باران کوثری: گلشیفته در سطح بین المللی درجه یک است

اخرین نیوز نوشت: باران کوثری در شماره اخیر مجله "۲۴″ گفتگویی را انجام داده است که در زیر به شرح آن می پردازیم:

* اگر به شما پیشنهاد بازی در یک فیلم خارجی بشود قبول می کنید ؟ اصولاً علاقه ای دارید که این کار را بکنید ؟

من از کمی قبل تر شروع کنم . من فکر می کنم بازیگرهای ما نمی توانند هم بین المللی باشند و هم در ایران فعالیت کنند ، به دلیل موانعی که وجود دارد.

* به نظرتان تنها مانع و دلیلش محدودیت ها و ممیزی است ؟

ببینید محدودیت های دیگری مثل زبان کاملاً قابل حل است. زبان را در یک فاصله ی کوتاه می شود به حدی رساند که بشود در سطح بین المللی فعالیت کرد. همان طور که "خاویر باردم” می تواند با انگلیسیی که همه می گویند چندان قوی هم نیست برنده اسکار شود و همزمان در فیلم های درجه یک اسپانیایی زبان بازی کند مثل Biutiful که باز هم برایش نامزد اسکار می شود. مخصوصاً درباره گلشیفته می گویم که همه موانع دیگر مثل زبان را به راحتی می تواند حل کند که کرده است.

 

* به نظرتان خانم فراهانی بازیگر جهانی محسوب می شود ؟

گلی یک بازیگر بین المللی است و در سطح بین المللی هم درجه یک است.

 

* یعنی همان طور که خاویر باردم است ؟

ببینید منظور من این است که گلی الان در سطح بین المللی جایگاهی دارد که کمتر بازیگر ایرانی به آن دست پیدا کرده است.

 

* فکر نمی کنید نگاه سینمای جهان و مشخصاً سینمای آمریکا به بازیگران ما در نهایت «تعدادی بازیگر خاورمیانه ای» است که سقف بازیگری و حتی نوع نقش هایی که بهشان پیشنهاد می شود محدود و معلوم است ؟ این اتفاق پیش از انقلاب هم نیافتاد که فضا به این معنا که گفتید محدود نبود.فکر نمی کنید این نگاه در مورد آن زمان هم موثر بوده است ؟

نمی خواهم سیاه حرف بزنم ولی مگر سقف بازیگری در سینمای ایران کجاست ؟ گلی در سینمای ایران چه چیزی به دست آورد که الان در سینمای جهان نمی تواند به دست بیاورد ؟ ما مگر کجای جهان ایستاده ایم که بگوییم اگر کسی از برج شهرتی در ایران به یک حداقل شهرتی در جهان برسد چیزی را از دست داده است ؟

 

* در واقع منظورتان این است که یک شهرت نصفه و نیمه در خارج از کشور از یک شهرت تمام و کمال در سینمای دست به عصای ایران بهتر است ؟ اگر خودتان بخواهید انتخاب کنید کدام را انتخاب می کنید ؟ در واقع با این حساب اگر به شما پیشنهاد بازی در یک فیلم خارجی بشود قبول می کنید ؟

راستش را بگویم ؟ الان با همه ی عشقم به بازیگری یا کلی تر بگویم سینما ، این برایم مسئله دوم است ، مسئله اول برایم این است که بتوانم اینجا کنار مردمم باشم و اگر حتی یک جایگاه خیلی کوچک هم بینشان دارم از آن جور دیگری استفاده کنم . من این روزها به هیچ وجه به خروج کامل از ایران فکر نمی کنم.

 

* یعنی نفس این خارج شدن و حضور در یک پروژه ی غیربومی به معنای جهانی شدن است ؟

نه.تنها شرطش این نیست ولی حداقل منفعتش کار کردن با گروه یا گروه های حرفه ای و کار کردن در سطح قابل قبول سینما است که ما اینجا در ایران هیچ جورش را نداریم. اگر این اتفاق در خارج از ایران برای بازیگرها بیافتد شاید حداقل بتوانند لذت واقعی بازیگری را تجربه کنند.

 

* تعریف خودتان از بازیگر جهانی چیست ؟

تعریف کردنش کار سختی است مثلاً دوستانی هستند که جایزه های بین المللی بازیگری دارند ولی به نظرم این هم لزوما به معنای جهانی بودن نیست ، فکر می کنم حداقلش این است که بازیگر جهانی کسی است که در مملکت خودش و در سطح بین المللی هردو توانایی کار داشته باشد. منظورم از «توانایی کار» هم توانایی شخصی است و هم انگیزه اش است و هم پیشنهادش.

 

* به نظر شما کدام یک از بازیگران سینمای ما در حال حاضر این پتانسیل را دارند که در سطح جهانی مطرح باشند ؟

نمی دانم سخت است چون نقش هایی که این روزها در سینمای ایران نوشته می شود آن قدر ایرانی هستند که آدم نمی داند بازی کردن در نقش های دیگر چقدر ممکن است ولی اگر با توجه به چند سال اخیر اگر بخواهم بگویم ، می توانم مجموعه بازیگران دو فیلم اخیر آقای فرهادی را اسم ببریم. پیمان معادی در جدایی نادر از سیمین به نظرم درخشان است. بازی شهاب حسینی در پرسه در مه واقعاً در سطح جهانی است. غیر از اینها نگار جواهریان در این سالها بازیگر کم اشکالی بوده. از طرف دیگر جنون به معنای خیلی خوب کلمه ، به معنای عشق ، انگیزه و شهوت بازیگری که در حامد بهداد هست به نظرم می تواند در سطح بین المللی تاثیر گذار باشد. کسانی مثل صابر ابر و مهرداد صدیقیان هم از همتایان آمریکایی شان به نظرم بسیار جلوترند. از نسل کهنه کار هم می توانم خانم آدینه و آقای مهدی هاشمی را بگویم و فرهاد اصلانی . اینها بازیگرانی هستند که در فضای بین المللی می توانند بدرخشند چون توانایی هایشان اصلاً ورای نقش هایی که بازی می کنند و ورای سینمای ایران است.