آیت‌الله هاشمی رفسنجانی، رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام، در گفت‌وگویی با ویژه‌نامه نوروزی روزنامه شرق، ضمن ابراز نگرانی نسبت به شرایط سیاسی کشور در سال ۱۳۹۲، پیش‌بینی کرد که در این سال اتفاقات «با تندی بیشتری» به وقوع خواهد پیوست.

به گزارش سرویس سیاسی «انتخاب» ؛ او همچنین با اشاره به یازدهمین انتخابات ریاست جمهوری که خرداد ۱۳۹۲ برگزار می‌شود، به نهادهای «تاثیرگذار» در انتخابات هشدار داد که از روی «بغض» خود «تصمیم‌گیری، اجرا و نظارت» نکنند.

هاشمی گفت: «اگر قرار باشد رئیس‌جمهوری آینده هم برنامه‌گریز و قانون ستیز باشد، مجلس با حد اعلای نظارتی و قوه‌قضائیه با بیشترین برخورد‌های قضایی نمی‌توانند از انحرافات جلوگیری کنند.»

آیت‌الله هاشمی رفسنجانی که سمت ریاست مجمع تشخیص مصلت نظام را بر عهده دارد در سال‌های اخیر موضعی انتقادی نسبت به سیاست‌های دولت گرفته است.

وی نسبت به دخالت دادن «کینه‌های شخصی، باندی و جناحی» در انتخابات ریاست جمهوری پیش روی هشدار می‌دهد و می‌گوید که در غیر این‌صورت «نباید انتظار داشته باشیم همه چیز بر مدار قانون بچرخد».

او اظهار داشت: «شاید بتوان با ایجاد یک موج سیاسی، یک نفر را با آرای عمومی انتخاب کرد اما باید توجه داشته باشیم که آن‌چه می‌تواند باعث نجات کشور از شرایط امروزی باشد، انتخابات عقلانی و به دور از احساسات سیاسی است.»

اما بخش دیگری از سخنان آیت‌الله هاشمی به انتقاد از «سیاست‌های اجرایی» دولت محمود احمدی‌نژاد اختصاص داشت.

او با بیان این که در سال ۱۳۹۱ «آرمان‌ها و سیاست‌های اجرایی در دو زاویه متفاوت حرکت می‌کردند»، گفت در سالی که «تولید ملی و سرمایه و کار ایرانی» نام گرفته بود، «بیشتر از همه سال‌ها شاهد تخریب پایه‌های تولید و به هدر رفتن سرمایه‌های ایرانی در همه زمینه‌های علمی، اقتصادی و فرهنگی بودیم».

آیت‌الله هاشمی رفسنجانی گفت: «در سیاست خارجی تعامل را انعطاف و تحریم‌ها را کاغذ‌پاره خواندیم و با تکیه بر شعار و آمار و ارقام غیر‌واقعی، اقتصاد کشور را دچار رکورد تورمی کردیم که بد‌‌ترین نوع تورم و رکود در اقتصاد است.»

به گفته رییس مجمع تشخیص، در عرصه داخلی نیز در سال ۱۳۹۱ سیاست ایران بر اساس «مچ‌گیری و سند‌سازی از دیگران» بود که ریشه در «بداخلاقی‌های نهادینه شده از سال‌های قبل» دارد.

آیت‌الله هاشمی رفسنجانی می‌گوید، بسیاری از مسایلی که «مظهر فریبکاری» بود، برای مردم روشن شده است و این که اتفاقاتی «از نوع مشاجرات مجلس» با توجه به «مقدماتی که از قبل چیدیده بودیم»، «طبیعی» بودند.