هر سال ساکت‌تر از پارسال؛ انسان‌ها حالا کمتر با یکدیگر صحبت می‌کنند

آخرین باری که با یک غریبه یا دوستتان حضوری گرم صحبت شدید کی بود؟ اگر احساس می‌کنید دیگر چندان با آدم‌ها حرف نمی‌زنید، باید بدانید که این پدیده تقریباً همه‌گیر است. پژوهشگران آمریکایی می‌گویند بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۹ تعداد کلماتی که ما به‌صورت شفاهی با یک انسان دیگر بیان کرده‌ایم، تقریباً ۲۸ درصد کاهش یافته و احتمالاً این وضعیت پس از همه‌گیری کرونا بدتر نیز شده است.

کد خبر: ۹۱۹۳۳۲

تاریخ: ۰۹ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۱۳:۰۴

دیجیاتو: آخرین باری که با یک غریبه یا دوستتان حضوری گرم صحبت شدید کی بود؟ اگر احساس می‌کنید دیگر چندان با آدم‌ها حرف نمی‌زنید، باید بدانید که این پدیده تقریباً همه‌گیر است. پژوهشگران آمریکایی می‌گویند بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۹ تعداد کلماتی که ما به‌صورت شفاهی با یک انسان دیگر بیان کرده‌ایم، تقریباً ۲۸ درصد کاهش یافته و احتمالاً این وضعیت پس از همه‌گیری کرونا بدتر نیز شده است.

محققان دانشگاه میسوری–کانزاس‌سیتی و دانشگاه آریزونا در پژوهشی گفتار روزمره ۲ هزار شرکت‌کننده را طی چند سال بررسی کردند. آنها دریافتند در سال ۲۰۰۵ ما هر روز حدود ۱۶ هزار و ۶۳۲ کلمه صحبت می‌کردیم. تا سال ۲۰۱۹ این عدد به ۱۱ هزار و ۹۰۰ کلمه کاهش یافت؛ در مجموع، در این بازه زمانی میزان گفتار ما حدود ۲۸ درصد کمتر شده است.

بررسی‌ها نشان می‌دهد جوان‌ترها کمی بیشتر تحت تأثیر این روند قرار گرفته‌اند. افراد زیر ۲۵ سال، سالانه به‌طور متوسط ۴۵۱ کلمه کمتر در روز صحبت می‌کنند، درحالی‌که این رقم برای افراد بالای ۲۵ سال، ۳۱۴ کلمه است. در مجموع، میانگین کاهش سالانه برای کل جمعیت حدود ۳۳۸ کلمه در روز بوده است. اگر این روند پس از ۲۰۱۹ (به‌ویژه با تأثیر همه‌گیری کرونا) ادامه یافته باشد، ممکن است اکنون میزان گفت‌وگوی روزانه انسان‌ها به کمتر از ۱۰ هزار کلمه رسیده باشد.

محققان این کاهش را با تغییر سبک زندگی مرتبط می‌دانند: رواج سفارش از طریق اپلیکیشن‌ها، افزایش پیامک و مهاجرت گسترده تعاملات انسانی به فضای آنلاین از عوامل اصلی هستند. به‌عبارت دیگر، بسیاری از تعاملاتی که زمانی به گفت‌وگوی حضوری یا تلفنی نیاز داشتند، حالا به چند لمس ساده روی صفحه نمایش محدود شده‌اند.

این روند فقط به کاهش تعامل اجتماعی ختم نمی‌شود. کارشناسان نسبت به پیامدهای روانی آن هشدار می‌دهند. فراتر از افزایش احساس تنهایی یا خطر افتادن در چرخه‌های اطلاعاتی ناسالم، مهارت‌های پایه‌ای گفت‌وگو نیز درحال تضعیف هستند؛ مهارت‌هایی مانند رعایت نوبت در صحبت یا قطع‌نکردن حرف دیگران حالا شاید کمتر در افراد دیده شود.

بااین‌حال، شاید هنوز وضع آنقدرها تاریک نباشد. استاد زبان‌شناسی دانشگاه نوادا معتقد است هنوز جای نگرانی جدی وجود ندارد و تغییرات ساده می‌تواند این روند را معکوس کند: والدین بیشتر با کودکان خود صحبت کنند، استفاده از تماس‌های صوتی دوباره رایج شود و افراد در طول روز زمانی را بدون گوشی هوشمند سپری کنند.