با حمایت آیت الله هاشمی، گروههایی از اصولگرایان و اصلاح طلبان

حسن روحانی کاندیدای ریاست جمهوری می شود

شنیده شده این فعال پرسابقه سیاسی که در دایره اصولگرایان تعریف می شود ، به جز آنکه بخش عمده ای از اصولگرایان را به سوی خود جذب می کند ، مورد تایید و حمایت جدی آیت الله هاشمی رفسنجانی است. وی وجهه خوبی در میان دولت های خارجی دارد و بسیاری او را گزینه ی بسیار مطلوب اصولگرایان و حتی اصلاح طلبان می دانند.

کد خبر: ۹۲۹۳۸

تاریخ: ۰۴ بهمن ۱۳۹۱ - ۱۹:۱۰

دکتر حسن روحانی دبیر سابق شورای عالی امنیت ملی به احتمال قوی کاندیدای ریاست جمهوری سال 92 خواهد شد.

به گزارش سرویس سیاسی انتخاب ؛ روحانی که نایب رئیس مجلس چهارم و مجلس پنجم بوده ، از مبارزین مشهور پیش از انقلاب بوده و اینک ، ریاست مرکز استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام و همچنین نمایندگی رهبر معظم انقلاب در شورای عالی امنیت ملی را عهده دار است.

شنیده شده این فعال پرسابقه سیاسی که در دایره اصولگرایان تعریف می شود ، به جز آنکه بخش عمده ای از اصولگرایان را به سوی خود جذب می کند ، مورد تایید و حمایت جدی آیت الله هاشمی رفسنجانی و رهبران جبهه اصولگرا است.

وی وجهه خوبی در میان دولت های خارجی دارد و بسیاری او را گزینه ی بسیار مطلوب و ارزشی اصولگرایان و حتی اصلاح طلبان می دانند.

شنیده های خبرنگار «انتخاب» حکایت از آن دارد که در صورت حضور او در این عرصه، به جز اصولگرایان، بسیاری از گروههای اصلاح طلب نیز از او حمایت خواهند کرد.

روحانی کیست؟

حسن فریدون روحانی در سال ۱۳۲۷ در شهر سرخه در شهرستان سمنان زاده شد. در سال ۱۳۴۰در سن ۱۳ سالگی به قم رفت و تحصیلات حوزوی خود را آغاز کرد.

از استادان وی در حوزه علیمه قم می‌توان از افراد زیر نام برد:خارج فقه و اصول: سید محمد محقق داماد، مرتضی حائری یزدی و سید محمدرضا گلپایگانی سطح عالی: سلطانی، محمد فاضل لنکرانی و شیخ محمد شاه‌آبادی

او در فاصله سالهای ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۱ در کنار تحصیل درس‌های حوزوی موفق به اخذ لیسانس حقوق از دانشگاه تهران شد. وی در سال ۱۳۵۷ برای ادامه تحصیلات به بریتانیا رفت و در آنجا به ترتیب درجهٔ فوق لیسانس حقوق عمومی و دکترای حقوق اساسی را از دانشگاه گلاسگو گرفت.

از شروع جریان‌های انقلاب ۱۳۵۷ ایران در سال ۱۳۴۱ فعالیتهای خود را آغاز کرد. نخستین بار در سال ۱۳۴۳ دستگیر شد و در طول مبارزه بارها دستگیر و ممنوع‌المنبر گردید. برای نخستین بار لقب «امام» را، حسن روحانی در آبان ماه ۱۳۵۶، را برای روح‌الله خمینی به‌کار برد.

پس از پیروزی انقلاب مسئولیت‌های مختلفی را بر عهده گرفت. در پنج دوره قانونگذاری به عنوان نماینده مجلس شورای اسلامی و در دوره‌های اول و دوم به عنوان رئیس کمیسیون دفاع و در دوره‌های چهارم و پنجم به عنوان رئیس کمیسیون سیاست خارجی و نایب رئیس اول مجلس شورای اسلامی حضور داشت. هم‌زمان از سال ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۴خورشیدی، در سمت معاونت فرماندهی جنگ و از سال ۱۳۶۴ تا سال ۱۳۶۷ خورشیدی در سمت رییس ستاد قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیاء، در دوران جنگ فعالیت داشت. وی همچنین از سال ۱۳۶۵ تا سال ۱۳۷۰ فرماندهی پدافند هوایی کل کشور را بر عهده داشت. عضو هیأت امنای دانشگاه تهران و منطقه شمال از سال ۱۳۷۴ تا سال ۱۳۷۸ و عضو شورای سرپرستی صدا و سیما از سال ۱۳۵۹ تا سال ۱۳۶۲ از دیگر مسوولیتهای وی در دوران پس از انقلاب بوده‌است.

پس از بازنگری قانون ‏اساسی جمهوری اسلامی ایران و تشکیل نهاد شورای‌عالی امنیت ملی تاکنون، سمت نمایندگی مقام معظم رهبری را در این شورا در اختیار دارد. وی به مدت ۱۶ سال و در دوره‌های ریاست جمهوری اکبر هاشمی رفسنجانی و سید محمد خاتمی از سوی این دو به عنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران فعالیت کرد. وی همچنین از اعضای مجمع تشخیص مصلحت نظام و رئیس کمیسیون سیاسی، دفاعی و امنیتی این مجمع می‌باشد.

در انتخابات میان‌دوره‌ای سومین دوره مجلس خبرگان رهبری در ۲۹ بهمن ‏۱۳۷۸ از حوزه انتخابیه استان سمنان به نمایندگی مجلس خبرگان رهبری برگزیده شد. در سال ۱۳۸۵ هم به عنوان نماینده تهران به عضویت این شورا برگزیده شد. همچنین از سال‏۱۳۷۱ تا کنون رییس مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام بوده‌است.

تألیفات: کتابهای تألیف شده توسط وی به این شرح است: - انقلاب اسلامی؛ ریشه‌ها و چالشها - جلد (۱) - سال ۱۳۷۶ - مبانی تفکر سیاسی امام خمینی (ره) - سال ۱۳۷۸ - رویدادهای یازدهم سپتامبر و مواضع جمهوری اسلامی ایران - سال ۱۳۸۰ - تحولات جهانی با نگاه به موقعیت جمهوری اسلامی ایران - سال ۱۳۸۲ - تاریخ شفاهی: انقلاب اسلامی - خاطرات جلد (۱) - سال ۱۳۸۸ - تاریخ شفاهی: دفاع مقدس - خاطرات جلد (۲) - آماده چاپ - انقلاب اسلامی؛ ریشه‌ها و چالشها - جلد (۲) - آماده چاپ - استراتژی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران (در ۲ مجلّد) - آماده چاپ - سیره امامان شیعه در تاریخ - آماده چاپ - هThe Islamic Legislative Power - 1994 - هThe Flexibility of Shariah; Islamic Law - 1996