مرجع نظارت بر سایت ها کجاست؟

ر سال های اخیر بهره گیری از رسانه های الکترونیکی با توجه به سرعت انتقال پیام در آنها ،تعامل رو دررو با مخاطب،وجود جاذبه های بصری در کنار نوشتار و همچنین مخاطبان پر هیجان ،شکل فراگیری به خود گرفته و روز به روز در حال تنوع و گسترش می باشد .  از سوی دیگر افزایش سرعت اینترنت و دسترسی بیشتر مردم به این فناوری موجب شده تا کاربران اینترنت در کشور برابر آمارهای رسمی به بیش از 24 میلیون نفر افزایش یابد .استفاده از این ظرفیت میلیونی توسط سازمان ها ،نهاد ها وحتی افراد حقیقی و حقوقی یک ضرورت اجتناب ناپذیر محسوب می گردد وبسیاری از سازمان ها نیز با ایجاد سایت ها ی مختلف ،اطلاع رسانی به مخاطبان خود را از این طریق پی می گیرند .
علاوه براین احزاب،جمعیت ها ،انجمن ها گروههای مختلف سیاسی نیز با استفاده از این ظرفیت ،به طرح دیدگاهها و نقطه نظرات خویش می پردازند و اطلاع رسانی به طرفداران خود را از این مجرا دنبال می نمایند و یا این فضا را محملی برای نقد گروههای مخالف خود و در مواردی رو کردن گاف های طرف مقابل می بینند.امری که در برخی اوقات به عبور از خط قرمز امنیت داخلی نیز منجر می شود و چیدمان پازل اطلاعات ارایه شده، خوراک مناسبی برای سرویس های امنیتی تولید می نماید.
در کنار سایت های گوناگون ،رشد و تنوع پایگاههای خبری نیز فراگیر بوده و تامین نیاز خبری کاربران اینترنت نیز مورد توجه قرار گرفته است. سایت هایی که در مواردی توسط مدیران غیر حرفه ای و ناآشنا به ضوابط اطلاع رسانی اداره شده و برخی اوقات به انتشار اخبار نیمه محرمانه ،اخبار نیمه موثق و شاید غیر موثق و تنها بر اساس شنیده های عوام ،انتشار پیام بدون کمترین فیلتر کنترلی ،تخریب اشخاص و گروهها بدون توجه به رعایت موازین اخلاقی می پردازند .امری که تذکر مقام معظم رهبری را به همراه داشت .ایشان در سخنرانی نوروزی خود ضمن تذکر به مسوولان سیاسی برای رعایت اخلاق و پرهیز از اختلاف خطاب به مسئولان فرمودند :" این رسانه‌هاى الکترونیکى و اینترنتى متأسفانه موجب شده است که افراد بى‌محابا علیه یکدیگر حرف بزنند، بد بگویند. باید از طرف مسئولین کشور براى این هم یک جورى تدبیر بشود"
اگرچه حضور ایران وایرانی در اینترنت و استفاده از این فضا و ارتباط با کاربرانی در سایر کشورها امری پسندیده محسوب می شود اما این حضور نباید بدون هیچ ضابطه و نظارتی صورت گیرد .امروز ه هر فرد تنها با پرداخت مبلغی اندک می تواند یک سایت راه اندازی کند و در آن به انتشار خبر یا سایر موضوعات بپردازد .و تا زمانی که با شکوائیه فرد یا سازمانی مواجه نشود به فعالیت خود ادامه می دهد .این موضوع در خصوص سایت های خبری از حساسیت بالاتری برخوردار است چراکه با انتشار یک خبر ممکن است با آبروی یک فرد بازی شود و یا به طرح موضوعی پرداخته شود که برای جامعه مضر باشد .جای این سوال باقی است که وقتی برای انتشار یک نشریه در تیراژی اندک باید از هفت خوان رستم عبور کرد و تمامی سوابق صاحب امتیاز و مدیر مسوول بررسی می شود و مجری متعهد می گردد بر طبق قانونی مشخص به نام قانون مطبوعات عمل نماید و تخطی از آن تذکر واخطار و در مواردی شکایت در پی دارد، چرا اجازه داده می شود سایتی با ماهیت خبری بدون هیچ ضابطه ای ایجاد شود و بدون هیچ نظارتی به کار خود ادامه دهد ؟براستی مرجع ایجاد و نظارت بر سایت ها کجاست؟
شایسته است دست اندرکاران امر ضمن اهتمام به تذکر رهبری –البته بدور از برخوردهای افراطی و خالی از منطق-از جمله وزارت ارشاد با تدوین آیین نامه لازم برای ایجاد سایت ها و همچنین نظارت مستمر و ضابطه مند بر فعالیت آنها ،از انحراف برخی سایت ها جلوگیری نمایند .نمایندگان مجلس نیز با اصلاح قانون مطبوعات وخبرگزاری ها روند نظارت بر سایت ها را بهبود بخشند