فرانچسکو ساسی کارشناس حوزه انرژی:

با ادامه اختلال در تنگه هرمز، مخازن ذخیره‌سازی نفت کشور‌های خلیج فارس اشباع شده و تولید نفت آنها متوقف خواهد شد / عراق فقط ۶ روز و عربستان حداکثر ۶۵ روز توانایی ذخیره‌سازی دارند / با پایان امکان ذخیره‌سازی نفت، نیرو‌های هم‌پیمان ایران می‌توانند با حمله به زیرساخت‌ها، ضربه‌ای عظیم به این شرکای منطقه‌ای آمریکا وارد کنند / این موضوع بقای حاکمیتی آنها را در معرض خطر قرار خواهد گرفت

فرانچسکو ساسی کارشناس حوزه انرژی نوشت: این، به معنای واقعی کلمه، مهم‌ترین شمارش معکوس در جهان است. صادرکنندگان نفت در خلیج فارس، که در حال حاضر قادر به صادرات ثروت هیدروکربنی خود نیستند، همگی با چشم‌انداز کوتاه‌مدت وحشتناکی روبرو هستند.

کد خبر: ۹۱۲۶۳۲

تاریخ: ۱۵ اسفند ۱۴۰۴ - ۰۰:۳۵

فرانچسکو ساسی کارشناس حوزه انرژی در حساب خود در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: این، به معنای واقعی کلمه، مهم‌ترین شمارش معکوس در جهان است.

به گزارش «انتخاب»، در ادامه این مطلب آمده است: صادرکنندگان نفت در خلیج فارس، که در حال حاضر قادر به صادرات ثروت هیدروکربنی خود نیستند، همگی با چشم‌انداز کوتاه‌مدت وحشتناکی روبرو هستند.

این کشورها با ناتوانی در ذخیره‌سازی نفت بیشتر در انبارهای راهبردی (ملی) و تأسیسات دولتی یا خصوصی، به زودی مجبور به توقف تولید در برخی از بزرگ‌ترین میادین نفتی زمین خواهند شد.

این موضوع پیامدهای مخربی برای کشورهای زیر به دنبال خواهد داشت:

عراق
کویت
امارات متحده عربی
قطر
عربستان سعودی

هنگامی که این تولیدکنندگان مخازن ذخیره‌سازی خود را تا نقطه‌ی اشباع پر کنند، چاره‌ای جز کاهش تولید (قطع تولید) وجود نخواهد داشت.

بسته به زمین‌شناسی میدان و فناوری‌های خاص به کار گرفته شده، تعطیل کردن (خاموش کردن) چاه‌ها حتی می‌تواند به طور دائمی به مخازن و زیرساخت‌های تولید آسیب بزند.

در آن نقطه، علاوه بر اختلال در عرضه از طریق تنگه هرمز، بازارها با چشم‌انداز کاهش میان‌مدت تا بلندمدت عرضه نفت از خاورمیانه روبرو خواهند شد.
این مسئله، یک صرف ریسک (حق‌الخطر) عظیم را در قیمت‌های نفت تثبیت خواهد کرد —و به ویژه در قیمت‌های محموله‌های نفت منطقه‌ای—که برای ماه‌ها یا احتمالاً بیشتر، بسته به روند جنگ، ادامه خواهد یافت.

از لحاظ تاریخی، مخازن ذخیره‌سازی به ندرت بیش از ۸۰٪ ظرفیت خود استفاده می‌شوند؛ بنابراین، پر کردن آن‌ها تا حداکثر ظرفیت مطلق ممکن است از نظر فنی عملی نباشد، و شمارش معکوس واقعی ممکن است حتی کوتاه‌تر از آن چیزی باشد که پیش‌بینی می‌شود.

دو نکته‌ی دیگر نیز باید ذکر شود.

هنگامی که فضای ذخیره‌سازی به پایان برسد، برخی کشورها مانند عربستان سعودی و امارات ممکن است همچنان توانایی منحرف کردن بخشی از جریان‌های انرژی به مسیرهای جایگزین و ادامه صادرات را داشته باشند.

با این حال، این یک فرصت راهبردی برای نیروهای هم‌پیمان با ایران ایجاد می‌کند تا با حمله به آن زیرساخت‌های خاص، ضربه‌ای عظیم به این شرکای منطقه‌ای ایالات متحده وارد کنند.

هنگامی که تولیدکنندگان منطقه‌ای نفت با خطر توقف کامل تولید مواجه شوند، بقای حاکمیتی آن‌ها—و نه فقط بقای حکومت ایران—در معرض خطر قرار خواهد گرفت.

در آن نقطه، گسترش جنگ اجتناب‌ناپذیر می‌شود، زیرا ریاض و بغداد (نخستین و دومین تولیدکننده اوپک) متحمل خسارات اقتصادی روزانه‌ی فاجعه‌باری می‌شوند.

این که کجا و با چه کسی خواهند جنگید—خوب، این داستان کاملاً جداگانه‌ای است.