پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : موسسه نشست سران عرب که از اتحادیه عرب نشأت گرفته از هم پاشیده است و این نشست سران اسلامی است که دارد به همان سرنوشت دچار می شود.زیرا ویروس های مسموم اختلاف عربی به آن منتقل شده است و خدا می داند که هدف بعدی این ویروس ها کجاست.
به گزارش انتخاب، روزنامه رأی الیوم در سرمقاله خود نوشت:چه بسا گزافه گویی نمی کنیم اگر بگوییم که نشست سران سازمان همکاری اسلامی که روز پنچ شنبه فعالیت خود را در استانبول آغاز کرد بدترین نشست از زمان تاسیس این سازمان در واکنش به سوزاندن مسجد الاقصی در آگوست 1969 است و بعید نمی دانیم که در این شکل کنونی اش آخرین نشست باشد اگر «فتنه»مذهبی که جهان اسلامی و به طور خاص منطقه خاورمیانه را را فرا گرفته محدود نشود.
درست است که این سازمان از کار افتاده شده بود و «مأوایی»برای یک مشت کارمند شده است که برای شان حقوق و مزایا تامین می کند زیرا دولت مقر یعنی عربستان سعودی جنین بلایی را سر آن آورده است و این گونه آن را می خواهد.لیکن نشست کنونی بیماری های جهان اسلام و اختلافات آن را در شنیع ترین شکلش بازتاب داد به طوری که این سازمان از اسم خود هیچ نصیبی نبرده است یعنی این درست است که نام آن را نشست «اختلاف»و نه «همکاری»اسلامی می توان نامید.نگاهی به سطح حضور و غیبت گسترده رهبران در آن این واقعیت را مورد تاکید قرار می دهد.
برای آن که ما در این روزنامه یعنی روزنامه «رأی الیوم»متهم به گزافه گویی یا بی انصافی نشویم همین بس که اشاره کنیم که حداقل تعارف های پروتوکلی در این نشست رعایت نشد.«رجب طیب اردوغان»رئیس جمهوری ترکیه ریاست این نشست را به عهده گرفت بدون آن که از«عبدالفتاح السیسی»رئیس جمهوری مصر برای حضور در آن دعوت رسمی کند.در عین حال از دست دادن با «سامح شکری»وزیر خارجه مصر که به نیابت از رئیس جمهوری کشورش سخنرانی کرد امتناع کرد.شکری پس از سخنرانی اش بلافاصله از سکو به پایین آمد تا خودش نیز به نوبه خود با رئیس جمهوری ترکیه که از زاویه مقابل روی سکو آمد،دست ندهد.
ما بر این باور نیستیم که چنین رفتارهایی در هیچ گونه نشست هایی به جز نشست های عربی و اسلامی دیده می شود.چه اتفاقی می افتاد اگر السیسی در این نشست سران شرکت می کرد و رئیس جمهوری ترکیه چه چیزی را از دست می داد اگر از رئیس جمهوری مصر دعوت می کرد یا با وزیر خارجه مصر که میهمان است، دست می داد؟رهبران عرب و مسلمان با همتاهای اسرائیلی خود دست می دهند و روابط را با دولت اشغالگر در روز روشن عادی سازی می کنند و حتی از توصیف این رژیم به «دشمن»اجتناب می کنند و برخی از آنها با این رژیم ائتلاف های استراتژیک راه می اندازند.
موسسه نشست سران عرب که از اتحادیه عرب نشأت گرفته از هم پاشیده است و این نشست سران اسلامی است که دارد به همان سرنوشت دچار می شود.زیرا ویروس های مسموم اختلاف عربی به آن منتقل شده است و خدا می داند که هدف بعدی این ویروس ها کجاست.
نشست سران اسلامی تا این درجه شکننده و پر اختلاف و «عناد»نمی تواند راه حل هایی برای هیچ کدام از مسائل درج شده در دستور العمل مانند تروریسم ، اسلاموفوبیا و فلسطین و دیگر مسائل ارائه کند بلکه منجر به شعله ور شدن و وخامت خطرات آنها می شود.اگر به مسائلی مانند «تروریسم»بپردازیم باید بگوییم که کشورهای شرکت کننده در نشست سران یا برخی از آنها خودشان هستند که اکسیژن مالی،نظامی و رسانه های حامی این تروریسم را علاوه بر بستر گرم برای آن را مهیا می کنند.آن چه در سوریه،عراق،یمن و لیبی اتفاق می افتد یکی از بارزترین مثال ها در این زمینه است.
نقطه بارزتری که در سخنرانی افتتاحیه اردوغان آمده همان است که گفت«دیانت من نه سنی و نه شیعه است بلکه اسلام است.»این عبارت نشان دهنده بیماری سرطان است که امت اسلام را به طور کامل تهدید می کند و آن را به غرق کردن در جنگ های طایفه ای ویرانگر تهدید می کند.منظور از طایفه گرایی در اینجا مذهبی گرایی و تحریک به آن به شکل عمدی و بررسی شده در این روزها است.
امیدواریم که اردوغان که این جمله را به عنوان رئیس این نشست سران بیان کرد دست به اقداماتی برای نجات جهان اسلامی از فاجعه طایفه گرایی و جنگ هایش بزند؛ فاجعه و جنگ هایی که به سرعت بی سابقه ای به سمت جهان اسلام در حرکت هستند و میان طرف های متنازع گفت و گو برقرار کند و بر دشمن مشترک که مقدسات اسلامی را در قدس اشغالی در اشغال خود دارد و شنیع ترین انواع تحقیرها و اهانت ها در حق بیش از شش میلیون مسلمان را مرتکب می شود،تمرکز شود.
گفت و گو و آشتی دروازه هایی هستند که می توانند همه یا بیشتر بحران ها در سوریه،عراق و یمن را حل کنند و با تروریسم اسرائیلی و همه انواع تروریسم دیگر مقابله کنند و احترام برای اسلام و مسلمانان را در همه جهان در بستر اعتراف به اشتباه ها و آغاز تصحیح آنها به ارمغان می آورد اما آیا ما در امید و آروزهایمان مبالغه نمی کنیم؟
*جماران