استيلي و اشتباه در به کارگيري کريمي؛ جادوگر چگونه کشته شد؟

خبرنگار ورزشی "انتخاب" گزارش داد: اولين نبرد پرسپوليس استيلي مقابل ملوان نمايش خوبي نبود. معمولاً تيم ها در ايران به دليل حرفه اي نبودن شان بازي هاي ابتداي فصل را به همين نحو برگزار مي کنند و البته امتيازات راحتي را از دست مي دهند. اکثر مربيان در ليگ ايران به هفته هاي ابتدايي به چشم ديدارهاي تدارکاتي نگاه مي کنند و مي گويند تيم شان را از هفته چهارم و پنجم خواهيد ديد و اين يعني از دست دادن حداقل 8 تا 10 امتياز طلايي! همين هم مي شود که موتور ديزلي ليگ برتر در ايران دير گرم مي شود و تيم ها تازه انتهاي بازي ها به ياد جمع کردن امتياز براي قهرماني و فرار از سقوط مي افتند. تيم حميد استيلي هم البته از اين قاعده مستثني نيست و نتوانست فشار لازم را روي ميهمان وارد آورد. آن هم ميهماني که حالا راه بستن دست و پاي پرسپوليس را نيک ياد گرفته است.

استيلي در اين ديدار نيمي از خريدهاي جديدش را به ميدان فرستاد و پرسپوليس دايي را دچار تغييراتي کرده بود. تغييراتي که تا 20 دقيقه پاياني بازي چندان مثبت و رو به جلو نبودند (بودند؟). اولادي بي آزار بود و اشتباهات نصرتي و کندي شيث کمتر از سپهرحيدري و رضا نورمحمدي نبود. سيستم بازي هم البته همان بود « 1 - 6 - 3 » که قابليت تبديل به « 3 - 4 - 3 » شدن را داشت.
در اين ميان اما همه نگاه ها به علي کريمي بود و اين که استيلي از او چگونه و در کدام منطقه بازي خواهد گرفت. در تيم ملي، کي روش بنا به دلايلي که هنوز دقيق آنها را نگفته است از کريمي در هافبک دفاعي استفاده کرده است. استيلي هم با رو نوشت برداشتن از دست مرد پرتغالي در اولين نمايش تيمش کريمي را در هافبک دفاعي استفاده کرد و به طراحي محمد نوري پشت سر مهاجمان دلخوش داشت. اين تفکر اما موجب شد کارآيي جادوگر به شدت کاهش پيدا کند و سرخ ها موقعيت هاي کمي به دست آورند. تماشاگران هم که براي تماشاي هنرنمايي کريمي لحظه شماري مي کردند عملا در اغما فرو رفته بود.

حقيقت اين است که هنوز ايراني ها عاشق فوتبال لاتين هستند و ترجيح مي دهند به جاي حوصله به خرج دادن براي تماشاي کارهاي تاکتيکي و خط کشي شده از شعبده تک ستاره ها در مستطيل سبز لذت ببرند. پس هرچقدر کريمي در چارچوب طرح هاي دفاعي اسير شود از نقش اصلي اش دور خواهد شد. کاري که استيلي با تغيير پست کريمي انجام داد دقيقا «کشتن» ستاره اي بود که با حرکاتش هم مي تواند خط دفاعي حريف را به آتش بکشد و هم سکوها را منفجر کند.

محمد نوري فانتزيست بدي براي پشت مهاجمان نيست اما فراز و نشيب هاي زيادي دارد. يعني روزي 100 است و روزي 10 هم نيست. ضمن اين که قدرت دريبلينگ کريمي را هم ندارد. همين هم بود که تا قبل از جا به جايي کريمي و انتقالش به فاز هجومي پرسپوليس کم اثر بود و کسالت آور. پرسپوليس از زماني توانست ملوانان را در منگنه قرار دهد که کريمي را آزاد کرد و وظيفه جنگ هاي ميانه ميدان را به مازيار زارع و بادامکي داد.

اتفاقاً کريمي وقتي جلوتر آمد نشان داد که چه مهره تعيين کننده اي است هنوز. در صحنه اي از بازي، کريمي با دست به زارع و بادامکي اشاره مي کرد که حواسشان به کمربند مياني باشد تا او بتواند فارغ البال تر در محوطه جريمه ملوان جولان دهد. اين نشان مي دهد که کريمي هم هنوز عاشق کارهايي است که در جواني انجام مي داده و با وظايف دفاعي خويي نگرفته است.

در مورد کريمي اما نکته قابل توجه تر اين است که او سريع تر به خط حمله اضافه مي شود و باهوش بالايش در موقعيت هاي بهتري قرار مي گيرد. اين همان چيزي است که در اجراي سيستم 1 - 6 - 3 به عنوان يک وظيفه مهم هميشه به هافبک هاي پشت مهاجمان گوشزد مي شود. مقابل ملوان، پرسپوليس در حمله کم تعداد بود چون محمد نوري دير به محوطه جريمه حريف مي رسيد و کم در موقعيت مناسب جاي گيري مي کرد.

احتمالاً استيلي پس از اين بازي دگربار کريمي را در هافبک دفاعي اسير نخواهد کرد و جاي او را با محمد نوري عوض کند. به هرحال يک پاس و يک حرکت او کافي است تا دفاع حريف به هم بريزد و پرسپوليس بتواند به نتيجه دلخواه برسد.

جواد رستم زاده