پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : رئیس سابق اتاق بازرگانی ایران
در آخرین حضور خود در جایگاه ریاست به تشریح مهمترین اتفاقاتی که در ۱۴ ماه
مسئولیت وی گذشته است پرداخت و برخی صحبتهای مطرح شده در خصوص پرداختی
های نا متعارف در اتاق بازرگانی را بی پایه و اساس دانست و تاکید کرد که
تمامی حقوقهای پرداخت شده در اتاق در چارچوب قانون و عرف بوده است.
محسن جلالپور در آخرین حضور خود در جلسه هیات نمایندگان
اتاق بازرگانی ایران امروز - یکشنبه - ضمن تشکر از اعضای هیات نمایندگان و
هیات رییسه اتاق بازرگانی ایران، اظهار کرد: هرچند من عضو کوچکی از مجموعه
فاخر هیات نمایندگان اتاق ایران بودم، ولی شما با بزرگواری این مسوولیت
خطیر را به این برادر کوچکتان تفویض کردید.
وی ادامه داد: در مدت فعالیت من در اتاق هر آنچه کموکاستی در
بنده بود با بزرگی و عظمت خود جبران کردید، همواره ایرادات و اشکالات مرا
با کرامت نادیده گرفتید و با اغماض و سعهصدر این برادر خود را در مسوولیت
سنگیناش همراهی کردید. اساسا رمز قدرت بخش خصوصی در اتحاد و همپوشانی
است.
رئیس سابق اتاق بازرگانی ایران افزود: ابتدا به آنچه در طول
این ۴۰۰ روزی که در خدمت شما بودم میپردازم. هدف اصلی ارتقای جایگاه بخش
غیردولتی و مردمی اقتصاد ایران در راستای اقتصاد مقاومتی و حول محور ارتقای
جایگاه تشکلها و در راس آن اتاقها بود. اصلاح تصویر بخش خصوصی و اتاق
بازرگانی ایران در نزد افکار عمومی تصمیمسازان و ذینفعان از اهداف ما بود
که گامهای اولیه و محکمی در این زمینه برداشته شد.
جلالپور با اشاره به نقش مشورتی اتاق بازرگانی تصریح کرد:
اتاق بازرگانی ایران قانونا نماینده بخش خصوصی و همزمان مشاور سه قوه در
عرصه اقتصاد است، لذا بایستی به دنبال تعامل موثر و سازنده با ارکان قدرت
در راستای منافع نهایی بنگاههای داخلی باشد. اتاق نه باشگاه سیاسی است و
نه اپوزاسیون مقابل حاکمیت است. به این لحاظ گسترش پذیرش جایگاه قانونی
اتاق و ایجاد رابطه احترام و اعتماد با قوای حاکمیتی که از سوی مردم انتخاب
و وظیفه اداره کشور را دارند اصلی لازم و اجتنابناپذیر است.
وی اضافه کرد: صد البته شفافیت کامل در اتاق رکن ایجاد اعتماد
نزد اعضای اتاق و قوای سهگانه است. من از حرکت به سمت شفافیت حداکثری
مالی و اطلاع رسانی سخن میگویم، بیانصافیهای اخیر در مورد پرداختیهای
نجومی هیچ مبنا و پایهای ندارد و همانگونه که بارها عرض کردهام کلیه
پرداختها و حسابهای اتاق شفاف و قابل ارائه به اعضای محترم هیات
نمایندگان است. از بزرگی این دروغ همین بس که این تهمت را به رییس و اعضای
هیات رییسه و مشاوران اتاق نسبت دادهاند که باید بگویم کار در اتاق ایران
برای رییس و اعضای هیات رییسه در همه ادوار افتخار بوده و حتی یک ریال در
طول دوره خدمتی دریافت نمیکنند. رییس، هیات رییسه و هیات نمایندگان براساس
میل خود برای خدمت به بخش خصوصی کشور به صورت افتخاری به خدمت مشغول بوده
و هستند. در این دوره جمعا یک حکم مشاور عالی و سه حکم مشاور رییس در اتاق
ابلاغ شده که این عزیزان هم گرچه منع قانونی نبوده اما حتی یک ریال
پرداختی نداشته و به صورت افتخاری عمل کرده اند.
رئیس سابق اتاق بازرگانی ایران ادامه داد: مشاور عالی من در
این مدت تمام وقت در اتاق مشغول بود و گاهی حتی ۱۴ ساعت در روز فعالیت
میکرد با اینکه قانونا و عرفا منعی نبود، اما در هنگام قبول حکم شرط کرد
که حتی یک ریال بابت حقوق و مزایا و پاداش دریافت نکرد. همچنین در اتاق
ایران پرداخت حقوق و مزایا صرفا به پرسنل تمام یا پارهوقت دارای قرارداد
ممکن است و هیچ پرداخت اضافه به هر عنوان ممکن نیست و پایه حداقل و حداکثری
پرداختها بر مبنای عرف جامعه و براساس سوابق و تسهیلات است. بهرهوری
نیروی انسانی اتاق در دوره اخیر همواره مدنظر بوده و ارتقای آن نیز کاملا
محسوس است.
جلالپور تصریح کرد: توصیه جدی من به اعضای محترم هیات
نمایندگان ضمن تاکید بر انسجام، پشتیبانی جدی از هیات رییسه و رییس منتخب
جدید است. همه باید بپذیریم که رقابت تا پایان انتخابات هیات رییسه و رییس
اتاق معنا دارد و پس از آن بایستی همه توان و ظرفیتها برای پشتیبانی از
رییس وهیات رییسه به کار گرفته شود. رییس اتاق عنوان نماینده و سخنگوی بخش
خصوصی ایران باید به پشتیبانی اعضای اتاق مستحضر باشد دور از انتظار است
که رییس را به عنوان نوک پیکان حمله جلو بفرستیم و خود پشتیبانی و همراهی
لازم را نداشته باشیم. وقتی رییس جدید انتخاب شد همه باید با همراهی و
سعهصدر نواقص و کاستیهایش را پوشش داده و نقاط قوت او را بزرگ جلوه دهیم.
رییس باید سخنگوی باقدرت بخش خصوصی ایران باشد و همه هیات نمایندگان برای
حفظ شخصیت، قدرت و اقتدار او بکوشند.
وی افزود: به گمان من مسوولیتها امانتی موقت هستند که باید
در حفظ آن کوشید من میتوانستیم بعد از بیماری قلبی باز هم در پست ریاست
اتاق میماندم و با ظرفیت کم روزی چند ساعت کار میکردم، اما برخود فرض
واجب دانستم که کسی در این ماموریت حضور پیدا کند که بتواند کمال و تمام در
خدمت بخش خصوصی باشد باید در جامعه تلقی امانت از مسوولیت جا بیفتد.