید دستیابی به پول آسان. در مقابل صلح در اوکراین (به شرایط خودش)، ولادیمیر پوتین به ترامپ وعده ۱۲ تریلیون دلار معاملات—از جمله در انرژی و معدن—می‌دهد که عمدتاً توخالی‌اند.

به گزارش انتخاب، در عوض، کارزار آمریکا باید از سه اصل پیروی کند. نخست، محدود کردن دامنه. همه ۶۰ ماده‌ای که حیاتی اعلام شده‌اند، واقعاً حیاتی نیستند. آلومینیوم، سرب و روی فراوان، قابل بازیافت و قابل جایگزینی‌اند؛ چین به‌سختی می‌تواند بازارهای عظیم فلزات صنعتی مانند مس را در انحصار گیرد. بنابراین آمریکا باید بر فلزات خاص و حیاتی—مانند برخی عناصر نادر خاکی—که چین می‌تواند آسان‌تر صادرات آن‌ها را محدود کند تمرکز کند. اولویت باید به صنایع حیاتی—دفاعی و شاید بهداشت و درمان—داده شود و خودروسازان به حال خود رها شوند. آمریکا باید بر پروژه‌هایی نزدیک به تکمیل تمرکز کند. حتی خارج نگه داشتن سهم کوچکی از عرضه از کنترل چین می‌تواند انحصار آن را بشکند، زیرا آقای شی خواهد دانست که آمریکا گزینه‌های جایگزین دارد.

اصل دوم استفاده از همه ابزارهای موجود است. ذخایر هدفمند آمریکا می‌توانند در بحران نیازهای فوری را پوشش دهند و قراردادهای خرید با قیمت‌های از پیش تعیین‌شده می‌توانند سرمایه‌گذاران خصوصی را جذب کرده و پروژه‌ها را به جریان اندازند. اما باید به پالایش و فرآوری نیز توجه شود. پالایشگاه‌هایی که یک فلز اصلی تولید می‌کنند، اغلب محصولات جانبی حیاتی را در سنگ باطله رها می‌کنند، زیرا فرآوری آن‌ها پرهزینه است. حمایت مشروط دولتی می‌تواند محاسبات آن‌ها را تغییر دهد.

با این حال، در تمام مراحل، آمریکا باید بکوشد سیگنال‌های قیمتی حفظ شوند—سومین اصل. اقتصاد تنها زمانی به سازگاری و نوآوری ادامه می‌دهد که خریداران و فروشندگان هنگام محدود بودن عرضه با قیمت‌های بالا مواجه شوند. در مقابل، قیمت‌های ثابت و پایین وابستگی را تشدید می‌کنند.

بیل به‌دست و آماده

برای دولت ترامپ، امنیت ملی به معنای «اول آمریکا» است. این رویکرد به مسابقه‌ای برای قفل کردن منابع کمیاب به زیان دیگران انجامیده و متحدان را نگران کرده است که جا بمانند. اما حتی دولتی که به کارایی اتحادهای نظامی تردید دارد نیز باید در زمینه منابع طبیعی با دیگران همکاری کند. اروپا تخصص مهندسی دارد؛ ژاپن که پیش‌تر قربانی باج‌گیری معدنی چین بوده، در تأمین زنجیره‌های عرضه تجربه دارد. آن‌ها با هم بازار را تقویت می‌کنند. در برابر زمین‌شناسی، سخت‌کوشی و نظام سیاسی چین، توانایی آمریکا برای همکاری با دیگران بزرگ‌ترین دارایی آن است.